Chapter 37

12.5K 354 10
                                        

Mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan namin ni Zeke. Di ko kumibo dahil wala akong masabi. Sobrang daming gumugulo sa isipan ko hindi ko na alam ang gagawin ko. Dapat ko bang hayaan si Zeke na malapitan ang mga anak ko.

Oh tuluyan ko na silang ilalayo sakanya?

Di pa rin mag sink in sa utak ko ang ginawang panloloko saakin ni Kiro.
All this time kaya pala takot sya sa pagdating ni Zeke dahil may tinatago sya saakin.

I close my fist. This is too much. Too much betrayal.

"Im sorry" Paumanhin ni Zeke habang nakayuko

Nadudurog ang puso ko habang nakikita ko syang umiiyak sa harapan ko.

Pero ano bang magagawa ko? Nasaktan ako, kahit ano pang ginawa ni Kiro hindi pa rin mababago na iniwan nya ako

Si Kiro ang nanatili sa tabi ko noong panahon na iniwan nya ako

Noong mga panahon na kailangan ko ng makakapitan

Makakaramay

Wala sya. Si Kiro ang nandyan sinalo nya ako noong panahon na walang wala na ako.

Di nya ako pinabayaan.

Oo niloko nga ako ni Kiro but he saved me from hell.

"I dont care if he fooled me Zeke. Nandyan sya noong panahon na wala ka! NOONG PANAHON NA KAILANGAN KO NG MAKAKASAMA! KAYA WALA KANG KARAPATAN SA MGA ANAK KO! KAHIT ANONG GAWIN MO HINDI YON MABABAGO. INIWAN MOKO! NGAYON NANDITO KA NANA MAN! SINISIRA MO ANG BUHAY KO KINUKUHA MO LAHAT NG MERON AKO! NAPAKA SAMA MO! PATI IBANG TAO! Hindi magiging masaya ang mga anak ko kapag nalaman nila na isang mamamatay tao, masamang tao, walang puso ang ama nila!"

Gumuhit ang sakit sa kanyang mga mata. Nakaramdam akong kirot sa aking dibdib dahil sa nakikita ko ngayon.

I can't imagine I will come this far.

He smile bitterly while looking straight in my eyes.

"Yeah. I forgot how bad I am. I killed many people, I make people suffer. I am a big shame to my kids. They dont deserve to have a father like me. Okay. If that what you want okay fine. I gave up. Hinding hindi na kita guguluhin"

Hindi na ako kumibo.

Tinalikuran ko sya at nagsimula ng humakbang palayo sakanya bitbit ang bigat sa aking dibdib. Bakit ba ako nasasaktan? Hindi bat dapat masaya ako dahil lalayuan na nya ako. Na hindi na nya ako guguluhin. Tuluyan ng bumagsak ang luha sa aking mata habang naglalakad ako palayo kay Zeke.

Doon bumuhos ang malakas na ulan.

Lord naman oh gusto nyo po ba talagang iparamdam saakin na nag iisa ako huhu.

Kahit nanlalamig ay mas pinili kong maglakad dahil wala na akong ibang maisip kundi ang umiiyak na mukha ni Zeke kanina.

Mahal ko sya, pero nasaktan ako. Natatakot ako na mangyari ulit ang nangyari noon.

Bakit ba ang lupit ng tadhana saakin?

"Ayen!" Napalingon ako sa lalaking tumawag saakin.

Di ko maaninagan ang mukha nito pero pamilyar ang boses nya.

Tumakbo sya papalapit saakin doon ko lang narealize na si Kiro pala ang padating.

Bigla nalang nabuhay ang galit sa dibdib ko.

"Hey. Bakit nagbabasa ka ng u--"

I slap him. Di ko na sya hinintay matapos magsalita.

Confuse is written all over his face.

Dealing With The Mafia BossTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon