The Marauders (one-shots)

het ongeluk

Sirius

'Duss...wat doen we hier ook al weer?' vroeg ik professor Anderling.

'Ja, wij hebben niks te maken met dat ongeluk van Frank!' zei James ook. Frank Longbottem had was net tijdens het zwerballen van zijn bezem gevallen en professort Anderling had ons bijelkaar geroepen.

'Jullie zijn verdachten...' zei professor Anderling. Er heerste een lange stilte.

'Het was toch een ongeluk?' vroeg Remus na een tijdje. 

'Nou...we kwamen er net achter dat zijn bezig behekst was,' zei ze.

Weer een lange stilte. 'Maar...waarom zou iemand dat doen?' vroeg ik op mijn beurt 'En waarom zijn wij verdacht?'

'Frank zei dat hij jullie vier vóór het toernooi gesproken had.'

'Ik weet misschien iemand die Frank...pijn zou willen doen,' begon James opeens.

'Wie dan, meneer Potter?' James had wees richting mij. 'Sirius.'

'Sirius had ruzie met Frank,' mompelde James. 

'Wat?! zei ik en sprong op. 'Dat is niet...' wierp ik tegen maar Anderling onderbrak me.

'Laat meneer Potter zijn verhaal vertellen.' Met tegenzin plofte ik weer op mijn stoel en luisterde naar James' verhaal.

'dus voor de wedstrijd wilde ik Frank succes wensen en toen zag ik hem met Sirius praten. Sirius leek boos te zijn. Ik probeerde te luisteren wat ze zeiden. Sirius had Frank zijn dekentje, waar hij zeer gehecht aan is om de een of andere reden, geleend. En toen wilde hij met terug. 

'Frank! Geef me mijn dekentje!' hoorde ik Sirius roepen. 'Hij ligt in mijn kamer,' zei Frank. En toen werd Sirius boos. 'Ik wil hem nu!' riep hij. 'Maar ik heb hem niet...en o ja...hij is misschien een beetje vies...' zei Frank toen. Sirius werd nog bozer. 'Ik kan je wel vermoorden!' riep Sirius toen. En misschien probeerde hij Frank te vermoorden door hem van zijn bezem te laten vallen,' sloot James zijn verhaal af.

'Dat slaat nergens op! Wil niemand mijn kant horen?' Anderling knikte als teken dat ik mocht praten. 

'Dat hele verhaal over het dekentje klopt. Alleen was ik niet boos. Ik zei dat hij het dekentje maar ná de wedstrijd moest geven. Toen liep Frank weg. Hij liep langs James en morste met zijn boterbier op James zwerbalgewaad. 'Als je nu niet snel een nieuw gewaad voor me haald, ga ik je vermoorden!' riep James. En raad eens? Frank gaf hem geen nieuw gewaad! Een motief? Dacht het wel,' zei ik tenslotte.

'Eigenlijk...is er nog iemand met een motief...' begon Remus opeens. Alle ogen warem op Remus gericht. 

'Peter.' Alle ogen gingen naar Peter.

'Meneer Lupin, vertel ons uw kant van het verhaal,' zei Anderling terwijl ze achter haar bureau ging zitten.

'Het was zonnig weer hier op Zweinstein toen...' 'Hou het kort graag,' onderbrak James hem. 'Oké...Ik was samen met Peter bezig met kaartjes te verkopen voor de wedstrijd toen Alice Prewett tegen opeens met Peter begon te flirtten. Peter genoot, omdat er nooit iemand met hem flirt. Toen kwam Frank aanlopen en vroeg aan Alice: 'Wil je niet liever met mij mee gaan? Ik zorg dat je de beste plek op de tribune hebt,' en knipoogde. 'Nee ze wilt met mij!' riep Peter terug. 'Echt niet!' 'Echt wel!' En toen gaf Frank Peter een bitch clap. Toen werd Peter boos. 'Daar zal je voor boeten, Frank Longbottom. Wacht maar!' Giechelend liep Alice met Frank mee. 'Ik kan hem wel vermoorden!' zei Peter toen tegen mij,' vertelde Remus.

Iedereen keek Remus raar aan. 'Wat?' vroeg hij. 'Oké Remus...niet vervelend bedoeld maar...dat slaat nergens op,' zei ik. 

'Oké meneer Pettigrew, vertel wat jij je herinnert,' zei Anderling tegen Peter.

'Neehee! Niet nóg een standpunt van dit verhaal!' zeurde James.

'Ik had een afspraakje met Lily? Gunt niemand mij wat geluk?! 

Ja, Peter. Begin bij het begin. Vertel alles maar. Begin bij Adam en Eva! Vertel alles!' riep James boos. Anderling legde hem simpelweg het zwijgen toe en liet Peter vertellen.

'Wat moet ik vertellen?' vroeg Peter droomerig. 

'Over Frank!' riep Remus. 'O ja! Dat,' zei Peter lachend. na een tijdje herpakte hij zichzelf weer en begon zijn verhaal.

'Dus...voor het ongeluk,' begon hij. 'Ik weet eigenlijk niet wat er is gebeurt,' zei hij plots.

Iedereen ging zuchten, kreunen en zeuren. We zaten hier al een uur naar andermans verhalen te luisteren en wisten nog steeds niet wie zijn bezig behekst had.

'STILTE!' riep Remus opeens. Meteen was iedereen stil.

'Professor, met alle respect maar...dit is belachelijk! Niemand zou Frank echt pijn willen doen! Zelfs Peter niet!' zei hij.

'Misschien was het gewoon een ongeluk,' zei James. 'Franks bezem is best oud en misschien heeft hij zelf iets fout gedaan met een of andere spreuk. Ik bedoel...Frank is niet de beste tovenaar.'

'Jullie hebben waarschijnlijk gelijk. En omdat Frank niet ernstig gewond is, denk ik dat we dit hele incident achter ons moeten laten,' besloot Anderling. 

'Ik kom eraan Lily!' riep James meteen en rende het lokaal uit.

De volgende dag

'Lily, breng me nooit meer in zo'n sitiuatie!' zei ik boos tegen Lily.

'Wat nou? Het is toch goed gegaan!' kaatste ze terug. 

'Moord is nooit de oplossing!' 

'Ik wilde hem nooit vermoorden! Gewoon ernstig verwonden,' zei ze grinnikend. 

'Dán is geweld nooit de oplossing!' zei ik nu.

'Hij verdiende het! Hij zorgde dat ik een onvoldoende haalde voor toverdranken.'

'En als je nou betrapt wordt?'

'Gebeurt niet!'riep ze geergerd.

'Niemand verdenkt lieve onschuldige Lily,' lachte ze en liep weg. Ik lachte haar na en liep naar mijn volgende les.