Badboys & Maffia-guys //ON HOLD//

Hoofdstuk 39

POV Annabelle

Ik knipper met mijn ogen. Fel licht komt binnen wat me accuut hoofdpijn bezorgt. Pas na een minuut durf ik mijn ogen weer open te doen in de hoop dat het nu beter gaat, ijle hoop.

Ik lig op een kamer die ik herken maar het is niet mijn eigen. Ik draai me om en zie Jace naast me liggen.

Dit kan ik me niet herinneren. Ik herinner me nog dat we met z'n allen een feest hadden maar voor de rest. Niets.

Ik merk nu pas dat ik naakt ben. Pas minuten nadat ik dat heb geconstateerd besef ik het me pas. Ik ben naakt. Ik lig naakt in een bed met Jace.

Ik raak even in paniek zodra er beelden van gister door mijn hoofd heen schieten. Het gesprek van David met Jace, de alcohol en het 'dan maar helemaal laten gaan'.

Ik herinner de lange en verlangende blikken van Jace. De bewegingen die ik maakte die sexy moesten lijken, iets wat gister opeens wat makkelijker ging. En de slaapkamer. Ik herinner de zoenen, Jace die me hard tegen de deur aan duwde. Maar daarna, niets.

Helemaal niets.

Is het niet zo dat je zo'n nacht juist hoort te onthouden?

Naast me voel ik Jace omdraaien en hij opent langzaam zijn ogen. "Goede morgen schoonheid. Gaat het alweer wat beter?" Ik kijk hem vragend aan. Al weer wat beter? Wat was er dan?

"Ehh, wat bedoel je precies?" Ik wil overkomen alsof ik het wel snap maar ik snap er werkelijk waar geen ene snars van.

Jace gaat rechtop zitten. Het maakt me een beetje jaloers om te zien dat hij geen moeite heeft met het licht.

"Nou je had gister wel wat te veel op en je wilde," hij frunnikt even aan de deken omdat hij blijkbaar niet helemaal weet welke houding hij aan moet nemen. "Je wilde opeens behoorlijk wat dingen."

Jace zucht even maar gaat dan verder. "En ik wil ook meer dingen maar het voelde zo niet goed. Ik kon het niet, als je er niet volledig achter zou staan. Dus zei ik dat ik wilde slapen. Je werd ontzettend boos. Na een tijdje werd je toch rustig en toen zijn we gaan slapen, verder niets."

Ik zucht opgelucht.

We blijven nog even in stilte liggen maar staan dan op. Ik pak snel een joggingsbroek van Jace en een shirt, Jace zelf doet alleen een joggingsbroek aan.

Als we beneden komen zie ik zes brakke koppen. Het klinkt misschien lullig maar het doet me goed om te zien dat ik niet de enige ben die gister iets te diep in het glaasje heeft gekeken.

Jace en ik maken allebei een ontbijtje klaar en gaan dan bij de rest zitten. Maar als we net zitten gaat de bel. Ik sta met een zucht weer op en loop naar de voordeur.

Een vrouw in een politie outfit staat voor me zodra ik de deur open doe. Ze is een jaar of 35 en heeft een stapel met video's in haar handen. "Zou ik even binnen mogen komen, mevrouw van Westen?" Lichtelijk verbaasd dat ze mijn naam weet laat ik haar binnen.

Ze loopt naar de rest toe en begint dan verder te praten. "Ik kom een kopie van de beelden van het verblijf van mevrouw van Westen brengen zodat jullie die ook hebben en ik wil graag nog een paar vragen stellen, het hoeft niet lang te duren want we hebben natuurlijk al beelden." We knikken allemaal.

De politie agente geeft de video's aan Jace waarnaar ze naar mij knikt om even te praten. Ik loop achter haar aan naar de keuken terwijl ik zie dat Jace naar boven vertrekt met de video's.

Ik heb eigenlijk liever niet dat Jace de beelden al bekijkt omdat ik hem nog zo weinig heb verteld, maar tegelijkertijd vind ik het fijn want dan hoef ik het allemaal niet zelf uit te leggen.