Way Back into Love -- Ongoing~

Chapter 10~ HIStory

[Warren's POV]

" Mabuti nang may pinag-kasunduan tayo. Then, GO. "

" Po? San po ako pupunta? master? " Ano na naman kaya ang ipapagawa sakin nito. 

" Sundan mo siya sa ospital . Alagaan mo . Magpakilala ka ulit na parang walang nangyari noon. Makipag-kaibigan ka ulit sa kanya .. Kung maari ay gawin mo ulit ang ginawa mo noon. "

 WHAT?!

" Pe.. pero .. Pero masyado na pong masakit yung ginawa ko noon, kung maari po  ay huwag na po nating ulitin.. please .. master .."

" Sino ba ang master mo? Sino ang susundin mo? Tandaan mo ang napag-kasunduan natin noon. Lahat ng sabihin ko ay masusunod. "

"O . opo .. opo master. Masusunod po .. "

-------------

Change of point of view

[ Shaira's POV]

Nagising na lang ako na napakasakit ng ulo ko. Masakit pa din yung katawan ko ..  Unti unti akong dumilat tapos nakita kong nasa isa akong kwartong puti pero medyo dimmed naman yung ilaw kaya hindi nakakasilaw. So understood ko na na nasa ospital ako ngayon. Inalala ko lahat ng nangyari, ang huli ko lang naalala eh may lalaking sumigaw para iligtas ako. 

Oonga. Asan nga pala yun? 

Nag-intay naman ako ng isa pang oras para tingnan kung may dadating para sabihing ... oh, gising ka na pala .. Dinala ka ni ano dito ... Blah blah blah. Pero wala eh. Sa sobrang curiosity ko, tinanggal ko yung naka-connect na oxygen sa ilong ko tapos bumangon ako at naglakad palabas ng kwarto.

Nang mahawakan ko na yung door knob, .....

" Hoy. San punta mo? "

" ASDFGHJKL KABAYO KA! " Sa sobrang gulat ko dun sa nagsalita, kung ano ano na nasabi ko.

Paglingon ko dun sa nagsalita. Nagulat ako sa nakita ko. 

O__________O Ba't naman ganito ang tadhana? WAAAAAAA

-------------------------

Change of POV

[ Warren's POV ]

Wala akong choice ..

Pinuntahan ko sa ospital si Shaira. Pinauwi ko muna sila Jedd , desh at lloyd nang makapag pahinga. Weird nito. Parang nauntog lang, ang tagal magising.

Pinatay ko yung ilaw para hindi siya masilaw pagkagising niya. Nahiga muna ko sa sofa dito sa gilid ng kama niya habang nakaharap sa kanya. Magkaharap kami ngayon kaya lang tulog siya. Di pa din nagbabago, ang ganda pa din niya. Parang walang nangyari nung iniwan at sinaktan ko siya. Parang mas lalo pa nga siyang gumanda eh.

Yung pakiramdam ko ngayon ay katulad nung pakiramdam noon una ko siyang nakita at unang beses na maramdaman kong mahal ko na siya. Sa haba ng panahong lumipas, di ko akalaing mahal ko pa rin tong babaeng to.

Napakaraming masasayang nangyrai sa buhay ko na kasama siya. Hindi mabubuo ang mundo at buhay ko kung di ko siya nakilala .. 

Nagsisisi akong iniwan ko pa siya. At ngayon, obligado pa akong bumalik at lapitan siya ulit kahit ayaw ko na. Wala na akong mukang ihaharap sa kanya matapos ng ginawa ko. Pero wala. Wala talaga akong magagawa. 

 ( A/N:Ang mga susunod na pangyayari ay puro flashback lang po. )

FLASHBACK ...