Bana mesaj atabilirsiniz :)
#Bölüm şarkısı - NF- Can you hold me
dinleyerek okuyun lütfen
~
Güven hissi.. korku.. heyecan. Sevinç
His deliliği.
Yapabilirdim biliyordum sadece. Kahretsin çok korkuyordum.
Yaşadığım adrenalin arkamdaki varlığın sıcaklığına tezat oluşturacak cinstendi. Tek dayanağım burnunu enseme dayamış olan bahozdu. Terlemiş ellerimle direksiyonu daha sıkı kavradım. Arabalar yanyana dizilmiş şekilde tetikteydiler. Farkında olmadan gerinirken bir anda ensemde hissettiğim öpücükle nefesimi tuttum.
Yarış için son 2 dakika. Tepki vermemi engelleyen en büyük etkendi.
Hırs. Tutku. Korku. Heyecan
Beni tanımlayacak 4 şuan kelime buydu.
Titreyen ellerimle direksiyonu sıkı sıkı tuttum kesik bir nefes alıp gözlerimi kapattım. Odaklandığım tek şey ışıklardı. Gözlerimi kapatıp sakinleşmeye çalıştım boğazımda koca bir yumru nefes almamı zorlaştırıyordu. Başımı geriye attım ve derin bir nefes aldım arkamdaki beden beni amaçsız bir şekilde sakinleştiyordu enseme bıraktığı öpücük hala tenimdeydi.
" Yapabilirsin kızım" diyerek başını omzuma bastırıp ışıklara baktı.
Kırmızı.
Bana.
Sarı.
Kızım.
Yeşil
Demişti.
Gözlerimi açıp o heyecanla gaza yüklendim. Direksiyonu sağa hızla kırıp fitesi 3 verdim. Dikiz aynasından arkamdan hızla gelen arabalara baktım, o anda tüm endişelerim bir kuşun ilk kanat çırpışındaki gibi kararlılıkla uçup gitmişti,bana yakın olan 3 araba tam ardı ardına büyük bir hızla geliyorlardı, düz yolda olmanın avantajıyla hızımı artırdım 150'yi geçmiştim şimdilik stabil hız olarak devam edecektim. Ensemdeki dudakların kıvrılmasından Bahoz'un memnuniyeti gururlanmamı sağlamışı. Tanrım bu his ! Delilikti.
Dudağımı ısırıp ilerideki virajlı yola baktım. Kaza yaptığım an gözlerimin önüne tüm gerçekliğiyle yüzüme vurulunca. Göğsümdeki baskı nedeniyle kesik kesik nefesler alıyordum.
Tam o virajda kaza yapmıştım. Bir anda gelen dejavu hissiyle kafamdaki sesler bir balon misali şişip patladı.
Çığlıklar, araba sesi, insanlar,
Kahraluş. Hızla geçen arabalar. Duman.
Sefin'in bağırışları. Yardım nidaları. Ambulans sesi.
Ve ters dönmüş arabada birinin yardıma muhtaç ölüm korkusuyla baygınlık geçiren bir yarışçı kız.
Beni seslerimden kurtaran Bahoz'un direksiyondaki ellerimin üzerindeki eli ve gazın üstünde olan ayağımın üstündeki ayağıydı. Ve " Kendine gel Ateş ! " diye kükremesiydi. Gözlerimi hangi an kapatmıştım bilmiyorum ama açtığımda keskin virajı geçmiştik. Tanrım ! Kontrolü tam anlamıyla kaybetmiştim. Bahoz'la dikiz aynasından gözlerimiz şimşek misali kesiştiğinden siyah harelerine o zaman diliminde hapsedilmiştim kahverengilerimle.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
TAKINTILI
أدب المراهقين* tüm hakları saklıdır* Hepsinin düşünceleri bir volkan gibiydi, lavlar onları esir alırken, buhar olup havada yağmur taneleri olarak yeryüzüne iniyordu.Her bir yağmur tanesi, bedenlerine değil ruhlarına temas ediyordu. Kimisi bu yağmur tanelerinde...
