Wolfs 1&2 Voltooid✔

achtentwintig

Pov Finn
Ik kijk de Alpha strak aan.

'Hoe wil je het voor elkaar krijgen dat Lena naar je luistert?' Vraag ik aan hem.

"Ze zal luisteren." Zegt hij.

' Hoezo?' Vraag ik.

"Omdat ze haar lieve toevallig net ontmoete broer niet kwijt wil." Zegt hij gemeen.

' Hoezo broer?' Vraag ik.

"Omdat ze de dochter van de maan godin is, is ze speciaal. Een pack heeft de hare aangevallen toen ze net was geboren en hebben haar aan mij verkocht voor veel geld. Wij hebben haar laten opvoeden door mensen en nu is ze haar "broer'' tegengekomen." Verteld hij met een irritante grijns op zijn gezicht.

'Vuile leugenaar! Het is niet eens haar broer!' Schreeuw ik woedend tegen hem.

De Alpha buigt zijn hoofd naar mijn oor een fluisterd:
"Maar dat hoeft zij niet te weten."

Mijn hele lichaam kookt van woede, ze liegen tegen de dochter van de maan godin en tegen mijn Mate!

Ik wil de Alpha een klap verkopen, maar een bewaker pakt mijn armen strak vast.

Ik probeer me los te worstelen alleen dat gaat niet.

"LAAT ME LOS!" Zeg ik op Alpha toon, daar kan niemand tegenop.

De man laat me los en ik vlieg met een op de Alpha af.

Eerst kijkt hij geschokt maar daarna krijgt hij een gemene grijns op zijn gezicht.

Ik probeer hem eraf te slaan, alleen jk mis en val op de grond.

Door mijn verwarring slaat de Alpha me op mijn slaap en alles word zwart.

Pov Lena
Midden jn de nacht word ik wakker van veel lawaai.

"Wat doe je hier?" Vraagt een kille stem.

"Ik zoek mijn zusje!" Roept een andere stem.

"Hier heb je niets te zoeken jongen!" Zegt de kille stem weer.

"Vrienden van mij hebben haar hier gezien. Lieg niet tegen me!" Schreeuwt de andere stem hard op het einde.

"Neem hem mee naar de kerkers!" Zegt de kille stem.

''Ik zal haar vinden!" Roept de andere stem hard.

Hij blijft dingen roepen, alleen langzaam sterft het geluid weg.

Ik laat het los en ga weer slapen, het maakt toch niets uit voor mij, ik heb mijn broer!