A Beautiful Flight ft Martin Garrix

67

PINKPOP WHOOP WHOOP. omg het was zo fantastisch. Echt serieus, alle liefde voor dat♥️
Maar dan.. de aanslagen (MCR, LDN). Ik vind t zwaar triest dit, echt gewoon zwaar zwaar triest. my thoughts are with y'all🙏🏻♥️
Veel plezier met lezen!
Xx

Pov Annick

"Hoe was het?" Vraag ik en ga achter het fornuis staan. "Wel leuk. Het is meer dat hij het er echt moeilijk mee heeft en ja," zegt Tijn. Ik knik instemmend, "Juul doet net alsof er niks gebeurt is." "Een manier om het te verwerken," zucht hij en komt naast me staan.

"Wat heb je gekocht als avondeten?" Vraag ik. "Taco's," zegt hij. Ik kijk hem aan en glimlach scheef. "It's a wraaap, burritoooo, tacooo," zeggen we tegelijk. "Sounds nice tho," zeg ik. Hij knikt en pakt de benodigdheden uit de kasten en koelkast. "Ga jij het maken?" Vraag ik en kijk hem aan. Hij knikt en duwt mij soepel de keuken uit. "Nah ah," zeg ik en draai me om. Hij kijkt me aan en glimlacht breed. "Kus," zeg ik. Hij geeft me snel een kus en ik loop tevreden de keuken uit. Ik pak mijn laptop en zet hem op de tafel naast de vaas met een bos bloemen erin. Bloemen.. die stonden er vanochtend nog niet. Zachtjes hoor ik Tijn grinniken. Ik kijk naar hem en hij schudt glimlachend zijn hoofd. "Ze zijn mooi," zeg ik en kijk er glimlachend naar.

Terwijl ik naar Tijn kijk, vul ik het wachtwoord van mijn laptop in, hehe blindtypen. Ik richt me weer op mijn laptopscherm en ga naar mijn agenda - werk agenda - om te kijken wat ik morgen te doen heb qua operaties en gesprekken met baasjes. Het kan altijd nog veranderd worden, maar dan weet ik al een beetje wat ik kan verwachten. Verbaasd kijk ik naar mijn scherm als het helemaal leeg is. "Wat?" Mompel ik in mezelf en druk op refreshen. Probably is er een fout gemaakt, is vaker gebeurt, of het programma werkt een keer weer is niet mee. Ik start het programma opnieuw op en zucht geïrriteerd als we weer niks instaat. Dit kan toch niet goed zijn? Ik pak mijn telefoon en bel naar Liselotte, collega.

L: "Hey Annick," zegt ze.

A: "Liselotte," begin ik gelijk, "hey trouwens. Heb jij de laptop bij de hand?"

L: "Ja, hoezo?"

A: "Mijn agenda doet het niet, ligt het er bij jou er ook uit?"

L: "Wacht even," mompelt ze.

A: "Ik heb alles geprobeerd, maar dat ding doet het echt niet," vertel ik. Ze mompelt iets van 'okay' en haar vriend praat op de achtergrond tegen haar.

L: "Alles doet het gewoon. Misschien een technische fout. Ik zou een mailtje naar Dongen sturen, hij is altijd online. Bellen kan ook, maar met die man is gewoon eng om te bellen," lacht ze een beetje.

A: "Again problemen, wanneer niet? Maar inderdaad, ik ga een mailtje sturen. Thanks en tot morgen," zeg ik en glimlach zwak.

L: "Tot morgen Annick," zegt ze en ik hang op.

"Wat is er?" Vraagt Tijn gelijk en kijkt naar me. "Rooster doet het niet," zeg ik, "en nu moet ik een mailtje sturen naar meneer Dongen." "Oh kut," zegt hij. Ik knik, "bij Lise doet ie het wel gewoon." "Vaag. Het kan ook gewoon zijn dat hij jouw rooster nog in moet vullen," zegt hij. "Dat zal dan maar het probleem zijn," zeg ik verward. Snel type ik een mailtje over het probleem naar die man en sta op zodra het verstuurd is.

Ik ga naast Tijn staan en kijk naar het eten. "Looks and smells good," zeg ik en sla mijn arm om zijn middel. "Dank je," zegt hij, "en moet jij vanavond nog iets doen?" "Nope, hoezo?" Vraag ik en druk een kusje op zijn wang. "Gewoon, dan kunnen we film kijken en relaxen. Morgen gaan we weer werken," zegt hij. "Huh, maar jij had toch niks staan?" Vraag ik even verbaasd, "maar goed idee." "Er zijn dingen tussengekomen en omdat Julia toch niet meer zwanger is, hebben ze er meer tussen geplaatst," zucht hij. "Klinkt eigenlijk echt ontzettend triest dit," zeg ik. Hij knikt, "heel triest."

"Kan ik nog iets doen?" Vraag ik. Hij kijkt me aan en geeft me een lange kus. Ik glimlach en zet mijn kin op zijn schouder. "Eigenlijk niet," zegt hij en bakt het gehakt, "misschien de guacamole maken en de tafeldekken?" "Is goed," zeg ik gelijk. "Maar eerst een knuffel," zegt hij en slaat zijn armen om me heen. Ik glimlach breed en knuffel terug. "Ik hou van je," zegt hij zacht. "Ik hou ook van jou," zeg ik zacht en sluit mijn ogen. He's the best. Hij drukt kusjes op mijn wang en ik glimlach.

Ik dek de tafel, een beetje romantisch. Gewoon omdat het kan. Ik kijk weer op mijn laptop en zie dat Dongen een mailtje terug heeft gestuurd. Ik open het mailtje en lees het zorgvuldig. 'Beste mevrouw Halton, met spijt deel ik uw mee dat u ontslagen bent.' Wacht wat? Verward lees ik de eerste regel nog een keer. Ontslagen dus.. 'Het spijt ons - de hele commissie en alle medewerkers. U bent een goede dokter, u steekt echt al uw liefde in uw werk steekt. Maar er zijn een paar redenen waarom u ontslagen bent: u bent te beroemd - uw partner is een DJ, meneer Garritsen, en dat stoort de telefoonlijnen enorm. Fans bellen constant voor u en onze klanten moeten daardoor wachten waardoor ze weglopen. Wij krijgen te veel druk op onze schouders door die fans.' Oh ja, geef die fans maar de schuld. 'Daarom wil ik u morgen persoonlijk nog zien. Morgen is uw laatste werkdag. Daarna is het tijd om uw spullen te pakken en te vertrekken. Het spijt me zeer. Met vriendelijke groet, Thies Dongen.'

"What the fuck, waar slaat dit op?" flap ik er gelijk uit. "Wat is er lieverd?" vraagt Tijn gelijk. Ik zucht teleurgesteld en ga op een stoel zitten. "Ik ben ontslagen,"  zeg ik gelijk en kijk hem aan. "Wat? Waarom?" vraagt hij gelijk verbaasd. "De fans, dat is serieus de reden. Like.." zeg ik niet begrijpend. "Waarom? Dit is serieus zulke onzin. Maar dan ook echt onzin. Wie is die gast? Ik ga met hem praten," zegt hij gelijk. Het is ergens ook echt super lief, maar het hoeft niet. "Het hoeft niet, ik moet morgen met hem praten. Ik fix het zelf wel," zeg ik en er ontstaan tranen in mijn ogen. "Nee, ik het komt ook voornamelijk door mij. Morgen moet ik ook in Utrecht zijn, ik ga met je mee. Ik heb nog genoeg tijd om met hem te praten. Dit is gewoon zo zwaar oneerlijk," zegt hij boos. Er rolt een traan over mijn wang en ik staar naar het mailtje. "Tijn, dit is mijn probleem. Niet die van jou," zeg ik gelijk. "Jawel." "Nee Martijn! Het is niet jouw schuld," zeg ik beetje te boos. Het is even stil.

"Ga morgen gewoon met je team naar Utrecht. Ik zoek het zelf wel uit, het komt goed," zeg ik en veeg de tranen van mijn ogen. "Ik wil helpen," zegt hij zacht. "Het komt goed, echt," zeg ik en kijk hem aan, hij is sad. Hij knikt en draait zich weer om. Het is zo sneu..