A Beautiful Flight ft Martin Garrix

4

Pov Annick

"Wat was dat?" Vraagt Martijn verbaasd als ze verdwenen is. Hij haalt zijn hand door zijn haar en kijkt me aan, fuck. "Eh ja," zeg ik zacht en bijt op mijn onderlip. WAAT MOET IK DOEN?! "Nou, eh, kijk. Juul had dus jou als achtergrond ingesteld en mijn moeder dacht dus dat jij mijn vriendje was want Juul zei dat zo," verzin ik. I'm dying.. holy moly. "Wie is Juul?" Vraagt hij. "Mijn beste vriendin," mompel ik. "Owh okay. Weird," mompelt hij over het incident wat is gebeurt zojuist. Ik knik snel, waarom is dit zo awkward?! Wat moet ik in godsnaam doen? Ja, hier awkward bijven zitten en film kijken. Oh lord, ik verveel me zo erg. Juul hield mij wel gezelschap, maar die moest weg en ik hing zo maar op. Dus ja.

En dan het besef dat je over de zee vliegt, dus eigenlijk kan je nergens naartoe. En vooral als je in een awkward situatie zit, zoals mijn situatie, wil je weg. Ik heb geen zin om nu naar mijn moeder te gaan en ik heb geen zin om naar Klaas te gaan.. Ik kijk naar hem en hij kijkt mij ook aan. Snel kijk ik weer weg. Een glimlach ontstaat onbewust op mijn lippen, shit nee, dat moet niet. Ik bijt zachtjes op mijn lip en schuif een plukje haar achter mijn oor. Dit is zo verschrikkelijk, zeldzaam awkward.

•

Als ik terug kom van de wc, loop ik langs Martijn. Ik kijk naar zijn telefoon en.. wacht wat?! K3.. o my lord. Waarom?! Dus meneer gaat K3 luisteren als het kan? Mijn plan heeft gewerkt, wat ben ik toch trots op mezelf. Zonder dat ik het door heb, sta ik stil en kijk ik niet begrijpend naar hem. Verschrikt kijkt hij mij aan en zet gelijk een ander lied aan. Ik grinnik en ga weer op mijn plek zitten.

We kijken elkaar aan en beginnen te lachen. "Waarom K3?" vraag ik lachend. "Geen idee, het zit in mijn hoofd," lacht hij. "What the fuck," lach ik niet begrijpend. We stoppen met lachen en ik kijk hem aan. "Toen ik wakker werd, luisterde ik opeens naar K3. Louis heeft mijn muziek omgewisseld naar K3, maar hij ontkend het," zegt hij. Ik knik begrijpelijk. Schat, je moest een weten.. Ik weet het gewoon, maar dat gaan we natuurlijk eventjes niet zeggen. "Tsja," probeer ik normaal te zeggen. "Maar je vind K3 dus leuk?" plaag ik verder. "Nee, totaal niet. Kijk, dat mijn nichtje het leuk vindt, prima. Maar nee," zegt hij en grinnikt. "Jaja," zeg ik nep ongelovig en knipoog. Hij schudt lachend zijn hoofd.

"Hallo, willen jullie wat te drinken?" vraagt een steward opeens die naast Martijn staat, hij kijkt mij aan. "Starbucks alstublieft," zeg ik. "Wat wilt u dan?" vraagt hij op een flirterige manier, wtf nee. Stop maar weer. Ik zie vanuit mijn ooghoek dat Martijn hem eigenlijk al vermoordt heeft met zijn blik, okaay? "Frappuccino," zeg ik. "Karamel?" Vraagt hij. Ik knik. "En voor u, meneer?" vraagt hij. "Appelsap alstublieft," zegt Martijn. What?! Appelsap? "Komt eraan," zegt de man en loopt weer weg.

"Appelsap?" Vraag ik. "Ja, dat is gewoon lekker," zegt hij droog. "Ik had helemaal niet gedacht dat jij dat zou nemen. Ik bedoel, nee," zeg ik een beetje beschamend. "Naja, appelsap is lekker," zegt hij en haalt zijn schouders op. "Ach ja, waarom ook niet?" Vraag ik. "Precies. Waarom ook niet Annick?" Vraagt hij. "Omdat.. Geen idee," lach ik. "Annick, wauw. Dat is echt één van de beste redenen wat ik ooit heb gehoord," zegt hij sarcastisch. Ik knik, "ik ben daar pro in."

"Appelsap?" Vraagt een stewardess. Martijn steekt zijn hand op en krijgt zijn appelsap. "Dan is deze voor u, alstublieft," zegt ze en geeft een beker aan mij. "Dank u wel," zeggen Martijn en ik tegelijk. We kijken elkaar gelijk aan en geven elkaar een high-five. Even lachen we en we nemen allebei een slok. "Heaven," zeg ik en sluit mijn ogen even. "Applesep is heaven," doet hij mij na. Ik open mijn oven weer en kijk hem aan, "what the actually fuck?" Hij grinnikt. "Appelsap van Appelsientje," zeg ik. Hij knikt, "die is het lekkerst." "Wauw," zeg ik zacht en neem weer een slok. "Ik heb het gisteren nog gehaald bij de AH in de bonus voor maar 99 eurocent," zegt hij trots. "Okay, en nu?" Vraag ik droog. "Nu moet ik blij zijn en dan ben ik ook," zegt hij blij. Lachend schud ik even mijn hoofd, wauw. Ik stelde hem precies zo voor, naja, ietsjes anders. Maar ik ben ook maar gewoon een mens die een crush heeft..

Ik zet mijn beker op het tafeltje en pak mijn telefoon uit mijn tas die op de grond staat. Martijn pakt mijn beker en ik kijk hem gelijk aan. Hij neemt niks vermoedend een slok en zet hem weer neer. "Dit is serieus lekker!" zegt hij enthousiast. "I know right," zeg ik en pak mijn beker weer. Zijn bacteriën zitten nu dus op mijn rietje.. Ik neem voorzichtig een klein slokje. Ach waarom doe ik zo moeilijk? Nou zijn bacteriën zitte-waarom doe ik zo moeilijk?! Okay ik snap het. Naja, do not care. Eigenlijk wel. "Kan je alsjeblieft zo aardig zi-" "Nee. Stop. Nee, ik ga je niks gunnen," zeg ik gelijk en neem een grote slok, wat ik niet had moeten doen wat het is koud. "Wat ben jij aardig zeg," mokt hij. "Dat weet ik," zeg ik.

Als ik hem voor de helft op hem, hoef ik hem niet meer. Altijd als ik vlieg, gaat mijn maag op slot. Geen idee waarom, maar dan kan ik gewoon niet veel eten en drinken. Het lukt mij dan niet. Laat ik dan maar even aardig zijn voor Meneer-koopt-appelsap-in-de-bonus-bij-de-AH-voor-99-eurocent.

Ik tik zijn arm aan en reik mijn arm uit. Hij kijkt mij verbaasd aan. "Ik hoef niet meer," zeg ik. "Dankjewel," zegt hij en neemt hem aan. Ik glimlach. "Wil je appelsap?" Vraagt hij. "Nee, hoeft niet," zeg ik. "Als je nog wilt, ik zit naast je. Maar helaas heb je geen keuze meer want het is al op," zegt hij en drinkt het op. "Sukkel," zeg ik en schud mijn hoofd.