A Beautiful Flight ft Martin Garrix

5

Pov Annick

"Ik verveeel me," zucht ik als ik besef dat we nog vier uur moeten vliegen. "Tsja, das kut," zegt Martijn en zucht ook. "Normaal kan ik het uithouden, maar nu echt totaal niet," zeg ik. Dat komt obviously door jou, meneer eppelsep. "Ik heb al mijn muziek al een keer geluisterd, heb ale series al gekeken, alle films. What should I do?" vraag ik. "Een mix maken," zegt hij en pakt zijn laptop. Ik maak een knot in mijn blonde haar en knik, "is goed."

Hij staat op en loopt naar mij toe. "Eh, hoe gaan we dit doen?" vraagt hij. "De enige manier is op elkaars schoot. Maar laten we dat maar niet doen," zeg ik lachend, maar een tikkeltje ongemakkelijk. "Ik wil wel blijven zitten, maar dat gaat niet echt handig met uitleggen. Dat komt door dit mooie ding," zegt hij en wijst naar de scheidingswand. "I know right," zucht ik, "wat nou als we schuin gaan zitten en de stoel in lig stand brengen?" En opeens kom ik op een geniaal idee, heey! Hij knikt en klapt de stoel uit. Ik ga weer zitten en hij komt naast hij zitten.

"First, heb je een lied in gedachte?" vraagt hij. "In The Name Of Love," zeg ik gelijk en grinnik. "Mag ook," grinnikt hij ook. Hij plugt oortjes in en geeft er één aan mij.

•

Na twee uur hebben we een mix af. "Het is serieus twee uur verder, de tijd gaat echt snel," zeg ik en rek me uit. "Klopt, maar dit was leuk, hoop ik? En als dingen leuk zijn, gaat de tijd sneller," zegt hij. "Dit was echt leuk!" beantwoord ik zijn vraag. "Mooi zo," glimlacht hij breed. Hij zet het liedje nog een keer aan en aandachtig luisteren we naar het lied.

"Je hebt echt talent! Dit is serieus goed," zegt hij enthousiast en trots. "Dank je," zeg ik zacht, verlegen. Hij geeft een zacht klopje op mijn knie en glimlacht. "Maar hoe maak jij je muziek dan? Ik neem aan dat je niet allemaal bestaande liedjes neemt. Tenzij je een lied gaat remixen," zeg ik nog steeds verlegen. "Ik maak meestal eerst een deuntje op de gitaar en dan neem ik hem op. Of ik neurie wat en neem het ook op. Vaak pas later, maak ik zo een lied in elkaar. Soms kan het maar een kwartier duren," zegt hij. Ik frons, "een kwartiertje maar?" Hij knikt. "Wauw, was mijn leven maar zo makkelijk. Maar nee, vaak doe ik er twee uur over om te leren en dan een 6 te halen bij een proefwerk," zeg ik. Hij lacht, "tja, vwo he." "Houd je mond," zeg ik en sla hem speels.

•

Ik loop naast Martijn de slurf in. "Blijven we contact houden?" Vraagt hij. "Ja tuurlijk!" Zeg ik gelijk en knik. "We moeten nog alles uitwisselen," zegt hij. "Komt goed," zeg ik als we nu op het vliegveld lopen.

Om de hoek wachten we op iedereen die bij ons horen. Dus van hem het hele team Garrix en mijn moeder. "Nu we toch wachten, kunnen we alles uitwisselen," zegt hij. Ik knik en pak mijn telefoon uit mijn zak. Snel wisselen we elkaars insta, snap, Facebook en nummers uit. Ik hoor mijn moeder praten. "Ze praat altijd zo hard," zucht ik en zet mijn hoofd tegen de muur. "Awh," zegt hij zacht en kijkt om het hoekje. Haar stem wordt steeds harder, waaraan ik herken dat ze bijna bij ons is. Ze kijkt mij verbaasd aan, maar daarna weer met een glimlach. Okaay..

"Hi," zegt ze, "oh, eh, Demi." Martijn schudt haar hand en stelt zich ook voor. Het team Garrix loopt ook naar ons toe en ze kijken mij aan. Do not look at me. "Dit is Annick," zegt Martijn en ik glimlach zwak, zo mega awkward dit. "Hi," zeggen ze. Zodra mijn telefoon afgaat, pakt Martijn hem af. Ik kijk hem aan en hij grijnst. "Wie is Imbecile?" Vraagt hij niet begrijpend. "Juul," zeg ik zacht. Hij knikt en neemt op voordat hij hem op de luidspreker zet.

"Hi," zeg ik. "Annick hoofd! Ik kom naar je toe!" Gilt ze en ik hoor dat ze rent, "mijn ouders zeiden net: ja we gaan naar LA toe! Tenminste, je pa zei dat! Dus ik mag lekker naast Thomas zitten! Opeens hele vakantie switch" "Okay en?" Vraag ik niet geïnteresseerd. "En?! O my gosh Annick! Je bent echt een hoofd," zegt ze, "maar echt gaaf dat je naast Martijn zat. Je moeder was zo geniaal 'Je vriendje zit naast je, dus altijd. Dat is toch die jongen die op je achtergrond staat?' Zo geniaal. Echt," en lacht. "Kutkind, hij staat naast mij en iedereen luistert mee. Mijn moeder en t team," zeg ik beschamend. "Oh, hey mensen!" Gilt ze blij. Ik ga haar echt morgen vermoorden. "Morgen ben je zwaar dood," sis ik en pak mijn telefoon uit Martijn zijn hand. Waarom kan het nooit een keertje normaal?

"Wanneer kom je dan en hoe?" Vraag ik en loop iets verder weg. "Ik stap nu het vliegtuig in en via het vliegtuig duh," zegt ze, "en met een privéjet." "Oh okay," zeg ik droog en hoor Martijn lachen. "Weet je, je bent echt zeldzaam irritant. Ik moet gaan. Dag," zegt ze en hangt gewoon op. Ik sta gelijk stil en kijk naar mijn telefoon. Waarom Juul?

"Waar moet je naartoe?" Vraagt Martijn als we onze koffers hebben. "Beverly Hills," zeg ik. Hij knikt, maar kijkt me gelijk aan. "Wat?" Vraag ik. "Hebben jullie daar een huis?" Vraagt hij verbaasd. Ik knik langzaam, "zo bijzonder is dat toch niet?" "Nee natuurlijk niet," zegt hij sarcastisch, "Beverly Hills is zeker ook niet één van de dure wijken van Amerika, hoor."

Als we door de deuren de aankomsthal in lopen zien we een groep mensen tussen dranghekken staan die allemaal Tijn zn naam noemen. Als ik achter me kijk zie ik die sukkel genieten van alle aandacht en snapchats en fotos maken met zijn fans. Sukkel is het toch. Ik heb niet lang de tijd of ik hoor de vraag of ik zijn vriendin ben. Ik hoop het natuurlijk wel maar jammer genoeg is dat niet zo. Nog niet, zegt Juul, maar met de computernerd als vriend ben ik ook al intens gelukkig. Door al mijn gedachten heb ik Tijn zn antwoord niet gehoord. Naja hij zal me toch niet leuk vinden en voor ik het weet word ik door Louis over zijn schouder gegooid en de aankomsthal uitgedragen, zo kan het natuurlijk ook.