Chapter 36

12.2K 330 9
                                        

Hindi ako maka tulog dahil sa mga nangyayari ngayon. Bigla nalang gumulo ang lahat dahil sa pagdating ni Zeke. Pati ang companya ni Kiro ay unti unti nang nalulugi dahil sa kagagawan ni Zeke. Puot at pait ang tanging nararamdaman ko sakanya, paano nya naaatim na gawing misirable ang buhay ng isang tao? Napaka sama nyang tao wala syang katulad.

"Hmmmm" gumalaw si Kiro ay yumakap saakin.

Napasubsob nalang ako sa kanyang dibdib dahil sa pagod.

"Everything will be alright babe" pag papagaan ng loob ko ni Kiro

Gusto kong umiyak pero ayoko mag mukhang mahina sa harapan ni Kiro. I know its hard for him ayoko naman na dumagdag pa sa mga iniisip nya.

Besides, we have our own problems to solve.

"Just promise me one thing Kiro you will never tell him about my babies" Humigpit ang yakap ni Kiro saakin naramdaman ko ang paghalik nya sa ulo ko

"Afcourse baby. I wont tell him about OUR babies" Diniinan nya ang pagkakasabi ng OUR na para bang sya talaga ang ama ng aking mga anak.

Nagising ako na walang katabi, naligo ako at nagbihis. Pagbaba ko tanging mga maids nalang ang nadatnan ko.

"Manang hinatid na po ba ni Kiro ang mga bata?" Tanong ko sa kasambahay namin.

"Opo" magalang na sagot nito.

Napa tango nalang ako at umupo.

Pagkatapos kong kumain napagpasyahan kong maki pag kita kay Calvin.

Hinintay ko sya sa isang coffee shop malapit sa bahay.

I really hate Zeke for doing this he never change. Masama parin sya katulad ng dati, wala na ata syang pag asang bumait.

Pawis na pawis si Calvin pagdating nya. Nanlaki ang mata ko dahil puno ito ng putik sa damit.

"What the hell. Anong nangyari sayo?" Di maka paniwalang tanong ko.

An dumi dumi nya kasi para syang galing sa putik.

Tawa tawa pa itong nakaupo sa harapan ko

"Habang wala akong trabaho sayo naisipan kong pumasok sa isang shop malapit saamin. Nagtatanim ng mga halaman at bulaklak"

Bigla akong naguilty, kasalanan ko kung bakit wala silang trabaho ngayon. Pinangako ko sakanya na tutulungan ko sya pero bakit pakiramdam ko mas inilagay ko lang sya sa isang mahirap na sitwasyon?

"Im sorry" naka yukong paumanhin ko

"Hey. Don't feel sorry about this. Its not your fault okay? I know this is very hard on your part so please don't think about us. Think about yourself. I just need to do this to pay our debt. I need to do this to pay my sister school fee. Malaki na ang naitulong mo saakin kaya please wag na wag mo sisihin ang sarili mo" Pag aalo nito saakin.

Alam kong mahirap para sakanya ang buhay na meron sya ngayon dahil hindi nya iyon nakasanayan. Kailangan nyang magtrabaho para may maipakain sa papa at kapatid nya at anak nya

Lalo akong nagagalit kay Zeke dahil sa dami ng tao na naapektuhan sa kabaliwang ginawa nya.

Kinuha ko ang envelope na nasa bag ko at ibinigay sakanya.

Confuse is written all over this face. I smile "This is your salary"

"Ayen hin-"

I cut him off "No calvin. Sahod mo to karapatan mo ito. Don't worry I have my savings hindi pa naman ako naghihirap" pagbibiro ko pa sakanya.

Ito talaga ang pakay ko kung bakit naki pagkita ako sakanya. Kailangan nya ng pera pansamantala habang hindi pa nabubukas ang shop ko.

Humugot ito ng malalim na buntong hininga at humawak sa kamay ko.

Dealing With The Mafia BossTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon