A Beautiful Flight ft Martin Garrix

9

Pov Annick

Een lach is te horen, waarna ik de stem van Will hoor. Langzaam open ik mijn ogen en voel dat ik nog steeds met mijn hoofd op Martijn's schouders lig, geweldig. Ik ga weer rechtop zitten en gaap, hoelaat zal het zijn? Ik kijk om me heen en zie dat iedereen nog ligt te slapen, naja, de ouders dan niet. Sorry Juul en Lou, maar jullie twee zijn echt verschrikkelijk, maar dan echt verschrikkelijk zeldzaam cute samen.

"Will, hoe lang is het nog rijden?" vraag ik hees en voel Martijns hoofd op mijn schouder. "Nog een uurtje, lekker geslapen?" vraagt hij. "Ja hoor, alleen zittend slapen is niks voor mij," geef ik toe en grinnik. "Dat is dan weer wat minder, maar mooi zo dat je goed hebt geslapen," zegt Zoe. Ik knik en kijk naar buiten. Het is zo fijn om weer hier te zijn, het is zo lang geleden en hier voel ik me altijd thuis. Een glimlach ontstaat op mijn lippen, I'm back home..

"Annick?" vraagt Zoe na een tijdje. Ik kijk naar haar, "ja." "Gaat het de laatste tijd wat slechter met Julia? Ik bedoel: merk je iets?" vraagt ze onzeker. "Nee, tot gisteren dan," zeg ik na lang nadenken, wat is er? "Door school?" vraagt ze. Ik knik. "Ze doet de laatste tijd zo raar, ze is afwezig en zit niet lekker in haar vel. Kan jij met haar praten? Wij krijgen geen één woord uit haar," zegt Will. "Yeah, sure," zeg ik. Eerlijk gezegd maakt dit me bang.. straks is er iets raars aan de hand of iets ergs. Ik zucht zachtjes, ik wil dit niet voor Juul. En niet voor haar ouders, voor niemand.

•

We lopen door naar een berg ofso, geen idee waar we naartoe lopen. Hoe kunnen de jongens zo druk zijn, ik meen het. Louis maakt fotos, Martijn loopt gewoon maar achter hem aan, Juul loopt naast mij, Blake, Thomas en Casper rennen naar boven en de ouders lopen ergens achter ons.

"Heb je lekker geslapen?" grijns ik. "Ja hoor," zegt ze en grinnikt. "Bij Lou," plaag ik. "Niet mijn beslissing," zegt ze zacht. "Je had ook nee kunnen zeggen en dan bij mij op schoot kunnen zitten. Maar nee, je zei ja," zeg ik. "Ik kan geen nee tegen hem zeggen," zegt ze zacht en bloost lichtjes. "Oeeh, Julia, daar is je Romeo," zeg ik lachend. "Annick, shut up," sist ze en geeft een klap op mijn hoofd, hoe kan ze nu weer zichzelf zijn? "Auw, kut," zeg ik en duw haar richting Lou. Ze botst tegen hem aan, maar loopt heel soepeltjes naar voor waardoor ik begin te lachen.

"Ik haat je," zegt ze als ze weer naast mij loopt. "Ik hou ook van jou," zeg ik en sla mijn arm om haar nek. We halen Martijn en Louis in en lopen steeds sneller naar boven. Het is half tien, maar we hebben engergie voor tien! Nee dat niet, maar geen idee waarom we sneller lopen. We lachen en stoppen met lopen als we aan de top zijn, nou tenmiste een stop plaats. "Oh wauw, de zonsopgang," zegt ze zacht. "Wauw," zeg ik zacht.

"Loulia," zegt Blake uit het niets. "Wat?" vragen Louis en Julia tegelijk. "Nee, niks," zegt Blake zacht en begint weer over de aardappels, hij is 16, kom op! "The fuck," mompelt Juul en loopt naar een hek waar ze overheen klimt. Ik hoor Zoe al naar adem happen, chill. Ze gaat op het hek zitten en pakt haar telefoon, ze maakt een foto van het uitzicht en kijkt voor zich uit.

•

"Wil je dit echt niet?" vraagt Martijn als ik een shirtje in mijn handen heb. "Nah, hij is best duur," zucht ik, het is een shirt van Tommy Hilfiger. "Ik kan het betalen," zegt hij zacht. "Ik ook, ik heb genoeg geld, dat is het niet. Maar ik twijfel, want ik bedoel: is het het geld wel waard?" ik zucht. "Het stond je goed, maar doe wat je zelf wilt," zegt hij en kijkt mij aan. Het shirtje is leuk, maar ik weet het niet.. "Ik weet het niet," kreun ik geïrriteerd en leg het shirtje terug. "Laura zegt wel altijd: als je twijfelt, niet doen," grinnikt hij. "Tja, ging het maar zo makkelijk," zeg ik. "Maak het dan makkelijk," zegt hij en geeft een klopje op mijn schouder.

We lopen in een winkelmall en jesus, mensen die hier dingen kopen, smijten echt met geld. Oftewel we zijn in The Shops at Crystals, aka Crystals at CityCenter en Crystals Retail District. Je hebt hier echt alles: Prada, Gucci, Bulgari, Dior, Hermès, Louis Vuitton en Saint Laurent Paris. Natuurlijk nog meer, maar dit zijn de bekendste - denk ik.. "Mijn god, dit is wel echt duur," zegt Martijn als hij een tas van Prada vast heeft, 2.400 euro. "Tja, en dan moet je het ook nog mooi vinden," zeg ik en kijk ernaar. "Vind je m mooi?" vraagt hij. Ik haal mijn schouders op, "het is niet lelijk. Maar ik heb serieus geen idee wat ik er van moet vinden. Het is mooi, maar zo veel geld," zeg ik, twijfelend over mijn woorden, "okay, hij is mooi. Maar facking duur." Hij lacht, "ik dacht het al."

Ik haal mijn hand door mijn haar als we de Dior winkel binnen lopen. "Weet je," begin ik, "dit is echt heaven." Hij grinnikt. "Snap ik. Vrouwen en shoppen, komt niet meer goed," lacht hij. Ik geef hem speels een duw en loop naar de makeup. "Waarom gebruiken jullie deze shit? En dan ook nog eens super duur?" Vraagt hij niet begrijpend. "Omdat ik dan mooier ben en omdat het gewoon goed is," zeg ik en maak een swatch op mijn hand van oogschaduw. "Wacht, kijk is naar mij," zegt hij en ik kijk hem aan. Mijn buik begint te tintelen, oh shit. "Je hebt geen make-up nodig," zegt hij zacht. "Jawel," fluister ik. "Niet," zegt hij. Het bloed stijgt naar mijn wangen, shit shit. Ik draai me weer naar het schap met make-up en voel zijn arm om mijn middel. Martijn please, je maakt me gek...