My First Romance

Chapter 022: Tease

Chapter 22:  Tease 

      

   

Nanlaki ang mata ko nang makita ko kung sino ang pumasok. Iam expecting Ken, but I was completely wrongggg. It was not him and I was totally shocked. I don't know what to do, I don't know what to say. 

"S-stephh?" hindi makapaniwalang tanong nya, he looked at me from head to toe. Ugh! I'm just wearing Ken's spongebob shirt, for God's sake. Nakakahiya! Flooor, swallow me now!!!

"R-rein!" I tried to act normal. "Where's Ken?" He smirked at tuloy tuloy na pumasok sa kwarto. I think he's looking for something.. Ano kayang hinahanap nya? 

"Lumabas, magpapa-laundry daw." sagot nya habang tuloy pa rin sa paghahanap ng kung ano sa kwarto. Ayos din to ah. Alam kong bestfriend nya si Ken pero maghalungkat daw ba sa loob ng kwarto ng may kwarto? Wow ha. Ganun sila ka-close? Rein alam mo yung salutang 'PRIVACY'?

"A-nong hinahanap mo?" tanong ko, ilang minuto narin kasi syang nagkakalikot sa mga drawers. 

"Iam looking for his phone's charger. Lowbatt ako, I need to call my.." he stopped, "there you are!" he found it.

"Tara, sabay-sabay na tayong kumain. All's ready outside."

"Ha? Ahh." hindi ko alam ang sasabihin ko. Hindi ko alam kung lalabas ba ako o hindi. Hello, look at me! Damnit. 

Oh life, bakit ang harsh mo sa akin? Since nakita na nya ako dito, there's no use of hiding anymore.

"Ah, sige sige, susunod ako. I'll just.. I'll just.. susunod ako. Thank you." Ugh! Bwiset, oo na. Oo na, lalabas na ako. Nakakahiya mang dito ako natulog kasama si Ken at suot ko ang damit nya. Sht. Pwede bang tumumbling pauwi?

Huminga ako ng malalim tsaka tumayo. I tried composed myself. I'll go out, gutom na rin naman ako. Ang tagal tagal ni Ken. Okay, Steph. Just act normal, okay? You can do it. Okay, okay, Iam ready. I'm having a mental conversation with myself. 

Pinihit ko ang door knob at pagbukas ko ng pinto, nandoon silang lahat. Nakaupo na sa dinning table, yung iba nasa sala, kumakain habang nanonood ng t.v.

"Steph, here!" sigaw ni Sonia. Tinuro nya sa akin yung isang vacant seat sa tabi nya. Mabuti nalang they're acting as.. as nothing happened.. as wala lang. Hindi issue kung kasama ko si Ken magdamag, hindi issue kung ganito ang suot ko. Salamat, I sighed in relief. 

"How's your sleep?" malaman na tanong ni Sonia pagkaupong pagkaupo ko sa tabi niya. Naka-smirk pa ang loka. Naman eh, akala ko ba.. Hay, wala akong ligtas sa maulang tanungan. 

Umabot ako ng plato. "Okay lang, I'm good na. Wala ng hung over!" simpleng sagot ko habang kumukuha ng kanin. 

Ang laki pa rin ng ngiti nya. Grabe, I know what she’s thinking. Bakit ba lagi yatang active ang mga green cells nitong babaeng to? Umagang umaga, napakaberde! 

Ilang sandali pa nang bumukas ang main door, napatingin kaming lahat. And viola, ang lalaking kanina ko pa hinihintay. Bakas ang gulat sa mata nya nang makita akong kasama sila. May dala syang paper bag, siguro yun na ang damit ko. Napa-laundry na, I thought.