A Beautiful Flight ft Martin Garrix

12

Pov Julia

Annick stapt gelijk de auto uit, nee ze is echt niet verliefd ofso, nee echt niet. Ik app Louis effe dat we er zijn. Aangezien Annick nog minderjarig is, mag ze eigenlijk nog niet naar binnen. En we hebben geen kaartjes van de show, dus we kunnen officieel nog niet naar binnen toe. "Veel plezier, kijk je uit?" vraagt Demi. "Dank je en ja," glimlach ik en stap ook de auto uit. "Wil je appen als jullie naar huis komen? Laat maar weten hoe jullie naar huis komen," glimlacht ze. "Ja tuurlijk, bye," zeg ik en sla de deur dicht. Ik zwaai nog even voordat ze weg rijdt en ik loop achter Annick aan. "Annick rustig!" roep ik. Kijk, dit is dan wel weer chill, mensen kunnen ons niet verstaan omdat we Nederlands praten.

"Jaja, ik wil gewoon niet te laat komen," mompelt ze als ik naast haar loop. "Zodat je Martijn eerder kan zien, ja. Daar ben ik met je eens," zeg ik en knik begrijpelijk en negeer haar antwoord. "Juul," sist ze en slaat op mijn arm. "Nee," lach ik en ga iets verder van haar staan. "Ze sturen zo iemand naar ons," zeg ik als ik het berichtje van Louis lees. "Okay," zegt ze zenuwachtig. Oh god, dit gaat niet goed komen joh. Ze is al zenuwachtig om hem te zien, nee ze is duidelijk in loove!

Er loopt een man naar ons toe. "Are you Julia and Annick?" vraagt hij. En dan het moment dat ze 'Annick' niet fatsoenlijk kunnen zeggen. "Yes," zeggen we tegelijk. Hij knikt en maakt een gebaar dat we meemogen lopen, hij is niet zo'n prater. We lopen langs mensen die in de rij staan, ze kijken ons arrogant en hatelijk aan. "Ja sorry hoor," lacht Annick spottelijk in het Nederlands als een kind gaat schreeuwen dat het oneerlijk is. Ik grinnik en film de menigte, dit zijn veel mensen, maar dan ook echt veel. Ik overdrijf echt niet. "Weet je, we moeten nu echt dom gaan doen," fluistert ze. "Ga je gang," zeg ik en knik naar voor. "Nah," zegt ze zacht en schudt glimlachend haar hoofd. "Hoofd," zeg ik en grinnik. In stilte lopen we naar binnen.

"Ter-" vloek ik, maar Annick onderbeekt mijn gevloek door een gil. Louis en Martijn lachen nadat hun actie gelukt is om ons te laten schrikken. "Echt, top," zeg ik en je hoort duidelijk het sarcastische deel in mijn stem. "Ook hallo," zegt Louis en slaat zijn arm om mij heen. Ik kijk hem aan en glimlach, "hey." "Kom, we gaan naar het veld," zegt Martijn en neemt Annick gelijk mee naar de zaal. "Ik zweer, ze zijn zwaar in loove," zeg ik en we lopen rustig naar het veld van het stadion. "Nee joh? Komt er één achter," zegt hij dramatisch. Ik lach.

"Jesus man, hoe facking groot is dit?!" Vraagt Annick overdonderd. Het is echt zo groot, niet normaal man. "Ik heb grote ruimtes gezien en stadions, maar dit is.. wauw," zeg ik verbaasd en ga naast Annick staan. "Tja," zegt Martijn verlegen. "Wie doet er mee met een potje voetbal?!" Schreeuwt iemand en rent naar ons toe. "Oh god," zegt Annick en zucht. Ik grinnik zacht. "Watse rot op!" Roept Martijn en lacht. Watse dus.. Hmm. "Maar serieus, doen jullie mee?" Vraagt hij als hij naast ons staat. "Yeah sure, waarom niet?" Zeg ik enthousiast. Wanneer krijg je nou de kans om in een leeg stadion te voetballen? Dus als die kans komt, pak hem dan ook met twee handen aan.

"Okay, team one and team two. Are you ready?" Vraagt een gozer nadat we teams hebben gemaakt. Geen idee bij wie ik zit, de enige die ik ken is Louis en Watse.. Naja, het komt goed. "Three, two, one. Go!" Roept iemand anders en twee mensen trappen af. Ik spring maar een beetje rond, wat in godsnaam moet ik doen?! Annick lacht en ik lach ook.

"Jaja, dit gaat weer eens geweldig goed mensen," zeg ik sarcastisch als wij 3-0 achtertstaan. "Juul, kom op. Doe mee dan en ga niet als een zoutzak daar staan!" roept Louis. "I can't," lach ik en ren naar ons doel toe. "Sure, just try it," zegt een vrouw. Echt, ik ken hier maar een paar mensen. Ik ben dan ook echt een levenloos kind die niks doet en onthoud. Tja, being Julia.

Dan loopt Annick opeens tegen mij aan. "Wat moet gij?" vraag ik gelijk en kijk haar aan. "Niks," zegt ze met grote ogen en kijkt ontschuldig. Ik knik langzaam en grijns. "Julia!" roept Louis. Ik kijk hem aan, "de bal." Hij lacht en schudt daarna zijn hoofd. "What?" vraag ik met een overdreven Brits accent, ja laten we gewoon maar Brits praten. "Ga rennen hoofd! Kom op!" Roept hij fanatiek. Ik haal mijn schouders op en ren met de bal weg. "What the fuck, dude," zegt iemand die langs mij rent. Ik zet een sprintje in naar het doel en stop net voor het doel. Maak een rondje om de verdedigers en schiet hem zo in het doel. Het is even stil, maar dan beginnen een paar mensen te juichen. Ik glimlach en ren even over het 'veld' heen en ga dan stil staan. "Wait wait wait," zeg ik grinnikend en ze wachten allemaal. Ik doe de dab, zoals Paul Pogba, en lach terwijl ik in mijn handen klap.

"Hoelang hebben we nog?" Vraag ik en maak een staart in mijn haar. "Kwartier," zegt Annick en geeft Martijn opeens, uit het niets, een knuffel. "Okaay," mompel ik verward, maar toch ook weer blij. Want ik bedoel: ze laten een beetje liefde zien. "Love is in the air," zingt Watse en joelt. Ik lach en schud mijn hoofd, echte sukkels die niet aan elkaar duven te vertellen dat ze elkaar leuk vinden.

-

We zitten achter de schermen, in de kleedkamer. "Het is zo kooud," zucht Annick. Uiteindelijk hebben we gelijk gespeeld, ja, ik heb twee keer gescored. Louis maakte die andere. Let's have a happy life! Martijn trekt zijn hoodie uit. Ho wacht, ga alsjeblieft niet strippen.. "Hier," zegt hij en geeft zijn hoodie aan Annick. Ik frons, what are you gonna do? "Do it all in the name of love," zing ik zachtjes en voor ik heb ik een platte hand in mijn gezicht. "And it's all in the name of looove," zing ik lachend. "Julia, kap," zegt Martijn. "Kappen doe je in het bos," lach ik. "Julia stop," zegt Annick geïrriteerd. "Stoppen doe je voor het stoplicht," lach ik en kom bijna niet uit mijn woorden. Louis begint ook te lachen en geeft mij een high five.

Pov Annick

Waarom is Julia zo kut? Maar okay, ik heb gewoon een voorverwarmde hoodie aan van mijn crush. Ik druk mijn neus in de stof en o my gosh, hij ruikt lekker. "Nog tien minuten," zegt Martijn en springt een paar keer. Juul lacht nog steeds. Ze probeert te stoppen, maar begint daarna weer te lachen.

"Wat is er met haar? Vanochtend was ze nog zo down," zegt Martijn zacht. "Nadat ze te horen heeft gekregen dat ze naar een andere school gaat, is ze zo happy. Ik zweer het heeft iets met dat te maken," zeg ik zacht. "Hmm, kan kloppen," mompelt hij zacht.

Martijn speelt en Juul en ik staan ergens in het veld. "Oh fuck," schreeuwt ze ineens. "Wat?" zeg ik. "Mijn oma en opa zijn er nu. Maar die gaan straks weer weg," lacht ze. "Ja?" vraag ik. "Ik heb ze al een jaar niet gezien," zegt ze en kijkt me teleurgesteld aan. "Bel ze vanavond," stel ik voor. "Ja eh, om twee am. Dan slapen ze ook echt niet," zegt ze sarcastisch en haalt haar hand door haar haar - wat inmiddels weer los is. "Komt goed," zeg ik en glimlach.

"Don't look doooown," zingen we mee en gaan los. We springen en lachen. Ondertussen maken we wat snaps en zingen mee als het kan. "Make some noise!" roept Martijn door de microfoon. Juul begint gelijk te lachen, "nog steeds vind ik zijn taal leuk." "Shut up," lach ik. "And dance with me," lacht ze en juicht als de camera voorbij komt. Ze is serieus zo gek als een deur, en niet zo'n beetje ook. Maar ja, ze is mijn beste vriendin. Dus ja.

•-•

Today is the day! Één jaar geleden heb ik Annick via Wattpad leren kennen! En dit boek is toch dedicated to her, dus post ik een extra hoofdstukje voor jullie ^^ Enjoy! X

TomaatoPotato