The Marauders (one-shots)

Weerwolf

JAMES

'Hey! Wordt wakker slaapkop!' riep ik en rammelde Sirius door elkaar. 'Wat moet je?' Vroeg hij boos en slaperig. 'Weer je waar Remus is?' vroeg ik. Hij schudde zijn hoofd. 'Vast ergens aan't leren,' antwoordde hij en draaide zich om. 'Ik zag hem net naar buiten lopen,' bemoeide Peter zich ermee. 'Kom, wr gaan kijken,' zei ik. Ik kon niet slapen en had wel zin in wat avontuur. Zuchtend stond Sirius op en kleedde zich aan. Daarna slopen we door de gangen naar buiten. We liepen langs de grootte eik, richting het bos. Toen hoorde we iets. Het klonk als gehuil van een wolf. 'Er zitten toevallig geen wolven in het Verboden Bos toch?' zei Peter angstig. Op onze hoedde liepen we verder. De volle maan kwam achter de wolken vandaan. Hij was al onder aan't gaan. Weer het gehuil maar nu dichterbij. 'Kunnen wr niet gewoon naar binnen?' Vroeg Peter bang. Sirius kwam voor ons staan. 'Je bent toch niet bang?' Zei hij uitdagend. Toen gebeurde er iets vreemds. Achter Sirius verscheen een wolf. Een weerwolf nog wel. 'Sirius...' zei ik geschrokken. 'Wat? Ben jij nu ook al bang?' zei hij lachend. Voorzichtig wees ik achter hem. Toen draaide hij zich om en begon te schreeuwen. In een rap tempo rende we weg. Maar de weerwolf haalde ons in. Hij sprong me omver en ging zowat op me staan. Hij leek me elk moment op te kunnen eten. Maar dat deed hij niet. Hij stapte van me af. Snel stond ik op en ging bij Sirius en Peter staan. De weerwolf begon te huilen, maar het klonk meer al schreeuwen. Alsof hij pijn had. Hij wankelde op zijn poten en viel zelf om.
En toen gebeurde het vreemdste. Langzaam vielen de haren uit. Zijn poten werden armen en benen. Hij werd mens. En voor ik het wist, lag Remus daar. Zijn kleren waren kapot en hij lag trillend op de grond. Remus is een weerwolf. 'Nee he,' mompelde hij toen hij ons zag. 'Remus?' Vroeg Peter voor de zekerheid.
'Daarom...daarom was je vaak afwezig...met volle maan,' beredeneerde ik hardop. Toen begon Sirius te lachen. 'Wow! Onze vriend hier, is een weerwolf! Geweldig toch?!' riep hij en hielp Sirius mee opstaan. 'Je had ons wel bijna vermoord,' lachtte ik mee. 'Hou op! Dit is niet grappig!' zei Remus toen serieus. 'Ik ben een monster!' zei hij en staarde naar de grond. 'Je doet dramatisch. Het is best cool,' zei ik maar. 'En gevaarlijk,' voegde Remus toe. 'Kom maar mee, dan gaan we slapen,' zei Sirius en ondersteunde Remus mee trrug nasr het kasteel.