A Beautiful Flight ft Martin Garrix

32

Pov Annick

We hebben de schooldag overleeft hoor met veel roddels en shit. Mijn mood voor deze week is al zo goed als op. Leraren die chaggie zijn, mensen die constant om je lippen hangen omdat je gespot bent met Martijn, Isa die super vaag doet, je moeder die loopt te zeuren. Maar ik ga naar Juul toe, dus hopelijk gaat het beter.

"Hey," zegt Juul en geeft me een knuffel. "Hey," zeg ik zacht en loop achter haar aan naar binnen. "Is er iets?" Vraagt ze. "Ze weten dat ik zn vriendin ben en ze hangen nu om me heen. Zeldzaam irritant," zucht ik en trek mijn jas uit. "Owh, en nu?" Vraagt ze. "Ik kan het niet ontkennen, ze hebben foto's," zeg ik en haal mijn schouders op. "Zeg dan niks," zegt ze en gooit een zak chips tegen mijn hoofd. "Juul," zeg ik boos en zucht. "Chill," lacht ze, "denk aan iets anders. Morgen weer een dag." "Makkelijker gezegd dan gedaan," zeg ik en ga op de bank zitten. "Klopt, en daarom gaan we het proberen," zegt ze en komt naast mij zitten.

"Hoe was het bij jou vandaag?" Vraag ik. "Leuk," zegt ze. Ik kijk haar ongelovig aan. "Nee echt, leuk. Die mensen zijn zo aardig," zegt ze. "Dat is voor het eerst sinds tijden dat ik dat gehoord heb," grinnik ik. "Ja klopt," glimlacht ze. "En Lou?" Grijns ik. "Hij is zo lief," zucht ze verliefd. "Kjoet," zeg ik. "Gisteren gingen we naar de Amsterdamse grachten en ja. Het was gewoon leuk," zegt ze. "Zijn jullie nou officieel iets?" Vraag ik met alle hoop. "Ja," zegt ze gelijk. "Yeas," zeg ik blij. Ze grinnikt. "Nee maar echt, het heeft lang geduurd," zeg ik. "Martijn komt zo," zegt ze. "Wat? Huh waarom?" Vraag ik gelijk. "Eten. Nee, hij wilde jou zien en Louis mij. Dus ik zei dat ie wel mocht komen," vertelt ze. "Ah okay," zeg ik en knik. "Want hij mist je," glimlacht ze en eet chips. "Hij heeft me gisteren nog gezien," zeg ik en eet ook chips, "wacht. Hij moet weer bijna weg." We zuchten allebei. "Lou ook," zucht ze, "morgen gaat hij weg en dan twee dagen later Martijn." "Geweldig," zeg ik sarcastisch.

We liggen op de bank te niksen. "Eh, wiskunde huiswerk achter de laptop," zucht ik. "Ik heb nog geen huiswerk, behalve volgende week pw's," zucht ze. "Same," zeg ik. "Nou ga je huiswerk maken," zegt ze. "Geen zin," zucht ik. "Luie donder. Je moet je werk nie uitstellen, van uitstel komt afstel zei mijn moeder altijd" zegt ze. "Ik weet, maar ja. Geen zin. Hoe laat komen ze?" Verander ik van onderwerp. "Half vier ofso," zegt ze. "En nu is het?" Vraag ik. "Er hangt een klok voor je zicht," lacht ze. Ik kijk naar de klok, vijf voor half vier, "owh, nog vijf minuten dus." Ze grinnikt en gooit een kussen naar mij, nou gooien? Noem het maar als een mongool een kussen ergens naartoe gooien. Ik grinnik en ga zitten. Juul sluit haar ogen en zucht.

Opeens staan Lou en Tijn naast de bank, hoe komen deze kinderen binnen? Ik kijk Martijn aan en glimlach. Lou houdt zijn vinger voor zijn mond en buigt over de bank voordat hij Juul een kus geeft. Ze schrikt waarna Tijn en ik lachen. "Jesus," zegt ze. "Ik ben niet de zoon van god nee ik ben de enige echte Louis," zegt Louis droog. "Hey," zegt Tijn en loopt naar mij toe. "Hey," glimlach ik en geef hem een kus. "Hoe was het vandaag?" Vraagt hij en komt naast me zitten. "Ontzettend saai," zeg ik. Hij grinnikt. "Nee echt, die mensen zijn zo chaggie en dan mensen die niet durven te vragen of je de vriendin bent van, waardoor ze smoezen. Zo zeldzaam irritant," zeg ik. "Hoe?" Vraagt hij verbaasd. "Twitter. Één of andere gek heeft een foto van ons gemaakt. Maar ja, ik had het al verwacht," zeg ik. Hij zucht geïrriteerd. "Komt goed," verzeker ik hem en glimlach. "Hebben ze iets raars gezegd?" Vraagt hij. Ik schud mijn hoofd, "alleen van 'huh is zij de vriendin? Nee'. Komt goed," zeg ik.

"Hoe komen jullie binnen?" Vraagt Juul en staat op. "Blake," zeggen de jongens tegelijk. "Is ie thuis?" Vraagt ze. Ze knikken en ik grinnik. "Naja, iemand wat te drinken?" Vraagt ze. "Cola alsjeblieft," zegt Louis. "Doe voor mij ook maar," zegt Martijn. "Eppelsep," zeg ik en lach. "Okay okay," lacht ze en loopt naar de keuken.

"En waarom is dit kind zo blij?" Hoor ik Blake vragen. "Oh god," zucht ik. "Because I have a boyfriend," zegt ze. "Wie?" Vraagt hij gelijk, "Thomas?" "Wat?" Zegt Louis gelijk en kijkt naar de keuken. Wat? Serieus? Nee gewoon nee. Ik frons en kijk Louis aan.  "Waar gaat dit over?" Vraagt hij gelijk. "Geen idee. Echt vaag," zeg ik gelijk. "Thomas? Thomas van Annick?" Vraagt Juul. "Ja," zegt Blake. "What the fuck, nee. Nee echt niet. No way," zegt ze gelijk. "Echt nie? Hij vindt je le-" "Nee, o my lord. Louis is mijn vriendje. Thomas is aardig, maar hij zal nooit mijn vriendje worden. Dat kan ik niet, hij is mijn type nie. En Louis is gewoon bae. Dus ga nu maar effe helpen," zegt ze en ik zie haar na een paar seconde weer in de woonkamer staan. "And that's one of the reasons why he is here," zegt ze en zet twee glazen neer op de tafel. "Okay dan," zegt hij verbaasd, verbaasd? "Kan je alsjeblieft zeggen waar dit overgaat?" Zucht ze boos. "Hij vindt je leuk en hij zei dat ie vandaag zou vragen of je verkering met hem wilde. Meer weet ik niet. Maar ik ben blij voor je, eindelijk Loulia. Thank god, eindelijk," zegt hij en loopt weg. Ze blijft voor de tafel staan en kijkt niet begrijpend naar buiten.

"Waar slaat dit op? What the fuck," zegt ze en gaat naast mij en Louis zitten. Ik kijk Martijn aan en bijt op mijn lip, ik wist dit, maar heb het nooit vertelt. "Wat?" Fluistert hij. Ik schud mijn hoofd en vorm met mijn lippen 'vertel straks'. Hij knikt langzaam en ik kijk naar Loulia. "Maar het is niet waar toch?" Vraagt hij onzeker. "Nee. Echt niet," zegt ze en kijkt hem hopeloos aan. "Nee?" Vraagt hij. "Echt niet. Ik meen het, pinky promise," zegt ze en steekt haar pink uit. "Kjoet," zeg ik zacht. Hij haakt zijn pink in die van haar en ze geven elkaar een kus. Toch merk ik dat hij het moeilijk vindt.

"Okay. Martijn, ik snap deze som niet," zeg ik moeilijk als ik met mijn wiskunde opdrachten bezig ben. "Vertel," zegt hij en pakt zijn telefoon. "Ik weet niet of jij het gaat snappen, maar goed," ga ik verder. "Dan hebben we Louis en Julia nog," zegt hij. "Wat is 7+19?" Vraag ik serieus. Hij typt wat in, maar kijkt me daarna aan. Julia begint te lachen. "Meen je die?" Vraagt hij. "Welkom bij de vwo opdrachten," zeg ik en zucht. "Is dit serieus nog steeds bezig? Jesus. Dit had ik ook toen ik op school zat," lacht hij. "Nou ik zal je verlossen van de grote vraag, 25. Nee wacht, 26. Sow dit was moeilijk. Ik moest er moeite voor doen," zegt Julia en Louis lacht. "Nou hartelijk bedacht," zeg ik en vul het antwoord in. "Oh, hij is goed!" Zeg ik overdreven blij. Louis klapt in zijn handen en Martijn schudt zijn hoofd. "Als dit het is, ben ik zo klaar," zucht ik. "Doe je best," zegt Juul en knikt. "Bedankt," grinnik ik.

"Blijven jullie eten?" Vraagt Blake en loopt naar de bank. "Idunno," zeg ik. "Mam, ze weten het niet," zegt hij door de telefoon. "Oh, geef haar is," zegt Juul en strekt haar arm uit. Blake geeft zn telefoon aan haar en ik kijk naar Martijn. "Je moet echt slapen. Gisteren, nou vannacht was het laat," zeg ik en hij gaapt. "Wat? Nee," zegt hij en haalt zijn hand door zijn haar. "Ik zag het op Snapchat hoor. Nee ik ga echt niet laat slapen: 'slaapt pas rond half acht in de ochtend'," grinnik ik. "Let it be," zegt hij. "Ies niet goed heur," zeg ik plagend met een accent. "Shut up. Jij sliep ook pas rond één uur," zegt hij. "Ja I know, maar dat is niet half acht," zeg ik. Hij glimlacht en drukt een kus op mijn lippen. "Niet zo kleffen," zegt Juul en staat op. "Niet zo zeuren," zegt Martijn met een verdraaide stem. "Fuck off mate," zegt ze. "No," zegt hij. "Yes," zegt ze. Ik rol mijn ogen.