Seashell

23."ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ"

Πρώτη τραβήχτηκε η Μπλέικ.
Δεν ήθελε, αυτό ήταν το μόνο σίγουρο,όμως ξέμεινε από οξυγόνο.
Δεν την άφησε να αποτραβηχτεί παραπάνω από λίγα εκατοστά.Ακουμπησε το μέτωπο της και την κοίταξε στα μάτια.

"Είσαι τόσο λάθος...που μα το Θεό,αν είναι έτσι τα λάθη, δεν θέλω να κάνω ποτέ το σωστό"

Η Μπλέικ δεν κατάλαβε ακριβώς τα λόγια του, αλλά στα αυτιά της ακούστηκε σαν την καλύτερη ερωτική εξομολόγηση που θα μπορούσε να της κάνει.

"Εγώ..."

Πήγε να πει αλλά τη σταμάτησε.
Τη φίλησε ξανά,πιο κτητικα.
Το χέρι του κατέβηκε και χάιδεψε τα πλευρά της, γλίστρησε στη μέση της και πέρασε από την κοιλιά της για να ανέβει πιο πάνω.
Η Μπλέικ προσπάθησε να τραβηχτεί αλλά αντι να σταματήσει αυτός έγινε πιο ερωτικός.Σταματησε το χέρι του λίγο πριν την καμπύλη του στήθους της.

"Μη"

Του είπε λαχανιασμενη.

Τραβήχτηκε και την κοίταξε γεμάτος περιέργεια.
Τι σκατα εννοούσε;
Έτσι θα τον άφηνε;

Ποτέ και καμιά δεν τον είχε σταματήσει.

"Τι έγινε;"

"Είναι αργά , καλύτερα να πάμε για ύπνο."

Τι ύπνο και μαλακίες;;;
Αυτός υπέφερε, εξαιτίας της.
Δεν πειράζει θα την κατάφερνε,αρκεί να βρίσκονταν στο ίδιο κρεβάτι.

"Ωραία...πάμε "

Την τράβηξε προς τις σκάλες.

Εκείνη σταμάτησε απότομα.

"Τι κάνεις;"

"Πάμε για ύπνο δεν είπες;"

"Ξεχωριστά εννοούσα"

"Όχι δεν το εννοούσες,έλα"

"Νικ...."

Του ξαναειπε και σταμάτησε μπροστά της.

"....το εννοώ...."

"Δεν καταλαβαίνω, ποίο είναι το πρόβλημα;"

Χαμήλωσε το βλέμμα της,πήρε μια βαθιά ανάσα και τον ξανά κοίταξε.

"Μου ήρθε λίγο απότομα,όλο αυτό και... θέλω να το πάμε αργά, να το συνειδητοποιήσεις και..."

"Να συνειδητοποιήσω... τι;"

"Όλο αυτό, το μεταξύ μας, δεν ξέρω και πόσο έχεις πιει και .....δεν θέλω αύριο να μετανιώσεις"

"Δεν θα μετανιώσω τίποτα.Προχωρα"

"Όχι"

Την ξανακοίταξε.

"Σε παρακαλώ.... καλύτερα να τα πούμε το πρωί."

"Με σκοτώνεις το ξέρει;"

"Καληνύχτα"

"Εεε...που πας, έτσι θα φύγεις,χωρίς φιλάκι;"

Το σκέφτηκε για μια στιγμή,αν ήταν να το μετανιώσει την επόμενη μέρα;
Καλύτερα να εκμεταλλευόταν την ευκαιρία, ίσως ήταν η τελευταία,να γευτεί τα χείλη του.
Τον πλησίασε και ακούμπησε διστακτικά τα χείλη του απαλά με τα δικά της,τα επεξεργαζόταν.
Ο Νικ δεν άντεξε,την τράβηξε σφιχτά στην αγκαλιά του και βάθυνε το φιλί,ένιωθε κάθε χιλιοστό του κορμιού της να λιώνει από την επαφή με το δικό του.
Τον ένιωσε σκληρό και τραβήχτηκε δεν ήθελε να συνεχίσει γιατί δεν εμπιστευόταν ούτε τον εαυτό της.

Κοιταχτηκαν για λίγο στα μάτια.

"Καληνύχτα "

Του ψιθύρισε.

Έκλεισε για ένα λεπτό μάτια του,θα του άφηνε κουσουρι αυτό το κορίτσι που τον εγκατέλειπε σε αυτή την κατάσταση.

"Καληνύχτα,θα ήταν αν την περνάγαμε μαζί,τώρα δεν ξέρω"

Εκείνη του χαμογέλασε ντροπαλά και έκανε να φύγει.

"Νικ...."

Του είπε χωρίς να γυρίσει.

"Ναι...."

"Το κρύο νερό θα βοηθούσε"

Του είπε την ώρα που χωνοταν κάτω από την σκάλα.

" καλάαααα....αύριο μωρό μου θα τα πούμε, αύριο..."

Αγαπημένες μου,
Δεν πήγαν τα πράγματα όπως τα σχεδίαζε ο Νικ.

Μέχρι το επόμενο...

xxx