The Marauders (one-shots)

Overdrijven

James

'Potter? Wat is er gebeurt?' vroeg Lily terwijl ze naar de grote blauwe plek op mijn voorhoofd wees.

'Ehh...' zei ik en dacht na. Toen schoot me eindelijk iets te binnen.

'Ik had een gevecht met de gigantische inktvis uit het meer!' zei ik en leunde stoer tegen de kast aan. 

Ik hoorde Sirius sarcastisch grinniken.

'Echt waar?' vroeg Lily en ging op de stoel tegenover me zitten.

'Jip...ja toch, Sirius?' vroeg ik Sirius om hulp.

Meteen kwam hij aanlopen.

'Zeker weten! Je had hem moeten zien, Evans,' begon hij te vertellen.

'Daar stond hij dan, bij de rand van het meer, met wel 8 tentakels tegelijk aan het vechten! Ik heb nog nooit zulke heldhaftigheid gezien.'

Ik stak mijn borst vooruit en keek stoer in het rond.

Maar toen ging Sirius verder. 

'En net toen hij dacht dat hij gewonnen had...kwamen er wel honderden Dooddoeners uit het niets op hem af!' 

Ik keek Sirius waarschuwend aan.  'Oké, Sirius...' zei ik nep lachend.

'Overal waar je keek zag je spreuken afgevuurd worden! Ik dacht dat James er geweest was!

Maar uiteindelijk heeft hij het héle leger verslagen!' riep Sirius uitbundig.

'Oké...,' mompelde ik.

'En toen?! Wie denk je dat toen kwam?' vroeg Sirius aan Lily.

Voor dat Lily iets zeggen kon was Sirius haar weer voor. 'Voldemort zelf!'

'Sirius!' riep ik dit keer. 

'Maar hield dat James tegen?' vroeg Sirius weer. 'Natuurlijk niet! Omdat hij zo'n stoere, sterke held was versloeg hij Voldemort voor eens en voor altijd!' riep hij enthousiast.

'Oké, Sirius...' zei ik boos. Lily giegelde en keek me spottend aan. Ik denk dat ze me doorhad. 

Ik besloot maar toe te geven. 'Ik liep tegen de deurklink oké,' zei ik chagrijnig en sjokte weg.

Sirius lachte. 'Smooth, James. Heel smooth.'