Ik kijk zuchtend naar het laatste geld wat ik nog heb en pak mijn telefoon en sleutels. Ik stop het geld in mijn zak en vertrek uit huis. Aangekomen bij Yasmina's bedrijf loop ik direct naar haar kantoor. 'Rayan.' Zegt ze blij als ze me ziet. Ze staat op van haar bureau en loopt op me af. Ik glimlach en sla mijn armen om haar middel. 'Ik heb je gemist.' Zegt ze zacht. Ik lach. 'We zagen elkaar gisteren?' Ze drukt een kus op mijn lippen.
We laten elkaar los en ik plof neer op een stoel. 'Ik heb wat voor je trouwens.' Ik kijk verbaasd op als ze naar de hoek van het kantoor loopt. 'Ik was vanochtend in de gucci store om mijn tas te laten maken. En ik zag dit en het riep jouw naam.' Ze legt een grote witte gucci doos voor me neer. Ik kijk haar aan. 'Yasmina ik..' 'Maak open!' Zegt ze enthousiast. Ik zucht en maak met tegenzin de doos open.
Ik haal alle lagen papier eraf en haal de stoffen tas uit de doos. Ik trek hem open en kijk met grote ogen naar de zwarte gucci rugtas.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
'Als je hem niet mooi vind dan kan ik hem ook omruilen?' Zegt Yasmina twijfelend als ik niks zeg. Ik kijk haar aan. 'Ik kan dit niet aanemen.' Zeg ik. Ze fronst. 'Hoezo niet?' Vraagt ze verbaasd en ik neem haar op mijn schoot. Ik kijk zuchtend naar de tas. 'Ik heb niks om je terug te geven.' Zeg ik zacht. 'Rayan. Doe even normaal. Je hoeft me niets terug te geven. Neem het nou maar. Hij staat je goed.' Ik kijk haar aan. 'Hoe duur was het?' Vraag ik met een brok in mijn keel. 'Oh my gad Rayan!' En ze staat op van mijn schoot. 'Denk je werkelijk dat ik daar anwoord op ga geven? Het is maar een tas. Het is niks bijzonders.'
Ik glimlach en sta op. 'Dankjewel.' Zeg ik en ik sla mijn armen stevig om haar heen. 'Geen dank.'
...
Ik kijk om me heen in de juwelier waar ik nu in sta. Ik loop naar 1 van de glazen kasten met ringen. Mijn ogen vallen op een zilvere ring met een diamandje in het midden. Ik slik bij het zien van de prijs. 200 euro.
Tja, ze is het waard. Het is niet een ring die ze verdient, maar ik wil haar wat geven.
Nadat de ring voor me is ingepakt en afgerekend loop ik richting Yasmina's huis. Daar aangekomen klop ik op de deur. De deur wordt geopend door Yasmina die aan de telefoon zit. Ze glimlacht en wenkt me mee naar de keuken. Ik volg haar en neem plaats aan het keukeneiland terwijl ik geduldig wacht tot ze klaar is.
Na een tijdje hang ze eindelijk op. 'Hehe.' Zucht ze. 'Waar ging dat over?' Vraag ik nieuwschierig. 'Een client van mij heeft me net helemaal overstuur gebeld om te zeggen dat ze in de drugs is gestapt.' Ik frons. 'Hoezo?' Ze haalt haar schouders op. 'Het verdient makkelijk en snel veel geld. Ik snap alleen niet waarom ze me dat zo verteld.'
Ik kijk haar aan. 'Hoe komt ze erin dan?' Vraag ik. Ze draait zich om. 'De eerste jongen die in een dikke bak rijd aanspreken. Makkelijk zat.' Lacht ze.
Ik schraap mijn keel. 'Ik heb wat voor je trouwens.' Zeg ik en ik pak het doosje uit mijn jaszak. 'Voor mij? Rayan. Dat hoeft toch niet. Ik wil niet dat je je geld uitgeeft aan zoiets.' Ik snoer haar de mond door mijn lippen op die van haar te drukken. 'Ik wil het.' Zeg ik en ik haal de ring uit het doosje. Ik schuif hem op haar vinger en kijk ernaar met een glimlach.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
'Rayan. Hij is prachtig. Maar nee.' Ze haalt de ring weer van haar vinger en stopt het terug in het doosje. 'Vraag je geld terug. Ik wil niet dat je je geld uitgeeft voor zoiets. Dat hoeft echt niet.' 'Serieus Yas?' Vraag ik. 'En die tas dan die je voor mij kocht?' Ze zucht. 'Rayan dat is een heel ander verhaal.' Ik knik. 'Omdat jij rijk bent en ik zo arm dat ik me rekeningen niet eens kan betalen.' Zeg ik en ik sta op. 'Rayan nee. Dat bedoel ik niet.' Ik leg het doosje neer op het aanrecht en loop de keuken uit. 'Rayan! Wacht even.' Ze pakt mijn hand vast. 'Rayan blijf nou.' Smeekt ze me. Ze kijkt op als haar telefoon af gaat. 'Neem maar op.' En ik sla de deur met een klap achter me dicht.
Perspectief Yasmina:
Ik haal de ring weer uit het doosje en schuif hem om mijn ringvinger. Hij is echt prachtig. Maar hoe kan ik dit aanemen als ik weet dat hij nog maar net rondkomt.
Ik zucht en pak mijn laptop. Aan het werk dan maar.
Ik kijk op de klok en zie dat het inmiddels al 2uur 's nachts is. Ik pak mijn telefoon en bel Rayan op. Na een aantal keer overgaan hoor ik zijn voicemail. Ik zucht diep en stuur hem een apje.
Ik ruim al mijn spullen op en plof neer op bed. Ik pak mijn telefoon en bel Rayan weer op.
'Rayan het spijt me van net. Ik bedoelde het niet zo.' Zeg ik meteen als er wordt opgenomen. Ik blijf stil als ik gelach van een meisje hoor. 'Hallo?' 'Rayan is druk bezig. Hij belt je later wel terug.' Lacht het meisje. Mijn ogen worden groot als ik Rayan's lach op de achtergrond hoor en hang meteen op.
Met een bonkend hart ga ik weer liggen. Is dit echt wat ik denk dat het is? Gaat hij serieus vreemd? Na een relatie van een week gaat hij al vreemd?
Gadverdamme. Hem hoef ik dus nooit meer te zien!
Perspectief Rayan:
Ik wordt langzaam wakker met een bonkend hoofd.
Kater.
Ik til mijn hoofd op en kijk verward om me heen. Ik kijk geschrokken naast me als ik een arm om mijn middel voel. Ik kijk meteen weer weg als ik een meisje naast me zie liggen. Ik sta snel op en trek mijn kleren aan die op de grond liggen.
Buiten aangekomen pak ik mijn telefoon. Ik klik meteen op Yasmina's nummer. 'Hallo?' 'Yasmina. Ik weet niet wat ik heb gedaan. Ik..' 'Rayan ik wil niet dat je me belt voor iets buiten de zaak. Het is klaar tussen ons.' En ze hangt op. Ik kijk met grote ogen naar mijn telefoon.
