Badboys & Maffia-guys //ON HOLD//

Hoofdstuk 4

POV Annabelle

De twee meisje kijken elkaar aan en trekken me dan mee naar de kantine. "Dus..." Begint het meisje met super licht krullend blond haar en blauwe ogen. "Ik ben Beau en dit is Claire." Ze wijst kort naar het andere meisje. Ze zien er allebei aardig uit.

Claire heeft donker bruine stijle haren en blauwe ogen, wat een hele mooie combinatie vormt.

"Het lijkt mij handig als we eerst wat dingen bespreken voordat we je de hele school laten zien. Allereerst de groepjes op school. Er is een groep meisjes die erg populaire is, je weet wel, of hun ouders zijn rijk, of ze zijn knap, je kent het wel.

Dan heb je de populaire jongens. Jace Watson is een beetje hun aanvoerder. Hij heeft twee goede vrienden en de rest loopt er maar gewoon een beetje achteraan. De meelopers willen eigenlijk allemaal hem zijn en bijna alle meisjes willen met hem zijn. Zijn beste vrienden zijn David en Charlie, waar hij ook mee samen woont net buiten de stad. Jammer genoeg zitten zij dit jaar bij ons in de klas. Jace is die lange, gespierde jongen met donker haar die net achterin de klas zat."

Ik slik.

Blijkbaar hebben Beau en Claire het door want ze kijken me raar aan. "Iets mis?" vraagt Claire bezorgt. "Nee, niks. Ik had alleen het eerste uur ook met hem les en hij ging naast me zitten. Hij vroeg ook of ik naar zijn feest kwam." Het laatste komt er een beetje vragend uit.

Blijkbaar heb ik iets verkeerd gezegd want Beau en Claire kijken elkaar weer raar aan. Dus nu is het mijn beurt om te vragen wat er mis is.

"Nou" begint Beau twijfelend. "Jace heeft een bepaalde reputatie hier op school, en die is niet zo goed. Hij is bijna nooit optijd in de les, bedreigd leraren, hij is gevaarlijk maar het ergste van alles, hij is een player. Niet zomaar één, nee de soort van player die elk meisje van de school al in zijn bed heeft gehad. Een player die doet alsof hij je leuk vind maar als hij van je heeft gekregen wat hij wil, negeert hij je en breekt je hart." Ik zie dat Beau zachtjes in de hand van Claire knijpt, als teken dat alles oké is. Ik besluit er nu niet op in te gaan.

"Dus als hij je op de eerste dag al heeft gezien en nu al zijn oog op jou heeft, is dat geen goed teken." Eindigt Beau haar verhaal.

Even ben ik verward bij het verhaal, maar besluit dan dat het nergens op kan slaan. Players en Badboys, ze kunnen toch niet echt bestaan. Maar dan denk ik terug aan Nederland.

Ik kom weer terug in de kantine als er een arm voor mijn gezicht zweeft. "Aarde aan Annabelle" zegt de zwevende hand, ehh ik bedoel Claire.

"De bel zou over een minuutje wel gaan, heb je zin om bij ons en wat vrienden te zitten in de pauze?"

Ik zou wel dom zijn als ik hier nee op zeg. Ik ben blij dat Beau en Claire gelijk al met mij om willen gaan. Ik houd namelijk van mensen om me heen en vind het meestal niet leuk om alleen te zijn.

Met z'n drieën lopen we naar één van de tafels. De bel gaat en langzaam loopt de grote kantine vol met mensen. Ik zie ook mijn broer, die blijkbaar ook al vrienden heeft gemaakt, en zwaai kort naar hem.

Ik krijg een knipoog terug en loop dan weer verder, om vervolgens gestopt te worden door de vragende blikken van Beau en Claire. "Hij is mijn broer" zeg ik daarom snel. "Hij ziet er aardig uit." zegt Claire terwijl Beau al uitroep "Hij is zo knap! Kunnen we een keer kennis met hem maken?" Ik moet hard lachen om hun reactie en na een paar seconden liggen Beau en Claire ook in een deuk.

"Ziet er hier gezellig uit, wat is er aan de hand?" Een jongen met blonde krullen en groene ogen kijkt ons vragend aan. Achter hem staat nog een jongen met donker bruin haar dat net niet op zijn schouders komt en bruine ogen. "Snappen jullie toch niet." Begint Beau enthousiast.

"Dit zijn BTW Thomas" ze knikt naar de jongen met de blonde krullen. "En Jamie" zegt Claire en wijst naar de jongen met donker bruin haar. "En dit is Annabelle." Legt ze uit aan Thomas en Jamie.

Ze zien er allebei niet slecht uit als ik eerlijk ben. Maar die gedachte verdring ik snel weer uit mijn hoofd. "Hoi, leuk om je te ontmoeten." zeggen beide jongens in koor. Ik zeg hetzelfde terug en we lopen naar een tafel.

Als we net allemaal lekker zitten en ons eten hebben gepakt, komen Jace, en nog twee jongens, waarschijnlijk David en Charlie de kantine binnen lopen. En ik zweer, je kan sommige gesprekken gewoon stil horen vallen. De twee jongens, ik denk nog steeds dat het David en Charlie zijn, lopen alvast naar de andere kant van de kantine, waar ze bij de andere populaire gaan staan. Tot mijn verbazing zie ik dat mijn broer ook onderhand is aangeschoven bij die tafel, wat een sukkel is het toch ook. Jace loopt ondertussen onze kant op.

Als hij bij onze tafel is kijkt hij mij even aan en loopt dan naar Thomas. "Hoe gaat het broertje lief?" "Prima, totdat ik jou zag."

Mijn mond valt een beetje open. Thomas en Jace zijn broers van elkaar? Blijkbaar zien ze dat ik mijn mond open heb want nu begint Jace tegen mij te praten.

"Had je niet gedacht hè, prinses?! Dat zo'n knap persoon familie was met zo'n iemand." Ik walg weer even van Jace's zijn bijnaam. Jace kijkt kort naar Thomas, die kalm reageert: "inderdaad fijn dat je eindelijk door hebt dat ik knapper ben."

Hij went zijn blik nu naar mij. "We zijn tweeling, hij is iets eerder geboren dus denk ie dat hij beter is. En trouwens over familie gesproken, wanneer ben je van plan om weer eens hallo te zeggen thuis? Ohh wacht daar heb je natuurlijk geen tijd voor omdat je alleen maar meisjes harten aan het breken bent." Jace grinnikt, "Je bent gewoon jaloers, maar dat maakt niet uit, ik wed dat er ooit wel een meisje zou zijn die je leuk vindt. Alleen weet je dan wel dat ze eerst met mij naar bed is geweest."

Hiermee besluit hij blijkbaar dat het gesprek is afgelopen want hij loopt weg van ons en loopt naar zijn vrienden. Ik zie dat hij bij het meisje gaat staan die mij eerder die dag de weg had gewezen.

Hey alweer hoofdstuk 4! Ik ben op dit moment op vakantie, heb jij nu ook vakantie? Laat het me weten in de comments. Een nieuw hoofdstuk komt eraan, loads of love