Badboys & Maffia-guys //ON HOLD//

Hoofdstuk 18

POV Annabelle

Charlie heeft me thuis gebracht. Hij had nog geopperd om te blijven maar ik zei dat ik me wel redde. Ik zit nu alleen thuis op de bank, omdat mijn vader natuurlijk in Tokio is en mijn broer nog op school.

Ik zet het glas van Charlie terug in de keuken en ik pak nog wat drinken voor mezelf. Ik ga weer zitten op de bank en pak mijn mobiel. Ik open het gesprek met Oliver.

A: hey

Hij is niet online dus ik leg mijn mobiel even weg. Ik zet de tv aan. Ik zap langs alle zenders, zonder echt op te letten wat ik doe. Mijn mobiel trilt naast me dus ik doe de tv weer uit.

O: hey
A: kan ik even met je praten?
A: of komt het ongelegen?
O: jij kan altijd met me praten
A: ehh weet je die jongen nog van het feest?
O: how could i forget?
A: hij had gevraagd of hij het uit kon leggen maar ik had daar helemaal geen zin in en toen heb ik hem boos gemaakt. Hij nam me na de les mee naar buiten en daar heeft hij me geslagen

Ik merk dat er weer een traan over mijn wang loopt.

O: hij heeft wat gedaan!
O: gaat het wel?
O: zal ik naar je toe komen?
A: ja dat zou eigenlijk wel fijn zijn.

Nog geen tien minuten later gaat de bel. Ik sjok er heen en doe open. Inplaats van Oliver zie ik Jace staan. "Wat moet je hier?" Ik voel alle woede weer opborrelen. "Kan ik alsjeblieft met je praten?" Jace lijkt niet helemaal helder, maar ik kan de wanhoop in zijn stem horen. "Je krijgt één minuut, daarna ben je weg." Jace kijkt me verbaast aan. Waarschijnlijk had hij verwacht dat ik hem gelijk weg zou sturen.

"Ehhh, ik wil sorry zeggen van vandaag, eigenlijk van alles. Je was een super leuk nieuw meisje en ik kon het niet weerstaan om je proberen te krijgen." Bij het woord 'krijgen' maakt hij aanhalingstekens in de lucht en zucht hij. "Ik zie nu pas hoe het je kapot maakt, en mij ook." Ik kijk hem verbaast aan. Ik had niet verwacht dat hij dit zou zeggen. Jace praat een beetje met een dubbele tong dus ik vermoed dat hij gedronken heeft. Misschien wordt hij daar eerlijker van of zakt zijn muur van badboy een beetje naar beneden.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Er komt een auto de oprijlaan oprijden. Oliver stapt uit, zodra hij Jace ziet staat zijn gezicht op onweer. "What the hell doe jij hier?!" Jace draait zich gelijk om. "Je hebt haar geslagen, waarom  denk je dat je het recht nog hebt naar haar toe te komen!" Oliver lijkt echt heel boos. Hij staat nu naast Jace en kijkt hem heel boos aan. "Geef me één rede om je niet in elkaar te slaan." Oliver wacht niet op een reactie en slaat Jace hard in zijn gezicht.

Ik gil. Tot op dit moment was het allemaal een beetje als een roes langs me heen gegaan, daardoor hakt de realiteit er nu extra hard in. Ik ga tussen Jace en Oliver in staan. Iets wat waarschijnlijk weinig nut heeft, aangezien ik een kop kleiner dan Jace en Oliver. En dat terwijl ik best lang ben.

"Jongens stop!" Ik ben best wel in paniek. {wat als ze gaan vechten?}

Dan gebeurt er iets wat ik niet had verwacht. Oliver moet even lachen. "Wacht even, ik bekijk je nu pas goed Jace. Ben jij toevallig van de familie Watson?" Zijn hele stem en houding zijn verandert. Hij kijkt nu spottend en met trots naar Jace.

Jace lijkt door de klap opeens weer helemaal helder en kijkt Oliver boos aan. "Jij vieze, vuile rat dat je bent! Je hebt mijn hele familie verwoest. Jij met je kut kop, sta daar niet zo te lachen!" Jace lijkt woest. "Jace, calm down. Zeg even rustig wat er aan de hand is." Jace duwt me aan de kant. En stormt op Oliver af.

Op dat moment komt mijn broer aan met zijn auto. Hij stap heel relaxt zijn auto uit maar als hij ziet wat er aan de hand is rent hij snel naar ons toe. "Annabelle, bel Charlie en David, nu." Hij lijkt erg in paniek. Hij probeert Jace en Oliver rustig te krijg. Ze zitten op dit moment behoorlijk op elkaar in te hakken en ze hebben beide bebloede handen en bloed op hun hoofd. Met trillende handen pak ik mijn telefoon en bel ik David.

D: hallo met David
A: David je moet snel komen! Jace en Oliver. Ze zijn aan het vechten
D: Annabelle rustig, waar ben je?
A: thuis, brightstreet
D: ik ben heel dicht bij, ik kom er gelijk aan. Zorg dat je niet in het gevecht terecht komt.

Ik sluit het gesprek af. Tranen lopen intussen over mijn wangen. Ik zie Oliver en Jace vechten en mijn broer probeert ze hopeloos uit elkaar te halen. Ik loop naar ze toe en begin aan Oliver en Jace te trekken. "Jongens laat elkaar los!" Oliver haalt uit naar Jace maar ik ga ertussen staan. Een harde knap komt terecht op mijn slaap. De volgende seconden gebeuren een beetje in een waas. David komt met een rot vaart de oprijlaan op en een paar seconden later is Charlie er ook. Ze zorgen ervoor dat Jace Oliver los laat. Mijn broer stuurt Oliver boos weg. En dan, val ik om.

Een nieuw hoofdstuk omdat ik zin had om te schrijven en ik het zo leuk vind dat jullie allemaal van die lieve berichten sturen! Tips zijn altijd welkom, loads of love