Iniquity (Completed)

Kabanata 26

Kabanata 26 - Euphoria

Kasama ko si Coenn ngayon sa park na lagi naming pinupuntahan mula noon. Hindi ko mapigilang maiyak sa sitwasyon namin ngayon. Ang sarap sa feeling.

Hindi ko mapigilang magpasalamat at matuwa dahil nakasama ko ang lalaking magpapasaya sakin habang buhay. Hindi ako nagsisisi na sinagot ko siya. Sobrang blessed ko dahil nakilala ko si Coenn. He's kind and handsome. At ang gentleman niya. Bukod don ay may sense of humor siya. Iyon ang isa sa nadagdag sa listahan ko.

He's very lucky, oh i'm wrong. It should be me. I am lucky to have a man like him. Deserve ko ba to?

"Anong iniisip ng angel ko?" natauhan ako sa tanong niya.

"Wala. It's just...ahm...nothing," pagtatago ko sa iniisip ko dahil kinikilig ako.

Nagulat ako na may halong kilig ng bigla niya akong niyakap habang nakaupo kami sa isang upuan sa park. It gives me a butterfly-in-my-stomach feeling girl!

"Baka naman may ibang lalaki pala sa isip mo ha." Hinarap ko siya ng hindi inaalis ang yakap niya. "Pero okay lang, ako naman yung nasa puso mo."

"Ang lakas ng apog mo!" pang-iinis ko habang tumatawa at pinagpapalo siya.

"Aray masakit, Love!" Pero hindi ko pa rin siya tinigilan sa kakahampas sa kaniya. "Pero okay lang, wag lang ikaw ang masaktan." Inismidan ko na lamang siya. Baka sakaling manahimik na.

Niyakap niya akong muli ng mas mahigpit at saka kami tumingala sa langit. Ang ganda. Hindi ako magsasawa na pagmasdan ang langit at ang mga bituwin.

"Do you want me to sing a song for you angel?" tinuon ko ang atensiyon ko sa kaniya.

"Can you?" sabay ngiti ko. Nakita kong ngumiti siya ng matamis pabalik. Ugh mahal na mahal kita!

"Take my hands now,
You are the cause of my Euphoria"~

Kahit na chorus lang ang kaya niyang kantahin ay kinilig pa rin ako. Ang husky ng boses niya shit! He's such a perfect man. Damn!

"Close the door now,
When I'm with you,
I'm in utopia."~

Matapos niya akong kantahan ay naramdaman ko ang isang matamis na halik sa aking noo. So sweet man.

"You're so fckin' sweet baby," halos maluha-luha kong usal.

"But you're sweeter than me angel. Lalo na nung marinig ko ang matamis mong oo. You're so fcking sweeter than me, my angel." Hindi ko na nakayanan pa ang luha ko.

"I am so lucky to have a boyfriend like you," hihikbi-hikbi kong sabi.

"No, I am luckiest to have you. To have a sweetiest angel like you." At hindi ko na talaga nakayanan pang pigilin ang sarili ko. Niyakap ko siya ng sobrang higpit at saka hinalikan siya sa pisngi.

Halos araw-araw na ganyan ang nangyayari sa amin ni Coenn. Lagi siyang sweet at hindi siya nawalan ng time saakin. A proof that i am lucky to have him.

We even slept together in one bed. Sa bahay na siya namalagi since siya lang mag-isa sa dati niyang bahay. Pinayagan siya ni Mama at Kuya na dito na magstay.

Hindi lumipas ang araw na hindi kami mag-aasaran. He's always saying some sweet words and even corny jokes to make me happy. Hindi siya nagkukulang. He always sang a song when I'm laying on her shoulder. We kept watching the nightsky because that's my favorite. He even cooked our breakfast everyday. That's him. That's my man.

I remember that day when first time he cooked.

Nagising ako ng wala na si Coenn sa tabi ko. Teka—amoy sunog! Napabangon ako at agad hinanap si Coenn sa bahay. Wala sila Mama at Kuya. Nag-grocery sila ngayon at kahapon palang ay pinlano na nila yon.

Nagulat ako ng mamataan si Coenn na nasa kusina. May niluluto siya! Sinilip ko yung nakasalang na kawali, pero hindi naman sunog. Nakita kong napaatras siya at may tinatago siya sa likod niya.

Dahan-dahan kong kinuha ang nasa likod niya. Shit! Yung damit niya sa likod nasunog!

Hindi ko na napigilan yung sarili ko non na matawa, bukod kasi sa natawa ako sa nangyari sa kaniya, nakakatuwa yung itsura niya. Ang cute! Mukha siyang kawawang bata na parang inaapi.

Nagulat ako nung biglang may tumulong luha sa mata niya. Nagpanic ako dahil umiyak siya. Wala naman akong ginagawa.

"Hala, baby why are you crying? I'm sorry." Agad ko siyang dinala sa sala. Pinainom ko siya ng tubig at saka kumuha ako ng damit sa kwarto namin.

"Baby, dont cry na. I feel sorry." Ang cute niya pa ding umiyak. He's like a kid. Damn! So freakin' handsome. "Bihisan lang kita baby."

Hinubad ko ang suot niyang sweat shirt at saka pinalitan ng white shirt na kinuha ko kanina. Bumakat ang six pack abs niya. Para tuloy hindi totoo dahil umiiyak siyang parang bata ngayon.

Niyakap ko siya at inalo. "Sorry na baby." At saka ko siya hinalikan sa noo. Nanahimik naman siya. "Bakit ba kasi nasunog yang damit mo?"

"Kasi balak kong mag-set up ng breakfast date para sayo eh. I'm about to light a candle, then suddenly I saw my shirt burning. Nagpanic ako, binuhusan ko ng tubig kaya basang basa ako. I'm sorry for the trouble, angel. Forgive me."

"Aren't you hurt?" sinigurado kong hindi siya nasaktan o nagalusan man lang. I feel bad for him.

"No, I'm not hurt. But, nasaktan ako nung tinawanan mo lang ako. You didn't do something kanina."

"I'm sorry baby. Natawa lang ako kasi you're like a child begging for someone to give you some candies. Are you okay now?" pangungumusta ko sa kaniya.

"Yes. I'm okay now. But, I failed my plans. Next time magiingat na ako." At hindi pa nadala huh?

"Don't worry baby. I will cooked for you today." Nilapitan ko siya at saka niyakap ng mahigpit. Hinalikan ko ang pisngi niya at pinalis ang bakas ng luha. "Smile, baby."

"I love you, Angel." Then he kissed me sweetly in my forehead. Oh god, He's so sweet.

"I love you more, Baby." Niyakap ko siyang muli at hinalikan sa labi.

---
Hey there!
      I'm sorry for not updating this story so long. But, I'm back. Here's a not so sweet chapter for you. Hope you enjoy this chap!

Lovelots!