never say never | dramione

xxiii

Slughorn dersin bittiğini belirtecek şekilde asasının ucuyla masaya vurduğunda kapının Draco'nun arkasından çarpmasının üstünden yirmi dakika kadar geçmişti ve zaten iksiri gereğinden beş dakika önce bitirmiş ve kitaplarıyla asasını çantasına tıkıştırmış olan Hermione, Harry ve Ron'un henüz kazanın başında gevezelik ediyor olduğunu bildiği halde henüz asanın ucu masaya değdiği an ayağa fırladı. Neyse ki o Hermione Granger'dı ve onun bir dersin bitiminde diğer derse yetişmek için ayağa fırlaması, özellikle iksir dersinden sonra ortamın nemiyle daha da kabaran saçlarını savura savura koridora koşuşturması tuhaf sayılmazdı. Kapının önünde oturan iki Ravenclaw öğrencisi Hermione geçebilsin diye kenara çekildiler ve Hermione tam bir fırtına bulutu şeklinde kendini iksir sınıfının kapısından dışarı attı. Koridorlar henüz hala boştu; tesadüfen Slughorn dersi çok mu erken bitirmişti yoksa hiç kimse sınıftan çıkmak için arkasından atlı kovalıyormuş gibi acele etmediğinden miydi kestiremedi, saate bakacak kadar duraksamadığı için bunu asla öğrenemeyecekti.

Rastgele bir başka koridora girdi, tamamen tahminen yürüyordu ama onu dinamit gibi ateşleyen bir kuvvet vardı ve bunu ayaklarının tabanından saçlarının uçlarına kadar hissedebiliyordu. Draco'nun nerede olabileceği hakkında ufacık dahi olsa bir tahmini yoktu oysa, yine de, bütün okulun her karışını tek tek adımlaması gerekecekse bunu yapacak enerjisi vardı. Önce tamamen içgüdüsel olarak zindanlara inen koridora yöneldi ama henüz merdivenlerin başına gelmişken eğer ortak salona indiyse aşağı inmesinin bir anlam ifade etmeyeceğini çünkü zaten içeri giremeyeceğini fark ederek merdiveni pas geçip kısa bir tereddütten sonra yan koridora girdi. Bu kadar öfkeliyken İhtiyaç Odası'na gidecek hali yoktu, bu yüzden yedinci kata çıkan koridoru da geçti ve bu kattan umudu neredeyse kesmek üzereyken ilerideki erkekler tuvaletinin çift kanatlı kapısının açıldığını hayal meyal seçebildi.

Hermione bazı zamanlar zamanın farklı işlediğini üçüncü sınıfta zaman döndürücüyü kullandığı zaman öğrenmişti ama bu tabir kesinlikle iki durumu aynı anda karşılayabiliyor olamazdı. Şimdi zaman farklı işliyordu çünkü yerin her zamankinden daha hissedilebilir hale geldiğini ve aldığı nefesin ciğerlerini dolduruşunu hissedebiliyordu, buna rağmen saniyelerin her biri iki farklı uçtan çekiştirilmişçesine uzamış ve milyonlarca saliseye bölünmüş gibiydi. Kırpmadığı için acıyıp yanmaya başlayan gözlerini yumdu ve yeniden açtığında Draco'nun da kendisini fark edip durduğunu, yüzüne de bıkkın bir ifade yerleştiğini görünce kaşları az önce onu dinamit gibi tetikleyen enerjinin öfkeye dönüşmesiyle çatıldı. "Sen gerçekten korkağın tekisin!" diye çıkıştı çocuğun önünde durmadan bir an önce. "Sürekli oradan oraya savrulup kaçarak hangi sorununu çözebileceğini sanıyorsun?"

  Draco'nun bezgin ifadesi dağılarak yerini Hermione'nin hayal etmiş olabileceğini düşüneceği kadar kısa bir süre belirip kaybolan bir şaşkınlık ifadesine, ardından da buzdan oyulmuş bir maskeye bıraktı ve tüm bunların arkasında, kızın hızlı adımlarla yanına gelip işaret parmağını göğsüne suçlayıcı bir şekilde doğrulturken çıkışmasını kaşlarını kaldırarak izledi. Az önce, ne kadar olduğunu kestiremediği bir süre kadar önce, gözlerinde gördüğü tuhaf ateş hala yerli yerindeydi ve bu Draco'ya tekrar başa dönmüş gibi hissettirdi. "Benim kişisel sorunlarım seni alakadar etmiyor, Granger, yanılıyor muyum?" diye sordu ama kendi sesinin kulağına geldiğinde planladığı şekilde sakin duyulmadığını, aksine epey öfkeli duyulduğunu fark etti ve ancak o zaman kızın üstüne yürüdüğünün de farkına vardı. Ama Hermione geri adım atmak yerine hamamböceği görmüş gibi yüzünü ekşitti. "Hayır." dedi sesini yükselterek. "Senin işine geldiği sürece alakadar ediyor desene şuna!"

"Yani," dedi alayla. "Kendimi öldürtmeye çalışırken," -burada alayla kaşlarını kaldırmış ve söylediği şeyi vurgularken sesi ona tükürüyormuş gibi tiksinmiş gelmişti ki Hermione suratına tokatı geçirmek istedi, bir kez daha- "Koca okulda en sevdiğim insanların bana yardım ediyor olması işime geliyordu, öyle mi?"