Wolfs 1&2 Voltooid✔

2. vier

Pov Thobias
Ik laat Lena los zodat ik even adem kan halen en neem een grote teug wijn.
Ik laat de lege fles op de grond vallen en duik weer boven op Lena.

Ik begin haar als te kussen en plaats zuigzoenen.
Ik druk haar polsen tegen elkaar en hou ze met 1 hand vast.

''Stop!" Jammert Lena smekend, maar ik negeer haar.
Ik laat mijn vrije hand over haar rug glijden en blijf haar kussen.
"Alsjeblieft!" Jammerd ze door.

Haar gejammer irriteert me en ik raak met mijn vlakke hand haar wang om haar stil te krijgen.
Een traan rolt over haar wang van de pijn...
Die ik haar heb aangedaan...

Ik kus de traan weg en ga verder met waar ik mee bezig was.

"Thobias!" Zegt ze smekend.

"Ik hou niet van je!" Zegt ze nu, vastbesloten.

Ik stop midden in een kus en ga iets van haar af.
Ik verstrak mijn kaak en zie dat Lena's ogen oplichten omdat ik haar niet meer kus.

Mijn hart lijkt even te stoppen met kloppen en er trekt een pijnscheut door mijn lichaam.
Een gebroken hart...

Ik wil mijn handen stoppen wanneer ze in Lena's buik beginnen te stompen.

Ik had heus wel gezien dat ze zwanger was van Finn.
Daarom houd ze niet van me...
Niet zoals ik van haar houd...

Pov Lena
T'hobias' ogen worden pikzwart zonder enige emotie.
Even had ik hoop dat hij zou stoppen met me te kussen...
Maar dat blijkt valse hoop te zijn...

Opeens trekt er een pijnscheut door mijn lichaam vanaf mijn buik.
Thobias' handen komen steeds na elkaar neer in mijn maag, op mijn baarmoeder...

Op mijn baby...

'S-s-t-o-p...' breng ik met veel moeite uit.
Ik kan nauwelijks ademhalen door de klappen in mijn buik.
Net als wanneer er een voetbal in je maag word geschoten.

In een poging te kunnen praten hap ik naar adem, die ik niet krijg.
Ik blijf naar adem happen, maar mijn longen lijken dicht geknepen te worden.

Ik blijf naar lucht happen, totdat ik zwarte stippen begin te zien.
En mijn ogen langzaam dicht vallen...

Ik kan niet meer ademen en zal daardoor sterven...

Net als mijn baby...