Een nieuw begin || L.H.

Hoofdstuk 4

"Is deze zetel nog vrij?" Vraagt iemand met een leuke stem. "Ja hoor." Zeg ik zonder op te kijken. Na een paar minuten valt me iets op. Ik herken dat T-shirt precies.... En ja hoor: HET IS DE JONGEN!! Ik durf hem niet aan te kijken, bang dat het te hard op valt. Thomas komt ook naast me zitten en mama gaat dan weer op haar beurt naast Thomas zitten. "Heb jij de iPad mee?" Vraagt Thomas. "Nee sorry." En ik steek mijn oortjes weer in mijn oren. Ik probeer me op de muziek te concentreren, maar dat is zo moeilijk. Elke seconde wil ik mijn blik weer op hem werpen en elke seconde verplicht ik mezelf weer om gewoon naar de muziek te luisteren. Binnen een paar tellen ligt Thomas al in slaap, die jongen kan echt overal slapen. Na een paar liedjes beginnen mijn ogen zachtjes dicht te vallen en uiteindelijk val ik ook in slaap.

"Gelieve uw gordels terug vast te maken, wij maken ons klaar voor de landing." Zegt de stewardess, ze heeft een blauw sjaaltje rond haar nek en een blauwe kokerrok aan. Mama's been gaat op en neer van de zenuwen. Ik heb stress. Wie weet is ons huis helemaal niet mooi, of mag niemand me op mijn nieuwe school of heb ik vreselijke buren. Ik zucht. Als je me zou vragen om te beschrijven op een schaal van 1 tot 10 hoeveel zin ik heb om te verhuizen, zou ik antwoorden met -2. Ik kijk er heel erg tegen op, zeker om helemaal alleen te zijn hier, met Anna en Lucy zou het veel anders zijn. Ik hoop dat ik snel vrienden maak, zodat ik me toch al beter op mijn gemak ga kunnen voelen in Australië. Plots begint het vliegtuig te trillen en hoor ik een heel erg luid geluid. We zijn geland, eindelijk. Mama staat direct recht, blijkbaar wil ze zo snel mogelijk van het vliegtuig afstappen en voor ik het goed en wel besef sta ik alleen in het vliegtuig, er zijn nog wel mensen om me heem maar mama en Thomas zijn al vertrokken. In paniek kijk ik om me heen en aan de uitgang van het vliegtuig vang ik een glimp van hen op. Gelukkig. Ik grijp snel naar mijn handbagage en begin iedereen opzij te duwen. "Excuseer... Ik moet er langs. Sorry..." Zeg ik tegen iedereen terwijl ik begin te lopen. Ik wou nog dag zeggen tegen de jongen, maar daar is het te laat voor, want net als ik aan de deur ben besef ik dat ik nog iets wou zeggen. "Ah, ben je daar eindelijk?" Vraagt Thomas. "Welke mooie jongen ben je tegengekomen?" Ik voel dat ik warmer begin te worden en mijn wangen beginnen te gloeien, waarschijnlijk zie ik nu super rood... Maar ik heb geen tijd om me daar iets van aan te trekken want op de bagageband zie ik mijn koffer al aankomen. Mama heeft de hare er al afgehaald en die van Thomas volgt een paar na die van mij. Als we naar buiten gaan doet mama teken naar de eerste taxi die ze ziet. De taxi's staan niet aan onze kant vandaag en deze rijdt door... Thomas begint te zuchten en dingen naar de taxi te roepen en ik ben de enige die zich er niets van aantrekt. Mama begint ook al gefrustreerd te raken tot er plots een taxi stopt. "Godzijdank!!" Roept ze opgewekt. De chauffeur neemt onze spullen aan en legt ze in de kofferbak. We stappen alle drie achterin in de auto en hij begint te rijden naar het adres dat we hem hebben gegeven. Het adres van ons huis, het huis waar we waarschijnlijk nog heel erg lang gaan wonen. En ik, ik heb er geen zin in.

Het huis heeft een lange oprit. Naast de oprit staan prachtige grote eucalyptusbomen, die heerlijk ruiken. En op het einde van de oprit staat de mooiste witte villa die ik in mijn leven heb gezien! Alle huizen in de straat zijn prachtig, maar ik ben toch wel blij dat dit ons huis wordt. Misschien valt het allemaal toch wel mee. "Cami, jouw dozen staan al op je kamer. De verhuismannen hebben ze daar al gezet." "Uhu, oké." Antwoord ik nog altijd verwonderd over het huis. Ons huis. Ik wandel de deur binnen en de hal is echt adembenemend. Een grote witte trap, die ik volg tot de eerste verdieping, zorgt dat ik de badkamer bereik. We hebben een regendouche en een super groot ligbad met jacuzzi stand... De volgende kamer is een grote lege kamer met een deur in en een mooi balkon aan. Ik open de deur en zie tot mijn verbazing een inloopkast!!! Is dat niet de droom van elk meisje? Dan zie ik in de hoek allemaal dozen staan met het opschrift bureau Camille en kleren Camille en ik begin te gillen van blijdschap. Ik hoor voetstappen op de trap en als ik uitgegild ben komt Thomas de kamer binnen wandelen. "Jij hebt je kamer gevonden neem ik aan?" Vraagt hij. Ik knik heel erg overtuigd, waarop hij lacht. "Mooi he?" Vraagt hij. Ik knik weer en wandel naar mijn raam. Er zijn twee grote ramen die opengaan naar mijn balkon!! Vanop mijn balkon heb ik een uitzicht over onze hele tuin en de tuin en het huis van de buren, ze hebben achterin hun tuin een soort bungalow staan. Ik wijs naar de bungalow en Thomas knikt instemmend. "Ja ik heb het al gezien." Hij wandelt terug mijn kamer uit en ik begin te fantaseren waar ik alles ga plaatsen. Mijn bed in de hoek en mijn bureau zo dicht mogelijk bij de 2 grote ramen, zo heb ik voldoende licht om te studeren. Ik doe de eerste doos open en zie al mijn kleren erin steken, niet allemaal maar wel al een groot deel en ik draag ze naar mijn dressing. Daar hang ik ze aan hangers. Mijn gsm trilt en ik zie dat het Anna is. Waarschijnlijk is ze terug van haar weekend en vraagt ze af hoe het met me gaat. En ja hoor, ik heb gelijk:

Hey hey !! Hoe is het daar ver weg ?? Is de vlucht een beetje mee gevallen ? Lucy en ik missen je al hoor Cami :( heel erg veel kusjes en veel plezier in ver-weg-stralië!! XXXX

Mijn antwoord :

Oh Annie!! Ik wou dat vliegtuigboy, zo noem ik hem even, toevallig naar mijn nieuwe school gaat... Ik heb hem ontmoet op het vliegtuig toen hij naast me kwam zitten en oh god hij maakt alles goed!! Zijn blonde haren zijn adembenemend en zijn helderblauwe ogen... daar zijn geen woorden voor. Alles is hier tip-top in orde :) alleen hoop ik dat jullie heel erg snel langskomen... Nu moet ik je laten want mama roept net dat het eten klaar is... Goedemorgen andere kant van de wereld!! XXXXX Cami

"Ja, mam, ik koooooom!" roep ik naar beneden. Ik spurt de trap af want het wordt nog een hele zoektocht om de keuken te vinden. Vanuit de hal zijn er 4 deuren, de eerste deur die ik opendoe brengt me naar de wc en de tweede deur die ik open geeft me een uitzicht over de prachtige woonkamer. De keuken grenst aan de woonkamer.