Marilyn Manson - Sweet Dreams. *** Dinleyin.
------
İki yıl öncesinde deseler bana böyle şeyler yaşayacağımı inanmazdım şahsen. İnsan lisede ne kadar çok olgunlaşıyor. Yada ben yaşadıklarımdan dolayı olgunlaştım bilmiyorum. Harbi ben neden böyle oldum ?
Bu kadar ağır ne yaşamış olabilirim ki ?
Aslına bakarsak şu an hiçbir şey umrumda değil. Kimse değil. Sadist birini görsem mesela ' En fazla ne kadarını yapabilirsin ' derim. '' Kill me '' tarzı yani. Zaten sonumuz geliyor. Bu dünyada bu saçma hayatta son bulacak.
En basitini örnek alalım ;
-Öldüğünde ; hayatının hikâyesini kim anlatacak ? Tekrar geleceğim. Kim olduğumuz nasıl yaşadığımız değildir. Ve ben düşersem , yükselip tekrar zaferimi yaşayacağım. Bedenlerimizden daha ve daha fazlasıyız. Elvadalarımızı kim hatırlayacak ?
Son geldi ve ben ölmekten korkmuyorum. Korkmuyorum. Ölmekten korkmuyorum.
Aslına bakarsan ; etrafımda uçuşan siyah siluetler görüyorum ve ölmektende , şeytanlardan da korkmuyorum.
Benim en büyük korkum yaşamak. 'Uyumaya git' diyorlar bana o siyah şeyler. 'Uyumaya git...' Korkuyorum ama çok uykum var. Gözlerimi kapatıyorum. Uykuya dalacakken o sıcak nefesi hissediyorum tekrar. Bana fısıldıyor ; 'İyi uykular'
Ve ben uyuyorum , tıpkı sonsuzluk gibi ama sonsuzluğun yarısı bu tamamı değil.
Ve uykuya tamamen teslim oluyorum.
''İYİ UYKULAR MNE.''
ŞİMDİ OKUDUĞUN
IŞIKSIZ.
No FicciónBir ışığın olmaması ve ot gibi yaşamak nedir bilir misiniz ? Tanık olmak ister miydiniz peki ? Elinde bir tane bile değer veren birisinin olmadığını bilmek... O boşluk hissi ve o IŞIKSIZLIK.
