Wolfs 1&2 Voltooid✔

vierenveertig

Pov Lena
Ik open moeizaam mijn ogen, nouwja, het was mijn bedoeling ze te openen, maar ik zie nogsteeds niets.

Ik probeer mijn ogen opnieuw te openen en dit keer lukt het, niet dat het veel lichter word alleen de zwarte kleur word een tint lichter.

Ik merk dat ik op mijn zij lig, en ik ga ik kleermakers zit zitten.

Ik weet niet precies waar ik op zit, het enige dat ik weet is dat het zacht is en erg comfortabel zit.

Ik laat mijn hoofd naar achter vallen op de zachte ondergrond.
Door de beweging zie ik licht vanuit de verte op me af komen.

Als het dichter bij komt heb ik door wat het.
De fakkels gaan branden en de ruimte om me heen word zichtbaar.

Ik zit op een bed in een grote ruimte, er staan een aantal kasten in en dat is het ook wel.

Als ik goed naar de muren kijk zie ik dat ze bestaan uit een zwart gesteente.

Ik sta op van het bed en loop naar 1 van de muren, voorzichtig laat ik mijn vingers over de stenen glijden.

Ze voelen warm aan.

Het geluid van stromend water dringt tot me door en ik probeer het geluid te volgen.

Mijn mond zakt langzaam open van verbazing.

Een groote holte in de muur is bedenkt met rood stromend gesteente, lava.

Ik hou voorzichtig mijn hand in de buurt van de hete lava, gek genoeg is een deel van mij erg aangetrokken tot de rode stroom en mijn hand gaat automatisch naar de stroom.

Ik verwacht hevige pijn die door mijn lichaam trekt, maar het lava werkt omgekeerd.

Het werkt verkoelend, als water.

Ik laat mijn vingers door de lava glijden en het voelt heerlijk.

Ik steek ook mijn hand en uiteindelijk mijn hele arm door de stroom heen, mijn vingers voelen niet meer verkoeld aan door de lava.

De stroom is niet meer te voelen, alsof de lava stroom opgehouden is.

Voorzichtig steek ik mijn hoofd ook door de lava, het word niet nat, alsof ik afstotend ben.

Ik loop door de stroom heen en uiteindelijk ben ik erdoor heen en kom ik uit in een andere ruimte.

Als ik goed rondkijk zie ik mensen rondlopen, nou ja, mensen...

Het lijken mensen, alleen hun ogen, haren en kleding is zwart en op hun rug dragen ze grote zwarte vleugels.

1 van de 'mensen' merkt me op en fluisterd wat tegen een ander.

"U bent terug!" Zegt de man vrolijk.
Hij komt op mijn aflopen en gaat vlak voor me op zijn knieën zitten enhij buigt naar voren.

Iedereen volgt zijn voorbeeld en ik ben verward.

Waarom buigen deze mensen voor....mij?

"Steff! Vertel de Duivel dat haar zus is gearriveerd!" Zegt de man voor mij.

Er staat een jongen op en rent weg, ik kijk hem verward na.

Ik slik en stel dan de vraag die ik allang wilde stellen.

'Waar ben ik?!'

"Thuis! In Modra!" Verteld een andere man me.

Modra?

'Modra?' Vraag ik verward aan de man die me vertelde dat ik 'thuis' ben.

"De plek waar alle demonen naar toe zijn verbannen, zoals alle engelen zijn verbannen naar Droma!" Verteld de man voor.

Demonen...Modra, Engelen...Droma, als in Demonen en de Hel en de Engelen en de Hemel...

Ik zit vast in Hel?!?!