Een nieuw begin || L.H.

Hoofdstuk 12

Ik hang al een halfuurtje met Anna aan de telefoon. "Heeft hij je toen gekust?" Zegt ze met een verbaasde stem. "Klopt." Zeg ik trots. "Wauw..." Ze zwijg even en gaat dan verder: "En de volgende dag stond hij plots in je kamer?" "Ja, hij kwam me verrassen. Lief van hem hè?" Zeg ik tegen haar. "En hoe heet je vlam?" Vraagt ze uiteindelijk. "Luke." Ik ben trots om dat te mogen uitspreken, trots om te mogen zeggen dat Luke mijn nieuwe vlam is. "Haha, wat grappig de zanger van Lucy's nieuwe favoriete band heet ook Luke en komt ook uit Australië. Wacht... Dat is toch niet jouw Luke hè?" Mijn Luke, dat klinkt zo goed. "Haha nee wat denk je nu?" Ik moet echt lachen om wat ze zegt, waarom zou Luke in 5 Seconds of Summer zitten? "Anna, doe de groetjes aan Lucy!! Tot snel, ik moet vertrekken naar mijn examen." Ik ben een halfuur vroeger opgestaan om even met haar te bellen, Anna heeft altijd als een rustgevende invloed op me gehad en dat is echt handig zo vlak voor een examen. "Oh succes schat! Doe dat goed he, laat ze maar zien wat je kan Cami. Ik zie je in de vakantie, ik ben al een paar nieuwe bikini's gaan kopen en wat shorten." "Anna, als jullie komen is het winter hier." Ze zucht, maar ik snap haar wel. Toen ik hier eerst aankwam had ik het ook benauwd van de hitte. "Dikke kussen!" Zeg ik nog en dan leg ik de telefoon af. 

"Hoe ging het Cami?" Vraagt mama als ze binnenkomt. "Het ging heel vlot, ik ben opgelucht! Mag ik even naar Luke gaan?" "Alleen als je hem de groetjes doet van me." Ik spring in haar armen van blijdschap. "Je bent de beste!" Bedank ik haar. "Ik weet het, en ik weet ook dat ik strenger moet worden tegen jullie." Ze probeert boos te lijken, maar ik weet dat er achter haar blik een lach verschuilt. Ik geef haar snel een knuffel en gooi mijn rugzak ergens neer in een hoek en ren dan weer naar buiten. Het is echt prachtig weer vandaag en ik heb enorm veel zin om te zwemmen. 3 keer duw ik op de bel en dan komt Luke eindelijk. "Ah schat! Hoe ging het?" "Oh Luke het ging echt super!" Hij glimlacht. "Waarom kwam je eigenlijk?" Vraagt hij uiteindelijk. "Gewoon, ik wou je zien." Zijn glimlach wordt groter, hoe schattig. "Ik vind het nu al een goed idee van je om me gewoon even te willen zien. Ik dacht dat ik je gerust moest laten..." "Oh Luke, schat toch! Natuurlijk mag je me even storen, zolang het maar geen hele dag is." Zeg ik terwijl ik hem ook een knuffel geef. "Wat zullen we gaan doen?" Vraagt hij. Ik hoor aan zijn stem dat hij enthousiast is. "Wel, het is warm weer, we zouden kunnen gaan zwemmen?" Luke wacht even en dan schudt hij heel opgewonden zijn hoofd. "Dat is een geweldig plan!" Direct loopt hij naar zijn kast en trekt hij er een zwemshort uit.

"Argh! Luke stoooop!" Schreeuw ik luid. Luke spettert water op me en grijpt me bij mijn middel. "Luke!" Ik probeer los te komen maar hij is zo groot en gespierd dat het me niet lukt. "Ik laat je nooit meer gaan Camille Lisa Longstone." Hij zegt het zo schattig met gevolg dat mijn ogen vochtig worden en er even later een traan over mijn wang rolt. "Je moet niet wenen." Zegt hij kalmerend. Ik schud snel mijn hoofd voor dat hij nog gaat denken dat ik verdrietig ben. "Ik ween niet." Zeg ik tegen hem. Hij kijkt me verbaasd aan. "Camille, ik ben er heel erg zeker van dat je net aan het wenen was." Weer schud ik mijn hoofd. "Ik ben niet verdrietig Luke, je zei het zo schattig en mijn emoties zijn wat sterker door de examenstress." Zijn vragende blik veranderd in een begrijpende blik. "Oké, nu snap ik het. Camille, ik moet toegeven dat je er zelfs in bikini goed uitziet..." Zegt hij voorzichtig. Ik geef hem een duw en hij beland in het water. Dat was niet zo'n goed idee van mij want direct grijpt hij me bij mijn enkel en trekt hij me mee het water in. Even later kom ik terug boven en zegt Luke: "Oké, ik neem mijn woorden terug. Met nat haar zie je er vreselijk uit." Ik doe mijn mond open van verbazing. "Luke je bent een verschrikkelijk mens." Ik probeer zo serieus mogelijk te klinken, maar dat is best moeilijk bij iemand die me zo goed kent als Luke. "Ik hou van je." Weeral zegt hij het onverwacht, daar is hij best goed in. "Luke, wat zou je doen als je op een onbewoond eiland vast zat?" Nu doe ik eens onverwacht, als hij dat doet, wel dan doe ik dat ook. "Mezelf redden natuurlijk! Wat anders." 

"Oh nee, nu ben ik mijn sleutel vergeten." Zeg ik tegen mezelf. Ik duw op de bel, maar ik krijg geen antwoord. Hoe kan dat nu? Mama en Thomas zijn meestal altijd thuis. Ik zet me neer op de drempel en wacht tot als mama's auto de oprit op komt rijden. Dan valt mijn oog op haar rode Fiat 500, ze is dus met de fiets weg... Of met iemand anders? Ik log me in op mijn Facebook en schrik me te pletter als ik zie wie er op mijn nieuwsoverzicht verschijnt: Lucy... Met Ian, de populaire jongen van m'n vorige school, ik dacht dat Lucy hem niet leuk vond. Althans dat zei ze toch altijd, net zoals Anna en ik. Wel moet ik toegeven dat hij in die maand en half dat ik weg ben hij erg veel veranderd is, in de goede manier. Damn, hij is zelfs knap! Niet zo knap als Luke natuurlijk, maar wel Lucy-knap... 

Waar blijft mam nou?