Third Person's POV
Napabalikwas si Kaelie nang makita n'yang nandito si Evan. "Bakit ka andito? I thought bumalik ka na sa Philippines?" Baghong gising na bungad ni Kaelie sa binata. "Pack your things. Isasama na kita sa Philippines."
Nagulat si Kaelie sa sinabi ng binata. "P-pero."
"Wala ng pero." Tumayo si Evan at lumabas ng kwarto nya. Hinabol niya ito. "Pero pano 'yong therapy ko?"
"Sa Philippines na natin itutuloy." Diretsa nityong sabi sa dalaga. "Pwede bang pakiexplain muna saa'kin kung bakit tayo babalik?" Mahinahon na tanong niya sa binata pero mukhang narindi ito at sumigaw.
"Just fucking pack your things! Kung hindi ka susunod ako ang mismong kakaladkad sa'yo."
Nanlamig si Kaelie. Oo, madalas s'yang sigawan nito pero iba na ang kasong kakaladkarin sya.
"Ano, Evan? Ikaw nanaman ang masusunod?! Fuck! Fiancé mo ako, Evan! Hindi mo ako aso! Hindi ako aso na kakaladkarin at dadalin mo kung saan mo gusto! Hindi mo ako pagmamayari! Tangina naman! Nakakapagod na! Ano bang gusto mo?! Bumalik tayo sa Pilipinas? Bakit?! Ha?! Bakit?! Alm kong alam mo na maiintindihan kita! May tinatago kaba?! Ha?! Sagutyin mo ako?! May alam ka ba na hindi ko alam kaya kung saan saan mo ako dinadala?!"
"Wal--------" Hindi na natuloy ni Evan ang sasabihin dahil sumabat si Kaelie. "Wala?! Ha?! Sino si Drake?!"
Parang naubusan ng boses si Evan dahil hindi sya makapagsalita. Hindi nya maaring maalala. His subconscious said.
"Hindi ako titigil hanggat di ko nalalaman lahat ng sikretyo mo! Kung ayaw mo sabihin, fine. Pero tandaan mo, Evan. Walang sikretyong hindi nabubunyag."
"Lets go back to Philippines." Kaelie bitterly smiled. "And find out."
Habang naghiimpake si Kaelie ay biglang tyumunog ang kaniyang cellphone. Text ito ni John na nagaayang maglunch. Pero dinecline nya ito dahil babalik na sya sa Philippines.
GULAT si Evan nang malaman nya na babalik na sila Kaelie sa Pilipinas. Alam nya ang dahilan ni Evan. Alam ni Evan na nasa US na sya kaya babalik na sila sa Pilipinas. Ano sa tingin nya? Di ako babalik sa Pilipinas? His subconscious said. Tinawagan nya ang sekretarya na ibook siya ng flight mamayang gabi.
Nagimpake na sya at inayos ang mga kailangan. Napangiti sya. Evan's such a fool.
SUMAKAY ng private plane si Evan at Kaelie pero hindi sila nagkikibuan. Ilang oras ang nilaan nila para makabalik sa Pilipinas.
Sinalubong sila ng mga ilaw galing sa mga camera na nagfaflash. Maraming tanong sakanila ang media. Pero isang tanong ang pumukaw kay Kaelie. "Kaya ba kayo umuwi dito sa Pilipinas to get married?"
Agad nakaisip ng ideya si Kaelie. "Wedding is off." Napatingin sakanya si Evan. Nang sumakay na sila sa isang limousine, bumulyaw ang binata. "Ano ba?! Bakit mo inannounce sa public na hindi tuloy ang wedding?! Fuck! Ano bang problema mo?!"
"Ikaw! Ikaw ang problema ko! Pagod na pagod na ako! Pagod na ako sa mga sigaw mo at salita mo! Tangina, Evan! Ayoko na."
Nakatiim bagang si Evan. Halatang halata ang galit sa mga nito at akmang sasaktyan si Kaelie. "Ano?! Sasaktan mo nanaman ako?! Tangina! Sige saktan mo ako! Saktan mo ako!"
"Itutuloy. Natin. Ang. Kasal." Galit at diin ang nasa mga salita ni Evan habang nakatitig sakanya.
"No." Madiin na sagot ni Kaelie.
BINABASA MO ANG
Kaelie's Revenge
Roman pour AdolescentsSabi nila, ang taong dahilan ng iyong sakit ay ang s'yang makakagamot rin ne'to. Ngunit paano? Paano kung napuno ng galit at poot ang sarili mo? Paano mo gagamutin ang sugat na iyon? Kung ang gamot ay ang mismong taong kinamumuhian mo? A story of h...
