Een nieuw begin || L.H.

Hoofdstuk 26

Ik had voor we vertrokken nog snel een skinny jeans aangetrokken en daar ben ik blij mee als ik zie wat mama's verrassing is. Kermis. Aan de andere kant van Harbour Bridge is een grote kermis. We zijn de rivier overgestoken met een watertaxi. We staan in de rij voor een kraam waar je een stuiterbal in een emmer moet gooien. Als de stuiterbal erin blijft, dan win je een kangoeroe met de vlag van Australië. Je hebt 3 kansen en het ziet er niet makkelijk uit. De 2 koppels die voor ons zijn kunnen er niets van en gaan naar een volgend kraam zonder iets... "Hier zijn je ballen, veel succes meisje." De man achterin het kraam schenkt Anna een dikke knipoog. De eerste bal die ze gooit stuitert heel hard de emmer uit. Anna zucht even en gooit dan de tweede. Ook die stuitert er weer uit. "3e keer goede keer." Zegt ze teleurgesteld, want ook de 3e bal blijft niet in de emmer. Lucy heeft het zelfde probleem en wint ook niets. Nu is het mijn beurt. De eerste bal die ik gooi blijft in de emmer. Even later stuitert hij toch nog net over het randje eruit. "Je moet schuin gooien, tegen de rand." Een warme hand grijpt mijn arm vast en trekt me een beetje opzij. "We doen het samen." Hij gooit de bal weg mij mijn hand en de bal blijft zitten in de emmer. Ik spring even van blijdschap en dan kan ik me niet langer inhouden. Mijn lichaam begint te trillen en tranen rollen een voor een over mijn wangen. "Je moet niet wenen lieve schat, je hebt net gewonnen." Hij wrijft met zijn hand over mijn rug. "Luke...," ik pauzeer even nadat ik zijn naam heb gezegd, "ik kan dit niet..."

"Camille! Deze moet je voor me doen. Jij weet alles over Luke en dat is de enige kans om die T-shirt te winnen." Lucy staat enthousiast te springen voor een kraam bomvol met 5SOS spullen. Ze wijst naar een T-shirt waar Ashton's hoofd in het groot opstaat. "Oké, ik doe het voor je." Een half uur geleden zou ik niets hebben gezegd en gewoon zijn doorgelopen. Even met Luke kunnen knuffelen heeft me blijkbaar echt goed gedaan. "Ga jij de vragen beantwoorden?" De vrouw kijkt me aan en ik knik bevestigend. "Mooi zo." Zegt ze en ze pakt het kaartje met de eerste vraag. Ik krijg toch wel een beetje zenuwen. Dit mag ik niet verknallen, ik moet en zal die T-shirt voor Lucy winnen. "Wat is Luke's naam volledig." Dit is een makkelijke vraag, ik heb zijn naam zo vaak volledig uitgesproken. "Luke Robert Hemmings." Zeg ik zonder enige moeite. De vrouw knikt en gaat verder met de volgende vraag. "Op welke dag is Luke geboren." Deze weet ik ook. "16 juli 1996." Moet ik de uren er bij zeggen? Denk ik in mezelf. "Juist. Volgende. Hoe heten zijn ouders?" Ze kijkt me met een blik aan die ik niet goed kan ontcijferen. "Liz en Andrew Hemmings." Weer correct, zeg ik stil. "Luke heeft een diersoort waar hij..." De vrouw kan niet eens uitspreken want ik onderbreek haar direct. "Pinguïns!" "Goed zo. Nu een moeilijke vraag. Hoe groot is hij?" Ik glimlach even. De vraag is helemaal niet moeilijk voor mij. "1 meter 93 centimeter." De monden van Anna, Lucy en de vrouw vallen direct open. Dit hadden ze niet verwacht. "Hoe heet zijn hond?" Ik wacht even voor ik antwoord, de vrouw moet anders denken dat ik echt een stalker ben, en dat ben ik niet. Ik was gewoon zijn vriendin... "Molly." De vrouw knikt en gaat dan verder: "Welke film heeft Luke nog nooit gezien?" Ik lach. "Titanic, maar dat is niet waar. Ik heb de film met Luke gekeken." Ze kijkt me verbaasd aan maar gaat dan verder. "Wat was Lukes eerste reis over de zee?" Ik twijfel even en zeg dan: "Londen." Ze knikt. "Wat is zijn favoriete ijs smaak?" "Oreo." "En dan nu de laatste vraag. Wat is zijn favoriete kleur?" "Blauw." Ik ben eerlijk gezegd wel blij dat de vragen opgelost zijn. "Hier zijn je 4 T-shirts, je hebt alle vragen juist beantwoord en dan krijg je het hele pakket. Best zeldzaam, je bent een trouwe fan. De jongens zullen vats blij zijn met iemand zoals jij." 

Anna en Lucy liggen nog altijd plat door wat de vrouw zei. "Je bent helemaal geen fan." Weer schieten ze in een lachbui door wat Lucy zei. "Meiden het is genoeg zo. Gaan we mama zoeken?" Stel ik hen voor. Gelukkig knikken ze instemmend. Ik heb 4 T-shirts gewonnen, van elk bandlid 1 T-shirt. Dus nu heb ik een T-shirt met Lukes hoofd erop... "Ik weet dat je die wil Cami." Zei Lucy tegen me terwijl ze de T-shirt gaf. Stiekem ben ik er echt wel blij mee. Zo heb ik toch nog een versie van Luke en deze kan geen belangrijke dingen voor me achterhouden. Ineens zie ik mama's hoofd in de menigte. "Mam!" Roep ik luid en ze komt snel naar ons toe gewandeld. "Zijn jullie klaar?" Vraagt ze. "Ja, gaan we vertrekken?" Lucy en Anna knikken ook. "Prima, kom dan gaan we naar de auto. Hebben jullie veel gewonnen?" Lucy en Anna kijken elkaar even aan en schieten dan weer in een lachbui. "Een paar dingen, allemaal dankzij Luke." Mama kijkt even verbaasd naar ons. "Hij stond plots bij me en hielp deze kangoeroe te winnen, " zeg ik terwijl ik de kangoeroe toon, "en toen heb ik door vragen over Luke te beantwoorden deze 4 T-shirts gewonnen." Lucy gaat verder in op mijn verhaal: "En toen zei de vrouw van dat kraam: 'Jij bent een trouwe fan, de jongens zullen vast blij zijn met iemand zoals jij." Ze schieten alle 3 weer in de lach. Ik grijp hun vast bij hun armen en trek hen mee richting de auto. Het zou geweldig zijn als we zo snel mogelijk bij Uluru zijn, zodat we nog veel meer kunnen zien.