Een nieuw begin || L.H.

Hoofdstuk 16

Mijn wekker gaat en met een zucht stap ik mijn bed uit. Er zijn 2 dingen die school momenteel ondraagbaar voor me maken: 1 Holly en Rose 2 Examens. Met tegenzin pak ik een bordeaux T-shirt uit mijn kast en neem er ook een jeans uit. Thomas komt enthousiast mijn kamer inlopen en roept te overdreven: "NOG TWEE TE GAAN EN MIJN ZUSJE IS VOLWASSEN." Thomas is altijd te enthousiast als ik iets belangrijk in mijn leven mee maak, best schattig maar o zo irritant. "Weg." Snauw ik hem af. Vandaag is mijn dagje niet, denk ik. 'Ik breng je naar school." Zegt hij. "Ik wil niet gaan." Wauw er komt toch nog een best lange zin uit mijn mond, wie had dat verwacht. "Ik weet wat er is gebeurd Cami, Luke heeft me gisteren alles verteld. Mam wil wel een jurk met je gaan kopen, als je dat oké vind." Hij kijkt me aan met een lach op zijn gezicht en dat maakt me alleen maar slechter gezind. "Best." Zeg ik.

Als ik beneden kom loopt mama direct naar me toe. "Ah schat! Heeft Thomas het je al verteld?" Vraagt ze. "Ik ga denk ik met Luke." Ik kan hem ook niet kwijt spelen, bedenk ik net. "Maddi stond voor onze deur." Zegt mama. "Is ze weg?" Ik probeer mijn hoopvolle stem te verbergen, mama mag niet weten dat het ook al met Maddison slecht gaat. "Ja ik heb haar gezegd dat ze mocht vertrekken en dat ze je wel op school zou zien, als je snel fietst kom je haar tegen ze is niet lang weg." Zegt ze. "Ja is goed." Ik ren naar buiten en pak snel mijn fiets. Onderaan de oprit wacht ik nog 5 minuutjes om er zeker van te zijn dat ik Maddison niet tegen kom. Nu moet ze echt wel al bijna op school zijn dus ik stap op mijn fiets en vertrek ook, deze dag kan beslist niet erger worden dan dit. Ik heb geen vrienden meer hier, alleen een vriendje die ik niet vaak genoeg zie door zijn druk leven. Mijn gsm gaat want ik hoor American idiot van Greenday luid, dat is de ringtone van Luke. "Met Camille." Zeg ik tegen de telefoon. "Ah Luke." Zeg ik op een toon dat ik niet wist wie had gebeld. "Euhm ja je kan vanavond wel even langskomen, waarom?" Antwoord ik op zijn vraag. "Ik denk dat ik alleen een jurk ga kopen, maar als je wil mag je wel mee. Doei schat." Mijn gsm stop ik terug in mijn zak en ik trap terug wat harder.

"Kaderhouderplankje." Fluister ik zacht. Holly en Rose zitten ergens op een bankje, een paar dagen geleden zouden ze nog enthousiast gezwaaid naar me hebben. Maddison is nergens te bekennen en dat is maar beter zo. Ik ga ergens op een muurtje zitten waar Rose en Holly me niet kunnen zien en stop oortjes in mijn oren en zet muziek aan. "Hallo, ik zei iets tegen je. Ben je doof of zo?" Maddison staat voor me en neemt de oortjes uit mijn oren. "Kan je weggaan?" Vraag ik haar. Ze kijkt treurig en zegt: "Oké Camille, ik snap dat je kwaad op me bent omdat Rose en Holly je nu niet meer als vriendin willen en dat is best jammer want je deed niets. Maar je moet weten dat je me wegduwt en ik niet vrijwillig weg ga, dus als je alleen over blijft is het jou schuld, niet de mijne." Ze draait haar om en wandelt van me weg. "Ik heb Luke nog!" Roep ik naar haar. Ze draait haar kort terug naar mij en rolt met haar ogen. "Jij gelooft echt nog in spoken hè?" Zegt ze terwijl ze verder van me weg wandelt. Ik luister nog even verder naar de muziek en dan gaat de bel. Met een zucht sta ik recht en wandel ik naar het lokaal. Waarom praat iedereen eigenlijk zo over Luke? De enige die me wel geloven zijn Thomas, mama, Lucy en Anna...

"Jullie hebben nog exact 5 minuten en 23 seconden." Zegt onze leerkracht. Ik blader door mijn examen, nog 3 vragen die ik moet invullen. Wat is de hoofdstad van Parijs? Is de vraag. Ik grinnik, het is een strikvraag. Parijs heeft geen hoofdstad, het is namelijk de hoofdstad van Frankrijk schrijf ik op. De andere 2 vragen zijn ook makkelijk en ik schrijf het antwoord op. "Jullie mogen afgeven vanaf nu." Weer mijn leerkracht. Ik sta recht met het bundeltje en geef het aan de leraar. "Prettige vakantie, Camille en nog succes morgen." Zegt ze tegen me en ik geef haar een glimlach. Ik doe de deur van het lokaal achter me dicht en zie dat Holly op me af loopt. "Kan ik je even spreken?" Vraagt ze voorzichtig en ze zet een stap in mijn richting. "Wat ga je me nu weer verwijten?" Zeg ik bot. Holly probeert te verbergen dat ze zucht, maar het is duidelijk hoorbaar. "Kijk... het spijt me oké? Iedereen maakt wel eens fouten en op dat moment was het heel erg zwaar voor me dat Sean voor Maddison gaat." Zegt ze tegen me. "Laat het gewoon, ik weet dat je dit alleen zei omdat Rose het aan je vroeg. Ik kan best leven zonder jullie." Er rolt een traan over Holly's wang en ik voel dat er bij mij ook tranen opkomen. "Tot later Cami." Is het laatste dat ze zegt en ik knik even kort.