Two worlds apart ~ Dutch

#21

Ik loop richting het huis van Sam. Ik heb haar echt lang niet meer gezien. Zo'n tien minuutjes later sta ik voor de donkerblauwe deur. Ik druk op de bel en een paar seconden later staat Sam voor de deur. Ze heeft lange lichtblonde haren en bruine ogen.

'Kom maar binnen.' Zegt ze vrolijk. Ik knik en loop naar binnen. Ik hang snel mijn jas op en volg haar de woonkamer in. We gaan allebei op de comfortabele bank zitten. 'Hoe gaat het allemaal?' Ik kijk even naar beneden. 'Oh. Zo slecht?' Vraagt ze. 'Is je zusje thuis?' Vraag ik.

Ze is een wees, en de enige familie die ze heeft is haar zusje, die twee jaar jonger is dan zij.

'Nope, hoezo?' Vraagt ze nieuwsgierig. 'Ik wil je alles uitleggen, maar niemand mag het weten.' Zeg ik. 'Oké. Ik beloof het.' Antwoord ze resoluut. Ik adem diep in en uit.

'Ikhebmijnmateontmoet.' Ratel ik. Ze legt haar handen op mijn schouders. 'Ademen, Meens.' Ik knik en adem alweer diep in en uit. 'Ik heb mijn mate ontmoet.' Zeg ik. Haar gezicht krijgt een hele blije uitdrukking en ze geeft me een vrolijke knuffel. Ik kijk nog steeds naar beneden. 'Oh nee. Het is toch niet Paul he.' Ik schud lachend mijn hoofd. 'Gelukkig niet.' antwoord ik. Ze zucht. 'Thank God.'

'Oeh! Kan hij goed zoenen?' Vraagt ze vrolijk. Ik kijk haar met grote ogen aan. 'Oke... nog niet daar dus.' Zegt ze. Mijn hand schiet automatisch naar mijn nek, waar mijn mark zit. Mijn haar hangt daar nu overheen. 'Laat zien.' Beveelt ze. Ik schud mijn hoofd. 'Menora Nova Jacob Howl.' Zegt ze. Ik rol met mijn ogen en duw mijn haar aan de kant. Ze ziet mijn mark en haar ogen worden groot. 'Oh mijn God!' Kirt ze.

'Maar waarom zo sad?' Vraagt ze. 'Hij is eh... een Ferno.' Zeg ik zacht. 'Waaaatt?' Roept ze luid. Ik leg haar de hele situatie uit.

'Hij woont dus nu aan deze kant en bij mij in huis.' Zeg ik concluderend. 'Damn. Je leven is echt zo'n cliché boek geworden.' Zegt ze grinnikend. Ook ik grinnik. 'Ik heb echt popcorn nodig voor dit soort soaps.' Ik begin harder te lachen.

Ze pakt mijn telefoon en ziet mijn nieuwe achtergrond. 'Dat is echt té schattig. Isaac gemaakt?' Zegt ze. Ik knik.

'Hoever zijn jullie gegaan?' Vraagt ze nieuwsgierig. Ik word rood. Ze snuift diep in. 'Oh. Mijn. God. Die parfum verstopt het goed joh! Maar ik ruik het! Waarom hoor ik hier nu pas over?' Schreeuwt ze. 'Het was nogal een chaos.' Mompel ik. 'Snap ik.' Zegt ze. Even zitten we in stilte.

Ik voel me weer misselijk en ren naar het toilet. Zo'n tien minuten later loop ik weer de woonkamer in. Sam kijkt me met grote ogen aan. 'Heb ik de laatste tijd wel vaker.' Zucht ik. 'Meens...' begint ze. Ik kijk omhoog en knik. 'Wanneer was je voor het laatst ongesteld?' Vraagt ze. Ik lach zacht maar check toch de datum.

Mijn ogen worden groot. 'Iets meer dan vier weken geleden...' fluister ik. 'Zou je zwanger kunnen zijn?' Vraagt ze. 'Het zou- ik bedoel- het is mogelijk...' zeg ik zacht. 'We moeten een test doen.' Zegt ze resoluut. Ik knik, nog steeds geshockeerd door het idee.

'Ik heb hier geen testen liggen, want you know, ik ben nog steeds een single pringle.' Zegt ze met een grinnikje. 'Maar we kunnen de stad wel even in?' Stelt ze voor. Ik knik en trek mijn jas aan. Ik app Mace even dat ik de stad in ben en loop dan met Sam de stad in.

Eenmaal de stad in veranderd de sfeer. In het centrum bruist het leven, in tegenstelling tot de rust erbuiten. Een bekend gezicht komt op me aflopen. 'Hey Thomas.' Begroet ik hem. Thomas en ik ontmoeten elkaar minstens een keer per maand voor een drankje, vaak koffie. 'Hey cutie!' Zegt Thomas. Ik kijk hem met een frons aan. 'Wat? Je ziet er knap uit hoor.' Zegt hij. Hij komt dichterbij en fluistert in mijn oor: 'ik wil je.' Een akelige rilling loopt over mijn nek en ik duw hem ruw weg. 'What the f*ck man?!' Roep ik. 'Wat is er mis met jou?'. Dan lopen ik en Sam weer door richting de apotheek.

Zodra we daar aankomen gaat Sam op een bankje zitten. Ik kijk haar aan. 'Ga hem maar halen!' Zegt ze vrolijk. 'Ja, want het gaat echt niet opvallen als de toekomstige Luna een zwangerschapstest koopt.' Zeg ik droog. 'O ja. Dom van me. Ik haal hem wel.' Ze staat op en loopt de apotheek in.

Zo ongeveer tien minuten later komt ze weer naar buiten lopen. Ze zwaait het doosje door de lucht. Ik maak een boze blik en kijk om me heen of iemand het gezien heeft. 'Sam! Een beetje minder opvallend misschien?' Vraag ik serieus. Ze lacht, maar stopt de test toch terug in haar tas. We wandelen weer terug naar haar thuis.

Ik zit op de badkamer met het doosje in mijn handen. Ik schud even mijn hoofd uit ongeloof. 'Wat als ik echt zwanger ben?' Fluister ik tegen mezelf. Het is niet mijn leeftijd die in de weg zit. Meeste wolven krijgen nog eerder kinderen dan ik. Ik bedoel, mate ontmoeten, marken, en hup, kinderen. Ik zucht en maak de verpakking open. Ik volg de instructies en dan komt het ergste deel: wachten.

Ik loop uit de badkamer en ga naast Sam zitten. Ik leg de test ondersteboven, en kijk naar de klok. Vijf minuten wachten.

We kletsen even over koetjes en kalfjes en dan gaat de timer op mijn telefoon af. Ik kijk twijfelachtig naar de test. 'Wil je dat ik eerst kijk?' Vraagt Sam. Ik knik. Ze pakt de test en kijkt. Ik kan vrijwel niets van haar gezicht aflezen. Ze geeft de test aan mij. Ik adem diep in en kijk naar de test.
————————————
Hai hai!
Sorry voor de cliffhanger :)

Laat wat feedback achter als je wil :)
X