Two worlds apart ~ Dutch

#7

Het is ongeveer een uur geleden dat we ons gesprek hebben gehad. We hebben het nog over van alles en nog wat gehad. 'Ik ga maar eens naar huis toe' zeg ik terwijl ik opsta en een beetje gras van mijn jurkje afveeg. 'Waarom? je kan ook hier blijven' is Mace zijn antwoord en ik lach.

'ik ben al drie dagen niet thuis geweest Mace. Ik kwam na school meteen hier heen, maakte al mijn huiswerk in de lessen af of ik maakte het met jou en viel daarna in slaap. Ik mis mijn broer ook hoor.' lach ik. 'Maar je mist mij toch meer?' zegt hij met een pruillip. Zie ik nou een vlaag van jaloezie in zijn ogen? 'Je weet dat hij mijn broer is hé?' zeg ik met de nadruk op broer. 'En al zou je dan nog jaloers zijn, hij valt op jongens.' zeg ik. Mace trekt een wenkbrauw op. 'Het is gewoon het idee van überhaupt een andere jongen bij jou in de buurt. Ik bedoel, kijk in de spiegel!' hij maakt een fluit geluidje en ik lach.

'Maar als ik niet eens in de buurt van andere jongens mag komen, ga je me dan opsluiten?' Vraag ik met een klein lachje op mijn gezicht en een uitdagende toon. 'Misschien wel madammetje' zegt hij. Hij staat op en slaat zijn handen om me heen. Hij trekt me dichter tegen hem aan en zegt triomfantelijk: 'Tadaa! opgesloten en helemaal van mij.' 'is dat zo?' vraag ik, en nog geen seconde later slip ik door zijn armen naar beneden, en bevrijd mezelf zo uit zijn greep. 'Oh oh. Madam is ontsnapt...' zegt hij langzaam, en een grijns verschijnt op zijn gezicht. 'Kom me maar halen' zeg ik. Ik ren weg en merk al gauw dat ik sneller ben, maar dat zijn conditie beter is. Die van mij zit namelijk op het verrotte aardappel niveau tegenover die van hem. Ik gier het uit van het lachen en spring ineens een boom in. Die zag hij niet aankomen en hij rent vol tegen de boom aan. Hij valt op zijn kont en kijkt beduusd om zich heen, en probeert te begrijpen wat er zojuist gebeurt is. 'hierboven meneer' zeg ik.

Zijn blik schiet naar boven. 'Hoe kom jij in een keer zo hoog?' vraagt hij. Ik haal mijn schouders op. 'Geen idee, ik klim als sinds dat ik kind ben binnen enkele seconden bomen in. 'Genoeg geweest, kom maar naar beneden' zegt hij. 'uhm... Even denken. Nee.' zeg ik. 'Ik denk dat ik jongens ga zoeken.' zeg ik met een grijns op mijn gezicht. 'Menora...' zegt hij. 'Mace' antwoord ik. 'En Thomas, Max, Ka-' hij onderbreekt me. 'GENOEG!' roept hij. Ik schrik even bij het horen van zijn Alpha stem.

De ergste dingen die je kan doen volgens ons volk is: je mate bedriegen met een andere, je mate mishandelen, zowel fysiek als mentaal, en je grote stem gebruiken, Alpha, Bèta maakt niet uit. Het is beledigend en kleinerend.

Ik weet dat mijn altijd groene randjes om mijn ogen (groen staat voor blij) nu blauw zijn. Ik zucht en spring aan de andere kant uit de boom. 'Sorry Menora... het, het was niet mijn bedoel-' ik steek mijn vinger in de lucht om hem het zwijgen op te leggen en loop richting huis. Hij loopt achter me aan maar ik loop met een gebogen hoofd door. Precies bij de grens van onze territoria stopt hij met lopen. 'babe...' zegt hij, maar ik reageer niet. Ik zie hier en daar een bloem verwelken en ik kijk er vreemd naar, maar besteed er verder geen aandacht aan.

Eenmaal thuis loop ik meteen naar mijn kamer, zonder ook maar een woord te zeggen. Ik zie Isaac opstaan om me te begroeten en als ik voorbij loop zie ik in mijn ooghoek een frons op zijn gezicht. Zodra ik in mijn kamer ben ga ik op mijn bed zitten en pak ik een kussen vast. Ik knijp stevig in het kussen en de lang tegengehouden tranen breken door.

Ik hoor mijn telefoon als een malle afgaan maar negeer het allemaal. Ik zet het geluid uit en gooi het op een stoel achter in de kamer. 'Babe? I-' Mace opende een mindlink die ik meteen weer afsloot.

Het duurt niet lang voordat ik de deur van mijn kamer open hoor gaan. Ik ruik dat het Isaac is en als hij naast me komt zitten kruip ik dicht tegen hem aan. Ik word rustig van de geur waar ik mee opgegroeid ben. 'Wat is er bijtje?' vraagt hij.

Bijtje is mijn bijnaam omdat toen ik jong was er op een warme zondagmiddag ineens een bij op mijn neus kwam zitten.

Ik twijfel even of ik het moet vertellen, maar het is mijn broer en ik vertrouw hem met mijn leven. 'Ik heb mijn mate gevonden...' zeg ik zacht. 'Dat is toch goed? Of is het die klootzak van een Paul want I swear to God I will-' 'Het is niet Paul, Isaac.' onderbreek ik hem. 'Wie dan?' vraagt hij. Zijn stem heeft een nieuwsgierig randje, wat ik compleet begrijp. 'Hoe vertel ik dit. Hij heet Mace.' Mijn broer kijkt me aan met een opgetrokken wenkbrauw. Mace.... Mace... Ik ken geen Mace.' zegt hij. 'Dat zou ook raar zijn want contact met de Ferno's is verboden...' zeg ik na een korte stilte. Het duurt even voordat het kwartje valt. 'Excuse me?!'
————————
Ik heb echt geen idee wat ik vandaag in de A/N moet zetten hahaha.
Have a Nice day! :)

Vote & comment <3