Wolfs 1&2 Voltooid✔

drie

Pov Lena
Ik voel iets nats op mijn wang.

Ik open mijn ogen en zie dat ik kn het bos ben.

Ik herinner me weer dat ik hier heen gegaan na de stunt van Thobi.

Ik kijk naast me en zie een wolf liggen.

Hij kijkt me lief aan en ik glimlach.

'Heb jij eigenlijk een naam?' Vraag ik.

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan.

Natuurlijk niet!

'Ik denk dat kk je Helph noem!' Mompel kk.

Helph kijkt me schuin aan, hij buigt naar voren en geeft me een likje op mijn wang.

Langzaam dringt het tot me door dat het donker ks geworden.

Het bos is bedekt met een zwarte deken.

Ik moet naar huis, dat weet kk, alleen is Helph zo aardig.....

Ik zucht en sta dan toch op.

Helph doet het zelfde en komt naast me staan.

Ik kijk naar hem, en hij kijkt terug.

Hij zakt door zijn poten en ik kijk hem raar aan.

Wat doet die nou??

Hij wijst met zijn snuit naar zijn rug en ik begin het te begrijpen.

Ik moet op zijn rug.

Voorzichtig als ik 1 been over zijn rug zodat ik met mijn kont op zijn rug zit.

Helph gaat recht staan en begint te lopen.

Eerst langzaam maar steeds harder.

Ik klamp me vast aan zijn nek haren en buk me naar zijn rug toe.

Als jk eraan gewend begin te raken ga ik voorzichtig rechtop zitten.

Ik voel de wind door mijn haren waaien en hem mijn gezicht teder strelen.

Mijn handen laten de vacht los en trekken zich uit naar op zij.

Het gevoel is geweldig!!

Het lijkt wel alsof ik vlieg!!!

Het voelt alsof Helph's poten de grond niet eens meer raken.

Ik sluit genietend mijn ogen terwijl Helph verder rend door de donkere bosbomen.

Ik merk dat hij vaart mindert en ik open mijn ogen.

Ik houd me weer vast, terwijl ik in de verte tuur.

Verderop staat een grote groep wolven.

Ik schik en mijn adem stokt.

Helph komt tot stilstand en ik voel zijn borstkas trillen.

Niet veel later komt er een hard gegrom uit zijn bek.

Ookal zijn de andere wolven in de meerder heid, ze rennen weg.

Alleen door een grom van Helph.

Mijn Helph....