A Beautiful Flight ft Martin Garrix

37

Pov Annick

We lopen naar buiten, we zijn echt de eersten. Niet zo gek ook, het is half acht in de ochtend. We gaan één keertje van de piste af en daarna weer terug naar bed. Ik gaap en trek mijn wanten aan. "Dit is eigenlijk echt een goed idee," grinnikt Tijn en pakt mijn hand. Ik knik en we lopen naar de lift. "Ik deed dit vroeger altijd met mijn vader. Omdat ik geen zin had in drukte en omdat ik gewoon eerste wilde zijn," zeg ik. Hij lacht even. "Je kwam nu echt gelijk uit je bed, normaal duurt het een uur," plaagt hij. "Moet ik dit als een belediging zien of niet?" Lach ik. "Nee nee," zegt hij lachend.

We gaan op het bankje zitten van de lift en we gaan omhoog. Glimlachend kijk ik rond, ik hou er echt van om hier te zijn. Het is zo mooi en wit. Beter dan het grauwe Nederland. Ik leg mijn hoofd op Tijn zn schouder en gaap weer. "Je bent echt moe hè?" Vraagt hij. Ik knik, "maar toch ook weer niet. Ik heb wel echt energie om te snowboarden." "Je bent raar," zegt hij. "Je hebt t wel op me gemunt hè?" Lach ik. "Nee, waarom denk je dat?" Vraagt hij en glimlacht vermakelijk. Ik schud lachend mijn hoofd. "Je bent wel echt cute, rode wangetjes van de kou," zegt hij. "Martijn!" Zeg ik gelijk en voel mijn wangen warm worden, dit keer niet van de kou. "Ja Annick," zegt hij. Ik kijk hem aan en alles om me heen lijkt stil te staan. Ik glimlach en raak in een soort trance. Zijn lippen bewegen, maar geen idee wat ze zeggen. Hij legt zijn handen op mijn wangen en dan voel ik zijn lippen op die van mij. Ik sluit mijn ogen en kus terug. Hij glimlacht en trekt terug. "Je was helemaal van de wereld," zegt hij.

We springen uit de lift en ik draai me om naar hem. "Het is nog rustig," zegt hij. "Nee, eh, het is ook echt niet vroeg," zeg ik sarcastisch. Hij lacht en we lopen naar een punt waar je het uitzicht goed kan zien. Ik kijk rond en het is echt mooi, maar echt koud. Twee armen slaan om mijn middel en ik voel een kusje tegen mijn wang. Ik glimlach en leg mijn armen om zijn armen. "Deze vakantie is echt geweldig," mompel ik. "Ja, één van de leukste," zegt hij zacht, "en. Kijk." Hij houdt zijn telefoon voor mijn zicht en ik glimlach. "Dat is dan 25 euro," grinnik ik. "Nah," zegt hij en lacht. Het is eigenlijk een leuke foto. "Ik heb hem in mijn verhaal op insta en snap gezet," zegt hij zacht. Ik knik, "hij is best leuk." We zijn twee en een halve maand verder en nog steeds hebben we nog niet officieel bevestigd dat we een stel zijn. De hele wereld heeft wel al tientallen foto's van ons, maar we hebben het nog steeds niet bevestigd. Ze hoeven het niet echt te weten, privé is privé. Ook al ben ik altijd geïnteresseerd in relaties van bekende personen, gewoon.. de foto's enz.

"Hoeveel mensen hebben t al gezien?" Vraag ik zacht. "Op Snapchat," begint hij, "529 en op insta 388." Ik knik. "Nog niet officieel hè?" Vraagt hij. "Nope, nóg niet," zeg ik en kijk hem aan.

"Kom, we gaan naar beneden toe," zegt hij zacht. Ik knik. "Wie als eerste beneden is," zeg ik. Ik zet mijn bril op en doe daarna mijn oortjes is, snowboard veel chiller. Hij bergt zijn telefoon op en ik zet mijn muziek aan. Ik klik mijn schoenen vast aan het bord en spring naar het begin. "3..2..," begint hij en ga weg. "Annick!" Roept hij. Ik lach en kijk rond. Eerste die van de piste gaat, echt chill. Ik ga een beetje door mijn knieën en maak meer snelheid, ik wil als eerste zijn. Wat denkt hij? Ik kijk naast me en zie hem voor me skiën. "No way," zucht ik. Ik maak meer vaart en ga bijna los op Helicopter van meneer appelsep. Absolutely love that song. Ik ga om de bomen heen en zie mensen in de lift zitten, als eerste zijn is zo fijn. Het voelt zo nieuw en zo chiller.

Langzaam rem ik af en kijk naast me, meneer is nog geen vijf meter achter mij. Ik haal mijn oortjes uit mijn oren en kom tot stilstand. Daarna haal ik de bril van mijn ogen en zet hem op mijn voorhoofd. "Dit was zo chill," zegt hij. Ik knik, "maar ik ben lekker als eerste." "Jaja. Ik kan gewoon niet tegen je op," zegt hij en glimlacht scheef. "Triest," lach ik. Hij grinnikt en ik maak mijn schoenen los van het bord. "Dit had ik echt vaker moeten doen," zegt hij. "Tja, dit kind heeft wel eens ideeën," zeg ik. "Nerd," zegt hij. Ik frons, "moet jij zeggen." Hij knikt trots en maakt zijn schoenen ook los van de ski's. Ik loop naar hem toe en sla mijn armen om hem heen. Hij slaat ook zijn armen om mij heen en ik gaap. "Je bent echt moe hè?" Vraagt hij. Ik zucht en knik. Heel toevallig staat er achter hem een tafeltje met sneeuw. The devil is inside me. Ik pak een beetje sneeuw en leg het in zijn nek. Gelijk vloekt hij een paar woorden en laat me los. Ik lach en stap weg. "Annick Isabella Halton," sist hij. Onschuldig kijk ik hem aan en glimlach lief voordat ik ook sneeuw in mijn gezicht krijg wat zo koud aanvoelt. "Martijn Gerard Garritsen!" Roep ik gelijk en haal het sneeuw uit mijn gezicht. Hij lacht en ik kijk hem aan. Ik ga door mijn knieën en pak sneeuw voordat ik een sneeuwbal maak, nou sneeuwbal.. nou het maar een lading vol met sneeuw. Ik gooi het zijn richting op en duik weg als er een sneeuwbal mijn richting op komt.

Lachend lopen we het hotel weer binnen. Ik rits mijn jas een beetje open en kijk rond. Een paar mensen die wij kunnen zijn aan het eten, ook mijn familie. Thomas kijkt mij aan en zucht. Groots glimlach ik en loop door naar de liften. "Hoe wil je vanavond kerstavond vieren?" Vraagt hij. Ik haal mijn schouders op, "zo goedkoop mogelijk." Hij grinnikt en knikt, "moet lukken toch? En anders betaal ik het wel voor je." "Nee, dat hoeft niet," zeg ik gelijk en druk op het knopje. "Ik doe het graag voor je," zegt hij zacht. "Het is aardig, maar het hoeft echt niet. Je doet al zoveel voor me," mompel ik en kijk hem aan. "Omdat ik van je hou," zegt hij en glimlacht. Ik kijk blozend weg en we stappen de lift binnen. "Weet ik," fluister ik en ga tegen hem aanstaan. Hij slaat zijn arm om mijn nek en drukt een kus op mijn voorhoofd. "Kunnen we niet gewoon met zn alle pizza bestellen dan dan ergens opeten met een film. Idunno," zeg ik en kijk hem aan. "Kan ook, ik vraag het zo nog wel effe aan de rest," zegt hij, "goed?" Ik knik en geef hem een kus.

"Hi," zegt Juul en komt naast ons in de list staan. "Hey," glimlach ik. Louis loopt ook de lift binnen en begroet ons ook. "En jullie gaan..?" Vraagt Juul. "Slapen," zeggen Tijn en ik tegelijk. Ze grinniken. "En jullie?" Vraagt Tijn. "Koffers inpakken," zegt Louis. "Wat? Hoezo?" Vraag ik gelijk. "Vannacht gaat ons vliegtuig terug naar Nederland," zegt Louis. "Waarom?" Vraagt Martijn. "Opeens wil de fam samen kerst vieren. Onze ouders hebben heel leuk overlegt om samen kerst te vieren morgen," zegt Juul. "Crisis," zeg ik gelijk. "Dus vanavond gaan we hier eten of hoe?" Vraagt Louis. "Geen idee. We moeten nog kijken," zegt Tijn en ik sluit mijn ogen. I just wanna sleep.

"Hoe is het gisteren afgelopen?" vraag ik dan, doelend op de storing. "Alles is gefixt," zucht ze. Ik knik en open mijn ogen weer. "Thank god dat ik er niet meer werk in 2017. Het bezorgt me stress. Maar ja," mompelt ze en haalt haar schouders op.