Badboys & Maffia-guys //ON HOLD//

Hoofdstuk 33

POV Annabelle

Ik ben blij dat Jace even met Charlie heeft gepraat. Hij kwam de kamer weer binnen met tranen in zijn ogen, ook voor hem is het waarschijnlijk allemaal niet zo makkelijk.

"Misschien kunnen we nu beter naar huis gaan. Dan krijgen we allemaal wat slaap en kunnen we morgen weer even langs gaan." Ik knik naar David, het lijkt me een goed idee.

"Blijf je vanavond bij mij?" Jace zijn stem kriebelt in mijn oor. "Ja, graag." Ik wil graag zijn armen om me heen voelen als ik ga slapen. Ook al voel ik me nog steeds niet helemaal veilig.

"Ik ga nog even, ehhh, dag zeggen." Het komt een beetje hakkelend uit de mond van Thomas, ik vind het wel lief.

Thomas loopt naar boven terwijl de rest alvast zijn jas pakt. We besluiten allemaal in het huis van Jace, David en Charlie te gaan slapen, zodat we allemaal bij elkaar zijn. Na een half uurtje rijden zijn we er.

Weer sta ik versteld van hoe ongelofelijk groot dit huis is. Jace doet de voordeur open en we lopen de grote hal binnen. "laten we allemaal maar gelijk naar huis gaan, Thomas je kan de eerste logeerkamer nemen, die weet je te vinden toch?" Thomas knikt en neemt van iedereen afscheid waarnaar hij naar boven vertrekt.

Ik zeg even dag tegen David en Beau en loop dan samen met Jace naar boven.

"Jace ik heb geen spullen bij me, heb je misschien een shirt voor me die ik als pyjama kan gebruiken?" Even zie ik iets van teleurstelling over Jace zijn gezicht gaan.

Wacht, Jace dacht toch niet dat we. Ik bedoel, nee toch? Ehhhh hoe maak ik dit weer minder ongemakkelijk?

Jace schraapt zijn keel en zet weer een glimlach op. Hij loop naar zijn kast en pakt een shirt uit de tweede lade. Hij loopt weer naar mij en plant en kus op mijn voorhoofd.

"Jace, wacht even. Kunnen we even praten? Waarom keek je zo teleurgesteld?" eigenlijk hoop ik dat ik er naast zit. Misschien vindt hij het gewoon jammer dat ik een shirt van hem wil lenen, wie houd ik ook voor de gek. Natuurlijk keek hij daarom niet teleurgesteld.

"Ik, ehh, ik had gehoopt dat we misschien, nee laat maar het is niet belangrijk." hij slaat zijn ogen neer. "Jace, ik wil geen sex hebben." het komt er gemakkelijk uitrollen.

Jace kijkt op. "Dat snap ik, pas als jij dat wil." hij kijkt lief. Ik geef hem een knuffel. "Dankje." ik fluister het zacht in zijn oor.

We kleden ons allebei om en gaan dan in bed liggen. Jace legt zijn arm om me heen en ik voel me veilig. Voor het eerst vandaag voel ik me veilig.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ik schrik wakker.

Oliver komt de kamer inlopen. "Wat is er? Je zat ontzettend hard te gillen." Oliver komt bij me op bed zitten en als door een bij gestoken ga ik zo ver van hem weg zitten.

"Maar jij, ik. Ik was weg. Charlie ligt in het ziekenhuis. Mijn ouders zijn overleden. Ik heb Luuk gezien. Ik heb Jace gezien. Jij was weg. Ik was eindelijk weg." Ik zit ontzettend te stamelen, ik snap er helemaal niks van.

"Annabelle, snap je het nou nog steeds niet? Jij komt hier niet meer weg." Oliver leunt naar me toe. Zijn lippen gaan over mijn huid en ik zit ontzettend te trillen. Ik kan niet geloven dat ik het heb gedroomd. Het leek allemaal zo echt. Misschien ben ik te wanhopig, ik houd het hier niet meer vol.

Ik begin Oliver van me af te duwen maar het lukt niet, hij is te sterkt.

Oliver merkt dat ik hem weg wil hebben en zijn blik verduisterd. "Annabelle, zoals ik je al zo vaak heb gezegd: Jij hebt niks te willen en al helemaal niks te eisen. Je bent van mij." zijn hand belandt hard op mijn gezicht.

Ik gil. met alle kracht die ik heb probeer ik hem van me af te krijgen.

Maar hoe ik het ook probeer.

Ik ben niet sterkt genoeg.

Hey allemaal! Een nieuw hoofdstuk en het laatste hoofdstuk dat ik in 2016 zal plaatsen, natuurlijk gaat het verhaal in 2017 gewoon door. Hopelijk hebben jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling en komen jullie met tien vingers het nieuwe jaar in. Laat nog even weten wat je van dit hoofdstuk vindt of wat voor leuks jij gaat doen met nieuwjaar, Loads of love