Still Behind his Back

Chapter 8

Jared's pov

Andito na ako sa kwarto still thinking about Adrian's problem

When suddenly bigla nanamang lumipad ang utak ko

Paano kaya kung mangyari samin ni Lizette yon?

Aish!?! bakit mo ba kasi iniisip na mangyayari yon!! Then out of my frustration I dialed Lizette's number

Ringg ringg ringg

Makalipas ang tatlong ring ng cellphone niya sa wakas ay sinagot niya ito

[Hello?]bungad niya sa kabilang linya

"Naistorbo ba kita?"I said smiling ang ganda kasi ng boses niya pag bagong gising ang husky haha

[tatawag ka ng dis oras ng hatinggabi tapos tatanungin mo ako kung naistorbo mo ako ok ka lang?]she said kaya lalo akong natawa halata kasi ang sarkasmo sa tono ng pananalita niya

Ngunit agad akong bumalik sa pagiging seryoso ko"nabalitaan mo ba ang nangyari kay Adrian at Shenize?"

"Oo bakit?"wika niya pabalik"kung ikaw ang nakakita ano ang iisipin mo?"tanong ko muli

"Kung ang pagsasama namin ang pagbabasehan?hindi ko siya iisipan ng masama"sagot niya kaya natuwa ako

'May kakampi kana Adrian'

"Ea kung ako ang nakita mo sa ganong sitwasyon?"biro ko"Kung ikaw?? hmm...pareho kami ng iisipin ni Shenize"sagot niya kaya natawa ako

"Bakit naman?"dagdag tanong ko"kasi babaero ka"wika niya

Grabe siya talaga!!

"Alam mo ba ang sabi ni Adrian natatakot siya na mawala si Shenize dahil lang doon"kwento ko pa

"Ako din sana wag mo akong pagisipan ng ganon kasi di ko kakayanin ayoko mawala ka kaya wag mo ko iiwan ahh!"mahabang pahayag ko

[…]ngunit mahabang katahimikan lamang ang sumagot sa akin kaya tinignan ko ang cellphone ko kung buhay pa ba

Buhay pa naman"hello Lizette mahal? andyan ka pa ba??"pagtawag ko

[a-ah o-oo andito pa ako syempre hindi kita iiwan haha]

On the other line...

[Ako din sana wag mo akong pagisipan ng ganon kasi di ko kakayanin ayoko mawala ka kaya wag mo ko iiwan ahh!]

Agad akong natigilan sa mga salitang kanyang binitawan

"a-ah o-oo andito pa ako syempre hindi kita iiwan haha"wika ko ng bumalik na ako sa wisyo ko

'sana nga hindi nalang kita iwan'

Nang maramdaman ko na muli nanamang babagsak ang luha ko agad na akong nagpaalam at ibinaba ko na ang telepono

Paano ko ba sasabihin sayo ang totoo??

Ayaw kitang masaktan ea ayos lang na ako ang masaktan wag lang ikaw mahal na mahal kasi kita ea

Ngayon ako nagsisisi na nagmahal ako ang hirap magsakripisyo *sigh*

Kesa ibaling dito ang aking isipan naisip ko nalamang na mahiga at matulog na lamang

Kinabukasan....

Knock! Knock!

Agad akong nagising mula sa mahimbing na pagkakatulog ko ng marinig ang malakas na pagkatok mula sa pinto na animo'y may balak na sirain ito ng kung sino mang nasa likod nito ngunit di ko ito pinansin at hinayaan na sila ang magbukas