Ik ondersteun Rayan naar het bed en leg de dekens over hem heen. Mijn moeder is in belgië en aangezien Rayan's moeder nog steeds in Marokko is blijft hij bij mij zodat ik voor hem kan zorgen.
'Wil je wat drinken? Of heb je honger?' Vraag ik hem.
Hij glimlacht.
'Nee lieverd. Dankjewel.'
'Okey. Roep me als je wat nodig hebt.
Nadat ik klaar ben met het eten loop ik de kamer in waar Rayan ligt. Ik loop naar hem toe en schud hem zachtjes wakker.
Mijn hart klopt sneller als hij niet reageert.
'Rayan?' Ik schud hem heen en weer.
'Rayan!' Roep ik bang.
Hij schrikt in 1 klap wakker.
'Wat is er?' Vraagt hij geschrokken.
Ik haal opgelucht adem.
'Sorry. Ik raakte in paniek toen ik je niet wakker kreeg.' Zucht ik.
'Je moet je niet zo een zorgen maken.' Zegt hij.
Ik knik.
'Heb je honger?' Vraag ik en ik help hem rechtop zitten.
'Nee. Niet echt.' Zegt hij met een schore stem.
Ik kijk naar zijn geschaafde gezicht en voel een brok in mijn keel ontstaan.
'Heb je ergens pijn?' Vraag ik.
Hij knikt.
'Ik heb pijn bij het inademen.' De brok in mijn keel wordt groter en ik sta op om een glas water te pakken. Ik geef hem zijn pijnstillers en hij neemt het in.
Hij maakt een pijnlijk gezicht als hij weer gaat liggen.
Uit het niets rollen er tranen uit mijn ogen.
'Wat is er?' Vraagt hij meteen.
Perspectief Rayan:
Ik schrik bij het zien van haar tranen.
'Lieverd praat met me.' Met moeite ga ik recht zitten en trek haar zo goed als het gaat tegen me aan. Ik druk een kus op haar hoofd.
'Je hebt zoveel pijn en dat allemaal door mij.' Snikt ze.
Ik schud mijn hoofd.
'Het is jouw schuld niet. Het was een ongeluk. Ik had gewoon beter op moeten letten.'
Ze laat me los.
'Rayan. Het was geen ongeluk. Je remblokken zijn met opzet doorgesneden.' Zegt ze.
Ik zucht en zeg niks.
'Je gelooft me niet.' Zegt ze ineens.
'Dat is het niet.' Zeg ik meteen.
'Er was inderdaad iets met de remmen. Maar dat betekend niet dat iemand dat met opzet heeft gedaan. Wie zou dat hebben gedaan en waarom?'
Ze staat op van het bed.
'Je bent blind Rayan. Volgens mij zijn tijdens dat ongeluk je oren beschadigd want je luisterd niet naar wat ik zeg!' Zegt ze boos.
Ik zucht.
'Yasmina ik heb echt geen energie voor ruzie nu. We zoeken het later wel uit.' Zeg ik rustig.
'Rayan ik heb vijanden gemaakt over de afgelopen jaren!'
'Dat betekend niks.' Zeg in weer.
Ze pakt ruw haar telefoon.
'Ik wil antwoorden! En ik wil ze nu!' En ze toetst een nummer in.
'Hoe kon je? Hoe kon je dit doen?!' Roept ze aan de telefoon.
'Yasmina hang op.' Zeg ik snel.
'Draai er niet omheen Younes, want ik weer dat jij dit op je geweten hebt!'
Ik sta met pijn op en loop naar haar toe. In 1 beweging trek ik de telefoon uit haar handen en hang op.
'Waar ben je nou mee bezig. Je kan mensen niet zo beschuldigen!' Zeg ik boos.
'Wie was dat?' Vraag ik.
Ze blijft stil.
'Yasmina wie was dat?!' Zeg ik wat harder.
'Mijn oom!' Roept ze.
'Hij weet dat ik mijn vader, zijn broer heb vermoord en wilt er wraak voor. Maar wie neemt hem het kwalijk? Jou heb ik ook bijna vermoord! Mischien hoor ik wel achter slot en fucking grendel!'
Ik kijk haar aan.
'Doe normaal. Zeg zo iets nooit meer. En beschuldig mensen niet van zulke dingen.' Zeg ik rustig.
Ze laat zich wanhopig vallen op het bed.
'Hij kwam erachter en haat me ervoor. Hij heeft me gezegd dat hij me ooit zou pakken wanneer ik het het minst verwacht.' Ze is even stil en kijkt me aan met tranen in haar ogen.
'Wanneer ik eindelijk gelukkig ben.'
Ik kijk haar hulpeloos aan.
'Ik wil je zo graag in mijn armen nemen en tegen me aan trekken. Maar de pijn in mijn ribben kilt me.' Zeg ik.
Ze staat meteen op en ondersteunt me terug naar het bed.
'Alles komt goed. Mischien zit hij er helemaal niet achter. De politie gaat het uitvinden. En ik heb een goede advocate.'
Ze glimlacht zwakjes.
'Onthoud dat Yasmina. Jij bent strafrechtadvocate. Niemand kan jou iets maken of je naar beneden halen. Onthoud wie je bent.'
Ze knikt en ik zie haar een beetje oplichten.
'Zeg het.' Lach ik. Ze kijkt me vragend aan.
'Vertel me wie je bent.'
Ze kijkt me aan.
'Yasmina el Makhtari.'
Ik schud mijn hoofd.
'Overtuig me.'
Ze staat op.
'Ik ben Yasmina el Mahktari.'
Ik schud weer mijn hoofd.
'Ik moet je geloven.'
Ze zucht geiriteerd.
'Rayan wil je me fucking ID zien?!'
Ik lach.
'Doe het.'
Ze zucht diep en sluit kort haar ogen.
'Ik ben Yasmina el Mahktari. Strafrechtadvocate.' Zegt ze vol overtuiging en ze kijkt me aan.
'En degene die jou dit heeft aangedaan, zal ik kapot maken in de rechtzaal.'
