Pov Julia
"Wat gaan we doen?" Vraag ik en kijk Louis aan. "Gewoon, iets leuks," glimlacht hij en hij staat op als de tram stopt. We zijn in Amsterdam, maar wat gaan we doen? Ik sta ook op en hij pakt mijn hand vast. "Okay dan," mompel ik en we checken uit. Een paar mensen kijken naar ons en smoezen wat, waarschijnlijk omdat ik naast Louis van Baar loop, en dan nog wel hand in hand. Ik kijk naar hem en hij glimlacht.
"Kom, deze kant op", zegt hij, wijzend naar de grachten. We lopen in stilte, na een aantal minuten stoppen we bij een grachtenpand. "Hier is het", lacht hij. "Eh, ja... Wat is hier precies?" In plaats van mij het te vertellen draait hij me om: er ligt een sloep in het water. Klaar om gebruikt te worden. Er ligt zelfs een picknickmand in en volgens mij zie ik ook een fles champagne liggen. Glimlachend draai ik zijn kant op en kijk hem aan. Hij stapt in de boot en pakt mijn hand vast waarna ik ook in de boot stap. "Je bent toch niet zeeziek?" vraagt hij. Ik schud mijn hoofd en grinnik, "ik snap nooit waarom mensen dat zijn, maar ja." Hij grinnikt ook en drukt een kus op mijn voorhoofd. "Vind je het wat?" vraagt hij. Ik knik gelijk.
Ik maak het mezelf comfortabel; benen uitgestrekt en met m'n rug tegen een kussen leunend. Als 'finishing touch' zet ik nog even een zonnebril op. Ik ben er klaar voor. Ondertussen start Lou de boot. "Ben je er klaar voor de boottocht van je leven?" vraagt hij. "Echt wel," zeg ik vastberaden, "ontspannen en eten, daar ben ik altijd klaar voor." "Okay, just to be sure," lacht hij. "Ja ja, ga jij nou maar sturen." Hoofdschuddend manoeuvreert hij weg uit de parkeerplek van de sloep.
We zijn net onderweg en ik heb het gevoel dat hij het nu al op me gemunt heeft. Dat wordt nog een vermoeiende middag.. Slinks kijk ik opzij en zie dat Louis een foto van me maakt. "Hé, geen foto's, geen paparazzi, ben ik niet van gediend meneer." Hij lacht alleen maar. "Louuuu, please don't. Handen aan het stuur, ik hoef vandaag niet dood," zeg ik gepikeerd. "Chill. Komt goed," lacht hij en houdt maar zijn telefoon in zijn handen. "O my god, Lou! Stop dat ding nou in je zak en let op andere zaken," zeg ik dramatisch. "Juul rustig," zegt hij. Ik zucht en pak ook mijn tellie, okay nee. Een date zonder tellie moet kunnen. Ik leg mijn telefoon weg en kijk rond, ik vind het altijd zo gezellig hier. Maar dat Louis achter zn tellie zit, ongezellig, maar die jongen wilt foto's maken.
Ik sla op en loop naar hem toe. Hij kijkt me verbaasd aan en legt zijn arm om mn schouders heen als ik naast hem sta. Ik geef hem een kus en glimlach. Hij kijkt glimlachend weg en we kijken om ons heen. Absolutely love it! Ik leg mijn arm om zijn middel en ga dichter tegen hem aanstaan. "Kijk eens wie het is," zegt hij en geeft zijn telefoon aan mij. Ik pak hem aan en kijk naar het scherm, "Annick heeft een Snapchat gestuurd." "Is ze met Martijn?" Vraagt hij en drukt een kus op mijn voorhoofd. "Volgens mij wel," zeg ik. "Open m," zegt hij. "Ja eh, ik kom er echt niet zo makkelijk in," lach ik. Hij zegt zijn code en ik ga naar Snapchat. Ik bekijk de foto en maak er een screenshot van, ja welkom in het leven van Julia die van alles een screen maakt. En het is gewoon een leuke foto, allebei trekken ze een mooi gek gezicht. Ik grinnik en zet hem op selfiestand. Ik laat mijn onderkin zien en Louis trekt ook een raar gezicht. Lachend sla ik hem op en stuur hem naar Annick - die gelijk een screenshot maakt.
•
Na een leuk dagje op het water, houdt Louis mijn hand vast als ik uit de sloep stap. "Dank u," zeg ik. Hij glimlacht en geeft me een kus. "Het was leuk, dankjewel," zeg ik weer. "Mooi," zegt hij en we steken de weg over waarna we gelijk een restaurant/café binnenstappen. We gaan op een bank zitten en ik trek mijn jas uit.
"O my god, nee. Ik moet morgen weer naar school," zucht ik geërgerd. "Awh, komt goed," zegt hij. Ik knik en leg mijn hoofd tegen zijn schouder. "Kan je die foto van Antijn doorsturen?" vraag ik. "Welke foto?" vraagt hij. "Van snap," grinnik ik. "Heb je eem screenshot gemaakt?" vraagt hij lachend. "Ja, waarom niet?" grinnik ik. "Wacht," zegt hij en pakt zn tellie, "je bent trouwens echt stiekem." "Zij heeft ook een screenshot gemaakt hoor," zeg ik en kijk mee, "oh hey! That's me." "Jupp," zegt hij zacht. Mij als achtergrond, het is wel een leuke foto. Ik kijk ergens naartoe, dus je ziet maar een klein stukkie van mijn gezicht. En ik moet zeggen dat ik ook een foto van ons tweeën als achtergrond heb. Hij verstuurd de foto naar mij en geeft me een kus.
"Hello, can I help you?" vraagt een jongen. "Hey, eh yeah. Can I have a cappuccino please," vraag ik. Hij knikt en Louis bestelt hetzelfde. Ik grinnik en de jongen loopt weg. "Ik ben in Amsterdam, maar moet Engels praten. Wauw," grinnik ik. "Welkom in Amsterdam," grinnikt hij. "Ga je naar Den Haag of naar Martijn?" Vraag ik. "Geen idee, ik heb geen zin om naar Den Haag te rijden," zegt hij. "Daar heb je de trein voor," grinnik ik. "Dus je wilt mij weghebben?" Vraagt hij en schuift mijn haar over mijn linkerschouder. "Nee, ik help je met een alternatieve optie. Maar je mag ook wel gewoon blijven slapen heur," zeg ik en druk een kus op zijn wang. "Als het zou kunnen," zegt hij zacht. "Tuurlijk," zeg ik. "Dank je," glimlacht hij. "Maar ik moet morgen om zeven uur opstaan," zeg ik. "Maakt niks uit," zegt hij, "tot hoe laat heb je les?" "Half twee volgens mij," zeg ik twijfelend, "als ik het goed heb." Hij knikt en slaat zijn arm om mijn schouders.
--
Wattpad wat ben je toch een zeldzaam irritante app. Gewoon vaststaan op momenten dat ik het niet wil🤔
I really hope you enjoyed this capter❤
Xx Julia
JE LEEST
A Beautiful Flight ft Martin Garrix
Fiksi PenggemarÉén vlucht, één liefde, één beslissing. Onverwachts komt Annick haar celeb crush tegen in het vliegtuig als ze met haar familie naar Los Angeles gaat. Martin Garrix is haar crush sinds hij bekend is geworden, niet alleen om zijn uiterlijk, maar ook...
