A Beautiful Flight ft Martin Garrix

2

Pov Annick

Slaperig loop ik naar de douane. Ik geef mijn paspoort en kijk naar de man. "Veel plezier in LA," zegt hij. "Dank u wel," zeg ik en glimlach zwak voordat ik weer doorloop. Ik wacht op mama en pak mijn telefoon. Het is zo vroeg. Juul ligt vast nog te slapen, dus ik die ga ik ook niet wakker maken. Het zou echt bijzonder zijn als ze wakker ik, ze is echt geen ochtend persoon. Je wilt haar dan echt niet meemaken. Ik ga naar Snapchat en maak een foto van mijn voeten. Ik swipe een paar keer naar links en zet hem in mijn verhaal met t AMS filter. Gewoon leuk.

Als het kwart voor zes is, lopen we het vliegtuig binnen. "Goedemorgen, mag ik uw tickets alstublieft?" Vraagt de stewardess. Mijn moeder geeft de tickets. "Jullie zijn familie?" Vraagt ze. Ik knik. "Ja," zegt mijn moeder. "Helaas zitten jullie niet naast elkaar, één van jullie zit aan de rechterkant van het vliegtuig en de andere aan de andere kant," zegt ze. Ik knik. "Ik ga wel links," zegt mama. "Nee, ik ga links," zeg ik. "Komt u dan mee," zegt de vrouw. Met zn tweeen lopen we verder het vliegtuig in en lopen we langs mensen die al zitten. "Hier is uw plek, fijne reis," zegt de vrouw en wijst de plek aan. Ik glimlach vriendelijk en ga zitten. "Ik kom zo nog kijken," zegt mama en loopt weer met de vrouw mee naar haar plek. Ik leg mijn tas op de grond en app Juul maar effe dat ik in het vliegtuig zit.

Opeens komt er een jongen met een groene hoodie naast mijn zitten. Ik let er niet zo veel op, want ja. Het is gewoon een jongen. Maar wacht.. die stem herken ik. Ik kijk hem aan en zie nu pas wie het is. "Hoi," glimlacht Martijn. "Hey," zeg ik nog rustig. WAT DOET MARTIN GARRIX HIER?! LIKE HIJ KAN MET EEN PRIVÉ VLIEGTUIG. Ik pak gehaast mijn telefoon en ga gelijk naar app.

Ik: JUUL WTF

Ik: TIJN ZIT NAAST ME

Ik: WORDT WAKKER DUMB ASS

Ik: HALEIDNDJEISJ

Imbecile: WAT O MY GOSH GA PIZZA ETEN DAN

Ik: HET IS 5:50 WTF NEE AHAHHAA

Imbecile: GA DAN FIX HEBBEN MET HEM. WAT DENK JIJ

Ik: JE HAD SERIEUS HIER BIJ MOETEN ZIJN

Imbecile: IK STA IN DE RIJ OM FACKING HET VLIEGTUIG BINNEN TE KOMEN OKAY?!

Ik: SERIEUS?!

Imbecile: natuurlijk nie😂 I wish it was true. But it isn't fml

Ik: maar ik moet gaan. Ik app straks na t opstijgen wel

Imbecile: Is goe. EN GA FIXEN

Ik: Jaja

Imbecile; fijne reis. Dagdag Annick Garritsen

Ik: Doei kind

Ik leg mijn telefoon weg en doe mijn gordel om. Tien uur, nou bijna elf uur, vliegen? Pfoe, ik ga wel gewoon film kijken of slapen of lezen of met Juul facetimen. Maar eerst mogen we wel even opstijgen. De deur wordt gesloten en alle stewardessen lopen langs om te controleren of je wel je gordel om hebt en je bagage goed opgeborgen hebt. "Lou, ga je lekker?" Vraagt Martijn lachend aan Louis, één van zn beste vrienden en hij is cute - Julia, die achter ons zit. Ik kijk voorzichtig naar achter en zie dat hij een foto maakt van het vliegtuig. "Ja," zegt Louis droog. Ik grinnik zacht en we krijgen te horen dat we vertrekken baar de startbaan als het vliegtuig in beweging komt. De tv'tjes gaan aan en we krijgen een instructievideo te zien. De lichten gaan uit in de cabine en ik kijk naar buiten. We gaan naar de Polderbaan, dus we gaan maar een taxiën. Ja joh, geweldig..

Nadat we opgestegen zijn en we mogen lopen, sta ik op. Ik loop langs Martijn en ga naar mijn moeder. Gapend loop ik door het gangetje zodat ik aan de andere kant kan komen, en zie mijn moeder zitten. Ze zwaait even en ik glimlach. "En? Is het niet erg om daar te zitten?" Vraagt ze als ik naast haar sta. "Nee hoor," zeg ik. Helemaal niet zelfs. "Ah okay. Mooi. Naast wie zit je?" Vraagt ze. "Een jongen. Volgens mij wel een gezellige gozer," antwoord ik. Ze knikt en ik gaap. "Je oom komt zo ook nog even als het kan, dus niet schrikken als hij opeens naast je staat," grinnikt ze zacht. Mijn oom is piloot op deze vlucht, dus ja. "Nee nee, tuurlijk niet. Waarom wel?" Vraag ik lachend. "Naja, geen idee. Kan toch," zegt ze, "komt Juul nog langs of niet?" "Nee, volgens mij niet. Haar moeder wilt nu in Nederland blijven, waar we allebei niet mee eens zijn. En wat nu ook echt jammer is. De volgende keer gaan ze wel weer mee," zeg ik. "Gezellig," knikt ze. Ik knik ook en gaap weer. "Ga slapen, lieverd. Het duurt toch nog even voordat we landen," zegt ze. Ik knik en sta weer op. "Slaap lekker," zeg ik en geef haar een knuffel. "Slaap lekker," zegt ze en ik loop weer terug naar mijn plek.

"Hey, eh, ik ben Martijn," zegt Martijn die opeens tegen mij begint te praten. "Annick," zeg ik zacht en ga zitten. Hij knikt. "En wat doe je zo vroeg in het vliegtuig naar LA?" Vraagt hij geïnteresseerd. "Met mijn moeder op vakantie en jij neem ik aan naar een show?" Vraag ik. "Klopt, ben je fan?" Vraagt hij. "Ik vind je muziek echt goed," glimlach ik en voel mijn wangen al een beetje gloeien. Waarom gebeurt dat altijd? "Dank je. Je bent eigenlijk één van de weinige die normaal reageert," zegt hij en knikt. "Ik snap niet echt hoe mensen zo hysterisch kunnen reageren. Ik bedoel: je bent ook maar gewoon een jongen die muziek maakt. Uit je documentaires zie ik je meer als computernerd die muziek maken leuk vindt en zn geld ermee verdiend," zeg ik. "Wauw," zegt hij en lacht even, "leuk om te horen." Ik glimlach weer en neem een slokje water. "Dan weet je naast wie je de komende tien uur zit," zegt hij en glimlacht. Ik knik.

"Vertel iets over jezelf," stelt hij voor. "Ik ben Annick en zeventien jaar oud. Ik kom uit Amstelveen en ik zit in mijn examenjaar van vwo," zeg ik. "Ah leuk. Heb je nog broers of zussen?" Vraagt hij. Ik knik. "Een tweelingbroer, Thomas," zeg ik. "Wil je nog dingen weten van mij of weet je het al?" Vraagt hij lachend. "Naja, geen idee eigenlijk. Ik vraag het wel als ik er op kom," zeg ik. Hij knikt. "Ik zit naast je, dus je kan t altijd vragen," zegt hij. "Top," zeg ik en glimlach.