Two worlds apart ~ Dutch

#12

POV Mace
Ik kijk mezelf hopeloos aan. Ik kan haar niet nog een keer kwijt raken. Ik heb al zo veel fouten gemaakt in zo'n korte tijd, en ze heeft me al zo vaak vergeven.Of ze moet het nieuws goed opnemen, wat ik niet verwacht...

Ik loop de badkamer uit en ga op het bed liggen. Ik trek Menora mee en draai haar om zodat we met onze gezichten naar elkaar toe liggen. Een glimlachje speelt om haar lippen. 'Wat is er?' Vraagt ze. 'Blijf gewoon nog heel even liggen.' Mompel ik. Ik probeer elke millimeter van haar gezicht te memoriseren, want dit is misschien wel de laatste keer dat ik die zie.

POV Menora
Ik kijk Mace aan en ga met mijn handen door zijn haar, naar beneden tot aan zijn neus. Ik druk erop en zucht zachtjes 'toet', waardoor Mace me raar aan kijkt en we beginnen te lachen. 'Je doet raar. Wat is er?' Vraag ik en Mace zucht. 'Ik... ik moet je iets vertellen.' Zegt hij, en hij slikt. Een nerveus gevoel overspoeld me. Ik knik zenuwachtig. 'Je heb wel gehoord van de oorlog die zou komen vlak voor de dood van de A- je vader?' Zegt hij. 'Mhm...' mompel ik zacht. 'Nou, het was zeg maar uitgesteld omdat dat een wet is na overlijden maar ehm...' hij twijfelt even en kijkt weg. Hij kijkt weer omhoog en zegt: 'we vallen morgen aan'

Een steek gaat door mijn hart. Het gevoel van verraad neemt het over. Mijn hartslag gaat omhoog en ik span mijn spieren aan. Maar dan realiseer ik me dat Mace geen Alpha is, en er dus helemaal niks in te zeggen heeft. Een traan loopt over mijn wang. En nog een. Mace trekt me naar zich toe en slaat zijn arm beschermend om mij heen. Hij slaakt een zucht. 'Het spijt me zo, princess.' Mompelt hij. Ik begin luider te snikken wanneer mijn telefoon af gaat. Ik pak mijn telefoon op en zie 'Sam' op het scherm staan. Ik neem op. (A/N: Sam was Menora's beste vriendin maar aangezien over school schrijven niet zo boeiend was en Mace de rest van haar tijd in beslag nam, even een reminder :))
'Hey gurl, vandaag meidendag? Ik heb je buiten school echt al té lang niet gezien!' Ik haal mijn neus op. 'Is goed.' Mijn stem trilt en Sam lijkt het te horen. 'Wat is er?' Vraagt ze. 'Veel.' Mompel ik. 'Nou leg het me later maar uit. 14:00 bij jou?' Vraagt ze. 'Sure' mompel ik en hang dan op.

Ik geef Mace nog een kus en pak dan nog mijn laatste spullen. Dan besef ik me dat iedereen die mark kan zien, en ik geen uitleg kan geven. Ik pak mijn make-up tasje en loop de badkamer in.

Mace loopt de badkamer in en ziet mij daar staan met foundation en concealer in mijn handen. De randjes om zijn ogen worden rood en hij trekt het uit mijn handen. Hij drukt me tegen de muur waardoor ik toch wel een beetje bang word. 'Wat dacht jij te doen?' Snauwt hij naar mij. 'Nou- eh- ik- mijn mark bedekken.' fluister ik. Zijn hartslag gaat nog verder omhoog en ook zijn ademhaling word sneller. 'Waarom?!' Schreeuwt hij.

'Omdat mensen vragen gaan stellen! En waar moet ik mee antwoorden he? Oh ja, mijn mate, die Ferno. Oh ja, Mace Ferno!' Roep ik boos terwijl ik hem terug duw. Wat denkt hij wel niet. De baas over mij spelen. Ik dacht het dus even niet. Ik zie aan zijn gezichtsuitdrukking dat hij schrikt van mijn uitbarsting en hij zet een stapje terug. Hij lijkt zijn voeten ineens heel interessant te vinden aangezien hij er aandachtig naar kijkt. 'O- oh ja. Uh- ik eh- snap he- het' stottert hij.

Schrok hij nou zo erg van mij? Wow. Ik ben enger dan dat ik dacht. Hij is echt een kop groter?

Ik slik en zeg dan: 'sorry dat ik schreeuwde... ik eh...' 'nee, het is mijn schuld. Ik had niet boos moeten worden voordat ik iets had gevraagd.' Zucht hij. 'Zal ik je helpen?' Vraagt hij dan. 'Jij helpen? Met make-up? Kijk jij James Charles ofso?' Vraag ik lachend. 'Nee, maar ik vond het in mijn vrije tijd wel eens leuk om te schilderen. Dit is eigenlijk gewoon verf...' hij wijst naar mijn foundation. '...en dit is mijn doek.' Zegt hij terwijl hij met zijn duim over mijn gezicht heen gaat. Ik glimlach en loop dan richting het bed met het tasje en ga zitten. 'Ga je gang meneer.' Zeg ik met een lach. Hij maakt een instemmend geluidje en gaat dan geconcentreerd aan het werk. Elke keer als hij over de mark heen gaat vliegt er een rilling door mijn lichaam. Ik zie hem ook over zijn nek wrijven en begin dan te lachen. Er is nog een deel onbedekt met foundation dus ik heb een idee. Ik ga met mijn vingers naar de mark en ga er langzaam overheen met mijn vingertoppen. Mace schiet meteen met zijn hand naar zijn nek en kippenvel staat op zijn armen. Zijn hartslag versneld en hij bijt zachtjes op zijn lip. 'Jij voelt het ook?' Vraag ik. Hij knikt. 'Maar nu handen van mijn kunstwerk' zegt hij met een bekakt accent en hij slaat zachtjes mijn hand weg. Ik lach, maar doe toch wat hij vraagt.

Ik loop even later naar de spiegel en zie niks meer van mijn mark. 'Hoe?' Vraag ik zachtjes. Mace haalt zijn schouders op. 'Schilderen' antwoord hij kort. 'Dan wil ik wel eens een schilderij zien' mompel ik, nog steeds verwonderd kijkend naar mijn onzichtbare mark. Het voelt niet goed om te bedekken. Ik wil er mee pronken, iedereen laten zien dat ik mijn man gevonden heb. Maar dat gaat niet. 'Wie is James Charles eigenlijk?' Hoor ik vanaf buiten de badkamer. Ik kijk het hoekje om met een "what-the-hell" blik en hij doet zijn handen in de lucht.

Ik loop langzaam naar huis met mijn hoofd naar beneden. Zijn woorden galmen nog steeds door mijn oren: 'We vallen morgen aan.' Ik besluit om te lopen om mijn hoofd leeg te maken.

Eenmaal thuis loop ik de woonkamer in en pak uit de koelkast een pak jus d'orange, en een glas uit een van de keukenkastjes. 'BOE!' hoor ik ineens achter me waardoor ik opschrik uit mijn gedachtes en een klein kreetje slaak. 'Jeez Isaac' mompel ik als ik omkijk. 'En waar was jij vannacht?' vraagt hij met een nep dictator stemmetje. 'Uhm... Ergens.' antwoord ik resoluut. 'Hmm... Mace.' zegt hij dan. Meteen stijgt het bloed naar mijn wangen en ga ik met mijn hand over mijn nek heen, om die meteen weer weg te trekken als ik bedenk dat ik de concealer niet uit moet smeren. Bij alleen zijn naam smelt ik al.

Wat doet die jongen met mij?

Ik hoor Isaac grinniken en pakt mijn ondertussen gevulde glas uit mijn handen en met zijn andere hand pakt hij mijn pols vast en trekt hij mee naar boven. Ik weet meteen hoe laat het is: Tijd voor het kruisverhoor.

------------------------------
WE HEBBEN 100 READS WHOOP WHOOP
Extra lang hoofdstuk voor jullie dus!