A Beautiful Flight ft Martin Garrix

35

Pov Julia

Ik open mijn ogen en zucht zachtjes. Het laatste wat ik me herinner is dat ik op de bank in de kamer van Martijn in slaap was gevallen, maar hoe kom ik dan in onze kamer op bed? Naja, het zal allemaal wel. Ik kijk op en zie Louis nog slapen. Een glimlach kruipt op mijn lippen, hij is zo kjoet. Ik kijk op de klok hoe laat het is: half acht. Ja hoor, dit kind is weer vroeg wakker. Gisteren ook al, maar dat komt omdat ik toen vroeg naar bed was gegaan. En nu volgens mij niet.

Ik schuif het mouwtje van zijn T-shirt een stukje omhoog en teken een hartje op zijn schouder met mijn nagel. Daarna druk ik een kusje op hetzelfde plekje voordat ik mijn vingers over zijn arm laat glijden. Ik kijk weer naar zijn gezicht en zie een glimlach op zijn lippen. Zachtjes plaats ik een kusje op zijn lippen en leg mijn hoofd weer op het kussen. Hij opent zijn ogen weer en kijkt me aan. "Hey," zeg ik zacht. "Hey," zegt hij hees en trekt het deken over zijn schouder heen. Ik grinnik zachtjes. Hij wrijft met zijn hand over mijn rug en zet zijn voorhoofd tegen mijn voorhoofd. "Hoe laat is het?" Fluistert hij. "Kwart voor acht," zeg ik. Hij zucht, "waarom zo vroeg?" "Idunno, ik word gewoon wakker zonder ik het wil," zeg ik zacht en druk een kusje op zijn lippen. "Hmm," mompelt hij en drukt me meer tegen zijn lichaam aan. "Hoe laat was het gisteren geworden?" Vraag ik. "Half twee. Maar jij viel om twaalf uur in slaap," zegt hij. Ik lach zachtjes, "heb je wel goed geslapen?" "Ja, altijd naast jou," fluistert hij en kijkt me aan. Mijn wangen beginnen warm te worden, no stop. Ik kijk verlegen weg en glimlach. Hij drukt een kus op mijn wang waarna hij over mijn heup wrijft.

Na een kwartiertje lopen we met de hele Squad het restaurant binnen. Martijn loopt achter Annick aan en gaan ergens zitten naast de ouders van Martijn. Ik ga op een bankje zitten en Louis naast mij. Twee mensen komen tegenover ons zitten en ik haak mijn arm in die van Louis. Hij legt zijn hand op mijn knie en drukt een kus op mijn haar. "Jullie zijn zo klef," zegt Menno, oh hij zit dus voor ons. "Ik heb hem twee weken niet gezien," zeg ik gelijk. "Dus?" Vraagt hij en kijkt me aan. Ik grinnik. "Dus laten we even aardig zijn," zegt Louis. "Moet ik echt sporten? Ik ga straks toch snowboarden," zucht ik. "Ja, je moet," zegt hij. "Ik haat je," mompel ik. "Hou ook van jou," zegt hij zacht. Ik kijk naar Annick, ze heeft haar telefoon op ons gericht. Ik schud mijn hoofd en bestel wat te eten.

•

We lopen met zn alle naar buiten en ik glimlach, ik hou serieus van sneeuw. Ja, zo'n persoon ben ik dan weer. Geen idee hoe ik het voor elkaar heb gekregen, maar ik hoefde niet te sporten.

"Wij gaan alvast," zegt Annick en kijkt mij aan. Ik knik. "Is goed. We gaan wel effe naar jullie kunsten kijken," zegt Watse met een sarcastisch toontje. Ik frons, dan weet ie nog nie hoe goed we zijn. "Yeah sure," zegt Annick en loopt met haar bord naar de lift. Ik loop achter haar aan en grinnik. "Echt, ze zijn zulke sukkels," zegt ze. Ik knik instemmend, "en of ze dat zijn." "Maar vertel, je hebt een zuigzoen in je nek staan. Hoe ver zijn jullie gegaan?" Vraagt ze en we gaan op het bankje zitten van de lift. "Niet verder dan dat," zeg ik. "Nee?" Vraagt ze. "Nee echt niet," lach ik en bloos. "Ook niks gebeurt deze vakantie?" Vraagt ze weer. "In deze twee dagen, nee," zeg ik en zucht. "Okay," zegt ze en knikt, "waarom niet?" "Jesus man," lach ik, "omdat, ya know. It's the most wonderful time of the month." "Oh ooh, ja nee. Dat gaat niet makkelijk," knikt ze begrijpelijk.

"En jij dan?" Vraag ik. "Hetzelfde," zegt ze verlegen. Ik kijk haar aan en frons. "Okay, samen douchen. Meer niet. Ik wil het rustig aan doen en hij ook," zegt ze en bloost. "Kjoet," zeg ik en glimlach. "Jij niet dan?" Vraagt ze beschamend. "Jawel, maar ik vertrouw hem en voel me veilig. Dus ja," zeg ik en haal mijn schouders op. "Maar weten ze dat we snowboarden?" Veranderd ze van onderwerp. "Nee, denk t nie. Tenzij ze stalken. Gisteren ging ik skiën," zeg ik en we springen de lift uit. "Ah okay Julia van Baar," zegt ze. Ik grinnik en schud mijn hoofd.

Ik klik mijn schoenen vast aan t bord en kijk naar Annick. "Klaar, Annick Garritsen?" Doe ik haar na. Ze lacht en springt naar de plek. Lachend kijk ik haar aan waarna ze haar schouder ophaalt. Ik zet mijn bril op en kijk naar beneden. "Zie je zo," zegt ze en gaat weg. Ik kijk om me heen en ga ook naar beneden. Na een tijdje zit de vaart er goed in en kijk rond. Kinderen kijken bewonderd naar mij, just chill. Annick is wat verder weg. Okay opletten dat ik tegen niemand aan knal of tegen een boom bots, echt iets voor mij. Ik merk dat Annick mijn richting opkomt. Ik kijk haar aan en ze steekt haar duim op. Samen snowboarden we de piste af.

Ik leun op mijn haken en kom tot stilstand. Dit was zo leuk! Ik heb het een jaar niet gedaan, het is echt geweldig! Ik kijk naar Annick en houdt haar hand omhoog. Ik geef een high five en klik me los van het bord. Ik haal de bril van mijn ogen en loop samen met Annick weer naar de jongens. "Hey," zeggen we tegelijk en ze kijken ons verbaasd aan. "Wat?" Zegt RJ en wijst sprakeloos naar de piste en dan naar ons. Niet begrijpend kijkt hij ons aan waardoor ik lach. "Jullie waren echt vet goed," zegt Louis verbaasd. "Tsja," zegt Annick. "Ik dacht eerlijk gezegd dat jullie zwaar zouden falen," zegt Martijn lachend waarna ie gelijk sneeuw in zijn gezicht krijgt. "Annick!" Zegt hij gelijk en gooit sneeuw in haar gezicht. "Hartelijk dank, maar ik faal nooit," zeg ik en lach.

•

Na een dag skiën/snowboarden en lol maken, zitten we in de lobby op de bank. "Ik ben moe," zucht ik en leg mijn hoofd op de schouder van Louis. "Djoelia, ik moet je iets vertellen," zegt Annick. "Vertel straks zonder deze mensen," zeg ik en ze knikt gelijk. "Hey! Wij zijn er ook nog," zegt Martijn gelijk. "I know. Maar tis meidenpraat," zegt Annick en glimlacht vermakelijk. "Nou, aardig," zegt hij sarcastisch. "Triest," zeg ik en lach even. "Triest ja," zegt Louis. "Gaat het over Tamar?" Vraag ik, aka Thomas. "Jupp," zegt ze. "Erg?" Vraag ik weer. Ze knikt langzaam. Ik zucht. "Wiedefok is Tamar?" Vraagt Martijn. "Iemand," zeg ik een beetje geïrriteerd. "Een mens," grinnikt Annick. "Nee, dat horen we ook wel," zegt Menno gelijk. "Mooi," glimlach ik. "Ouch," zegt Martijn. Louis legt zijn arm om me heen en drukt een kus op mijn haar.

Het wel bekende bel deuntje gaat af. "Wie is t?" Vraagt Annick en pakt haar telefoon. Ik heb geen zin om op te nemen. "It's me," zucht ik en gaap. "Neem op, down," zegt ze. Ik pak mijn telefoon en zie wie er belt, geen idee wie: anoniem. Ik laat het gesprek toe en hoe mijn telefoon bij mijn oor.

J: "Julia," mompel ik.

A: "hey Julia. Julia Versteegh?"

J: "Ja," zeg ik en iedereen kijkt mij aan. Ik haal mijn schouders op.

A: "thank god. You're the first person who's awake. Okay, well there's a problem," begint een stem.

J: "who are you?" Vraag ik.

A: "oh eh sorry. I'm Annemarie, manager at Microsoft," zegt ze aarzelend. Ik knik verbaasd, waarom moeten ze mij hebben?

J: "oh hi."

A: "we've a huge problem right now. The server just stopped working and we're offline," zegt ze.

J: "for gods sake. Did you called the boss?"

A: "yeah, but he didn't pick up his phone. He said in his voicemail that we need to call you if there's a problem or something." Ik sta gelijk op en kijk Louis aan, "mag ik t pasje?"

A: "did you say something?" Vraagt ze.

J: "no. I mean yes, but it is not for you," zeg ik. Verbaasd geeft hij het pasje en ik ren gelijk naar de trap. De hele wereld ligt eruit, wat een feest.

J: "actually, I'm on holiday. But I'll try to fix it. I'm the only person who can fix it," vertel ik.

A: "oh really? We'll help you! I'll call the rest of the team," zegt ze.

J: "thank you so much," zeg ik.

Nadat ik mijn laptop heb en me omgekleed heb naar een comfi outfit, ren ik weer naar beneden. Waarom moet ik precies nu alleen toegang hebben tot het systeem? Waarom is iedereen op bloody vakantie? Ik ren naar de receptie en ze lijken zwaar geïrriteerd. Ik kan uit het gesprek halen dat ze niet bij hun agenda kunnen komen door een storing.

"Hey, eh. Can I borrow those computers?" Vraag ik en wijs naar twee Apple computers. "Go ahead. But I'm not sure if it will work," zegt een meid. "Can I have the wifi code?" Vraag ik weer. "No," zegt ze. "Look, I'm the only one who can fix those issues. I'm from Microsoft and I'll fix it. But I need wifi and computers," zeg ik snel. "Have a seat. It's on the way," zegt ze en ik knik. Ik loop naar de computers en ga zitten. Gelijk start ik ze op en zucht. Dit gaat nog wel lang duren.. "Zie dr zitten dan," lacht Annick achter me. Mijn laptop gaat aan en gelijk log ik in bij het systeem.