Two worlds apart ~ Dutch

#13

Zo'n 3 uur later zijn al Isaac's vragen eindelijk beantwoord. 'Wat ga je doen? Ik bedoel, je kan nooit met hem over straat, tenzij hij handboeien om heeft...' zegt Isaac. Ik kijk naar beneden en frummel wat met mijn lakens. We zitten allebei op mijn bed. Ik laat de stof door mijn vingers glijden en haal mijn schouders op. 'Wat is er? Je voelt verdrietig' hoor ik Mace ineens via de mindlink. 'Het gaat prima, mis jou gewoon denk ik. Hoe gaan we dit ooit doen? We kunnen nooit samen over straat, of een ijsje eten, behalve als je in handboeien zit...' antwoord ik met een klein lachje. 'Dat is eigenlijk een best goed idee!' Antwoord hij na een korte stilte. 'Ik ga over de grens, en dan ben jij daar "toevallig" om mij op te pakken. Jullie cellen zijn in jullie villa toch?' Zegt hij zelfverzekerd. 'Ja... dat is eigenlijk een best goed idee! Ons huis is vlakbij de packvilla. Dan vraag ik Hanna gewoon om je uit de cellen te halen en je naar mij toe te brengen.' Antwoord ik weer. 'Hanna?' Vraagt hij. 'We kunnen haar vertrouwen. We zijn samen opgegroeid. Ze is een van de bediendes hier. Het zou te verdacht zijn als ik je persoonlijk ophaal.' Mindlink ik. 'Dat is dan een plan. 14.00?' Vraagt hij. Ik kijk naar de klok en zucht. 13.02. 'Is goed. Zie je over een uurtje.' Zucht ik. 'Tot straks babe.' Hoor ik, voordat hij de mindlink afsluit.

Ik kijk op en zie dat Isaac niet meer voor me zit. Shit, helemaal vergeten. Ik loop naar zijn kamer en klop op de deur. 'Hey, sorry van het hele mindlink ding.' Zeg ik verontschuldigend. 'Maakt niet uit hoor. Ik dacht ik geef je de ruimte. Maar laat me raden, dat was Mace?' Ik glimlach. 'Yup. En we hebben een plan.

Ik loop richting de bosrand met mijn handen in de zakken van mijn hoodie. Ik zie de boom waar mijn vader en ik altijd zaten. Ik loop er naartoe en streel met mijn vingers over de woorden die in de boom gekrast staan. 'Voor altijd jouw papa'. mijn vader had het in de boom gekrast met het mes van zijn overgrootvader, de dag dat ik 5 werd. Een paar verjaardagen later gaf hij mij dat mes. Ik zal het later ook weer aan mijn kinderen doorgeven, en ik hoop dat die hetzelfde zullen doen.

'Hey babe'. Ik schrik op uit mijn trance en open de link aan mijn kant. 'Hey. Ready?' 'Ja. Let's do this.' Ik versnel mijn pas en loop naar de grens. Mijn neus vangt een zoete geur op, die snel sterker word. Mace komt achter een boom vandaan en loopt naar de grens toe. Hij stopt vlak voor de grens. Ik geef hem snel een knuffel, zonder dat hij over de grens stapt. Hij slaat zijn armen om me heen en legt zijn kin op mijn hoofd. Na een tijdje zucht hij en geeft hij een kus op mijn hoofd. Ik kijk omhoog en geef hem een lange kus. 'Is alles geregeld?' Vraagt hij. 'Ik heb het aan Isaac uitgelegd en die verteld het aan mijn moeder.' Zeg ik. 'Maar bereid je voor, ze zullen moeten doen alsof je je niet aardig vinden. Ze moeten afkeer van je hebben, zelfs.' Zeg ik voordat hij kan reageren. 'Weet ik. Dit komt wel goed.' Hij duwt me voorzichtig van zich af en ik doe een stap naar achter. Hij ademt in en stapt over de grens, alles zonder mijn blik los te laten.

Ik haal sloom en met tegenzin een paar handboeien uit mijn rugzak. 'Ik arresteer je hierbij voor het betreden van de grens. Je hebt het recht om te zwijgen.' Mompel ik bijna onhoorbaar terwijl ik hem omdraai om zijn handen vast te binden. 'Onthoud, dit is iets goeds.' Zegt Mace. 'Ik weet het, maar ik wil gewoon niet dat het zo moet.' Zeg ik. 'Wij allebei niet, maar het komt goed.

Ik besluit om niet door de straten te lopen, omdat we anders een aankondiging moeten maken, en dan zou het te ingewikkeld worden. Dan zou het volk blijven vragen om straf, en kan ik er niks meer aan doen. Dit arrest wordt een soort excuus, voor als we gepakt worden. Ik neem een omweg, en we komen tot ons geluk niemand tegen. Ik zie het grote gebouw in de verte opdoemen. Ik zucht en trek Mace nog even achter een boom. Ik leg mijn hoofd op zijn borst en we besluiten nog even te zitten voordat de show begint. 'Ik moet zo gaan doen alsof ik je haat. En niet zo'n beetje ook niet. Ik wil gewoon dat je weet wat ik ook zeg, ik-' hij onderbreekt me door zijn lippen op de mijne te drukken. 'Ik weet het.' Mompelt hij tegen mijn lippen. Ik bloos en geef hem nog maar een zoen. Ik neem een grote hap adem en sta op. Mace volgt mijn voorbeeld. Ik geef hem nog een knuffel terwijl ik met Isaac mindlink dat ik onderweg ben. We kijken elkaar aan en knikken.
——————————————
Sorry. Sorry. Sorry.
Ik heb ZO verschrikkelijk lang niet geüpload... ik heb al heel lang niet meer op Wattpad gezeten, en ik hoop dat ik nu weer wat meer kan uploaden.

Laat wat feedback achter, als je wil :)
X