Een nieuw begin || L.H.

Hoofdstuk 6

Toen ik deze ochtend opstond had ik erg veel zin om te verven, dus ik ben snel uit mijn bed gesprongen en heb slechte kleren aangetrokken. Ik pak net een borstel en dan gaat de bel. De borstel leg ik terug neer en ga naar beneden. Als ik net aan de deur sta gaat de bel nog is. Ik open de deur en tot mijn verbazing staat Luke daar. Hij heeft een grote glimlach op zijn gezicht. "Ik ben blij om je te zien Camille!" zegt hij. "Je mag gerust Cami zeggen hoor." Stel ik hem voor. "Oké Camille, ik zal het onthouden." zegt hij, terwijl hij me een knipoog geeft. "Heb je zin om iets te doen vandaag?" Vraagt hij. "Graag, maar ik was eigenlijk van plan om te verven vandaag..." "Toevallig heb je de beste verver van heel Australië voor je staan, wat een toeval!!" Ik moet lachen om wat hij zegt en ik zeg dat hij me moet volgen naar boven. Direct als hij mijn kamer binnen wandelt neemt hij een borstel. "Welke muren moeten geverfd worden?" "De muur van mijn deur, en houd het een beetje deftig alstublieft!!" Zeg ik tegen hem. Ik leg een paar plastieken zakken op de grond om die te beschermen van de verf. Hij pakt een borstel en zet de eerste rode streep op de muur. Hij gaat een beetje achteruit om van een afstand naar zijn werk te kijken. Precies een trotse kleuter die net een cirkel op een blad papier heeft getekend. Het is best schattig moet ik toegeven. Ik geef hem een duwtje in zijn rug zodat hij terug verder gaat doen. Blijkbaar is hij iets anders van plan en legt zijn borstel terug in het bakje met verf. "Nu is het oorlog!!!" Roept hij luid en steekt zijn hand in de verf en komt naar me toe lopen. Voor ik het goed en wel besef staat er een rode streep op mijn gezicht en Luke begint luid te lachen. Direct loop ik op hem af en ook hij krijgt een rode veeg op zijn gezicht. Zo gaat het heel de tijd heen en weer. Niet veel later zijn we helemaal rood. "Je geeft me zin in pizza zo." Zegt hij. "Ik weet het Luke, ik ben om op te eten." Hij moet lachen om wat ik zeg en vraagt: "Welke pizza wil jij?" "Peperoni!!" Hij knikt instemmend, belt de pizzabezorger en bestelt 2 pizza's peperoni. "Luke, nu verven we even verder." Beveel ik hem. Met tegenzin staat hij recht en begint verder te verven, net zoals ik. Na een tijdje zijn we klaar en ik ga naar de badkamer. "Camille, terugkomen jij!" zegt Luke. "Mag ik me niet even opfrissen?" Vraag ik hem verbaasd. "Nee dat mag je niet, want ik mag dat ook niet." En hij geeft me een glimlach. "Sukkel." Ik knipoog, dat was een slecht idee. "Camille?! Meen je dat nu ? Kan je serieus niet knipogen?" Hij lacht heel erg luid en ik krijg een blos op mijn wangen. "Cami? Heb jij pizza's besteld?" Roept mama van beneden. "Kaderhouderplankje..." Zeg ik. Luke kijkt voor een paar seconden naar me alsof ik net in de Hulk ben veranderd en dan begint hij weer hard te lachen. Hij heeft een heerlijke lach, het maakt hem zo sexy. "Ik leg het je wel een andere keer uit, eerst pizza." Zeg ik tegen hem, en tegen mama zeg ik: "Ja mam, ik kom hem zo halen."

Onze pizza is net op en Luke kijkt me vragend aan. "Wat is er?" Vraag ik hem. "Waarom ben je eigenlijk hier komen wonen?" Een zucht verlaat mijn lichaam en de lach die op mijn gezicht speelt wordt beetje bij beetje minder, tot ik begin te vertellen: "Mijn vader en moeder waren in mijn ogen altijd perfect. Ik maakte vroeger altijd tekeningen van hun, hand in hand en met Tommie en ik erbij. Ik was ongelooflijk gelukkig en dat waren zij ook, althans, dat dacht ik. Op een dag toen ik van school terug naar huis ging zag ik plots een vreemde auto, en papa stapte erin. Even ben ik toen blijven staan en dat heeft toen echt mijn hart gebroken. Papa begon met de vrouw, die in de auto zat te kussen..." Vertel ik hem. "En toen?" Luke is benieuwd naar de rest van het verhaal, dat kan ik zien aan zijn ogen, die groot en helderblauw naar me staren. "Ik ging heel snel door naar huis en daar begon ik direct te wenen. Toen ik het die avond aan mama vertelde, zei ze me dat ze wou dat ik het op een andere manier te weten was gekomen. Ik keek haar verbaasd aan en vroeg of ze het wist. Ze knikte instemmend. Dat was het moment dat hij alles had verpest. Nu gaat hij op Fiji wonen, samen met Issa." "Wauw..." Zegt hij. "Wat wil je later worden?" Vraagt hij vervolgens, ik ben blij dat hij over iets anders begint. "Euhm ik weet het niet... Jij?" "Zanger en gitarist of zo." "Heb je een bandje of zo?" "Ik heb een paar vrienden waar ik liedjes mee cover af en toe... Morgen repeteren we, kom je langs dan?" "Luke, ik heb morgen mijn eerste schooldag hier, dat zal niet gaan vrees ik." "Dan zal ik je maar vroeg laten gaan slapen, anders zie je er morgen uit als een zombie en dat ga ik niet lang overleven." Ik knik, eigenlijk ben ik best moe. Het valt me op dat hij nog niet heeft gezegd dat ik er nu moe uitzie, want ik ben moe! Een jetlag doet me geen deugd.