Demon Inside Her (On-going)

Chapter 38

Kirsten's POV

Kakatapos lang ng klase namen. We're about to wake her up pero hindi na namen natuloy. Bigla nanaman kase syang dumating. He gives us a sign na sya na daw ang gigising.

Hindi na lang namen sya kinontra.

Dalawang beses nyang kinalabit si Queen. Gumalaw naman agad ito.

"Hmm," Ungol ni Queen.

Kinalabit nya muli ito ng tatlong beses. Mabilis na bumangon si Queen saka kame tiningnan ng masama.

Hala?

"What the fuck do you want?" Iritado nyang tanong samen habang nanlilisik pa rin ang mga mata nya.

Hindi agad kame nakasagot.

"I said, what do you want?" This time, galit na si Queen.

Lalo naman kaming napalunok nila Kay-Anne. Bat kase sya samen galit?!

'Oy lalake, magsalita ka dyan! Sabihin mo ikaw gumising sa kanya! 'Di ko na kaya tingin nya samen!' Saad ko sa isip ko.

Lintek na lalake 'to! Magsalita ka!

"I'm the one who wake you up." Saad nung nya.

Nakahinga naman kame ng maluwag ng mawala na saamen ang atensyon ni Queen at napunta dun sa isa.

Whew!

Mabilis na tumayo si Queen saka lumabas ng room. Sinundan naman agad namen sya.

Hellyumi's POV

Ugh, that guy! Mabilis uminit ang ulo ngayon. Kulang nanaman kase ako sa tulog.

"Hi!"

He's here again!

"Why the heck are you following me?"

He didn't answer my question, instead he just smile. He looks like an idiot. -,-

I rolled my eyes.

Hindi ko na sya pinansin. Tahimik na lang akong kumain. Nang matapos ako, nagpaalam akong pupunta akong washroom.

Pagkaalis ko sa pwesto namen, dumeretso ako sa rooftop. Wala naman akong gagawin sa washroom.

Naupo ako sa isang mahabang upuan na nakita ko.

Habang nagmumuni-muni ako dito, may bigla nanaman akong naalala.

Its been three months since our last talked. Yeah, tatlong buwan na. Three months has passed since Gray and I broke up. Actually, magaapat na buwan na bukas. 27 is the date when Gray and I separated.

Bumalik ang ilang alaala namen nung nandito kame. I miss those time but not that much anymore I just miss the memories not him.

Right from the start, I knew that this would happened. Remember nung sinabe ko sa kanyang lahat ng napapamahal saken nawawala?

Hindi na ko magtataka kung bat pati sya nawala. I already knew na ganun ang mangyayare. I know that in the end, I'll be the one who's going to suffer. I can avoid that but I still chose to ignore it. Why?

Because of love. Love is one of my weaknesses. Even if I'm the most strongest person, when it comes to love, nanghihina ako. Tumutupi ako. That's why I always avoided that. I don't want to feel it anymore.

I'm in the middle of my thoughts when I felt someone is sitting next to me.

I looked at him. Ngumiti sya pero hindi ko sya nginitian pabalik.