BAB 30

11K 319 0
                                        

Aku bersiap untuk kerja, kepala pun rasa ringan-ringan je lepas minum ubat tadi.

Aku berjalan menuju ke kelas untuk mengajar tapi langkah ku terhenti.

Kepalaku rasa pening dan badanku rasa tidak stabil menyebabkan aku hendak terjatuh.

"Ya Allah kenapa ni cikgu Amni?"

"Cikgu Hisyam, saya pening"

"Awak duduk kat tangga tu dulu saya panggil cikgu perempuan yang lain"

Aku mengangguk.

Dia memimpin lenganku.
Kemudian dia berlari menuju ke bilik guru.

Aku memejamkan mata sebab kepalaku sangat pening sehingga aku tidak sedar apa-apa.

"Angah?"

Aku membuka mata perlahan.

"Ibu, angah kat mana ni?"

"Angah kat wad ni tadi kat sekolah pengsan sebab pening sangat kepala tu"

"Sapa hantar angah?"

"Cikgu Suria dan cikgu Hisyam"

Aku mengangguk lalu cuba ingin duduk.

"Baring je angah, tak sihat lagi tu"

"Doktor cakap apa bu sampai angah rasa pening macam ni?"

"Angah, tahniah angah pregnant in two weeks"

"Betul ke ibu?"

Aku terkejut.

Ibu mengangguk sambil senyum.

"Alhamdulillah"

Aku mengalirkan air mata bahagia.

"Ibu ada call Izhan?"

"Ada tapi pasal pregnant tu ibu tak bagi tahu dia"

"Biar angah bagi tau dia pasal berita gembira ni"

Ibu mengangguk.

"Ibu nak beli bubur angah tunggu sini"

"Okay"

Aku tersenyum sambil melekapkan tangan diperutku. Aku terlena.

"Sayang?"

Aku terjaga dalam sekitar jam 5 petang.

"Abang"

"Sayang okay? Ibu call tadi sorry I am late sebab flight abang beli last minit"

"Saya okay, abang pun janganlah panik sangat"

"Macam mana boleh pengsan kat sekolah ni? And I already told you subuh tadi ambil MC je hari ni"

"Ingatkan dah tak pening but I was wrong"

"Next time dengar cakap suami, cakap ibu"

"Yes sorry abang"

"So how you feel right now?"

"Better lepas doktor check tadi"

"Okay sayang makan"

Aku bangun untuk duduk sambil dibantu Izhan.

"Ibu beli bubur ni tadi masa abang sampai"

"Ibu mana?"

"Abang suruh balik nampak macam penat"

Aku mengangguk.

Bubur yang masih panas ditiup lalu disuapkan ke dalam mulutku.

Aku rasa terharu melihat Izhan yang masih berkemeja terpaksa balik ke sini disebabkan aku.

"Abang rehat okay"

"Apa pulak abang nak rehat, abang kena jaga isteri yang tengah sakit ni"

"Amni tahu abang penat outstation lepas tu hari ni terpaksa cancel and terkejar-kejar sebab balik sini. I am so sorry abang"

"Sshhh..."

Aku dirangkul dalam pelukannya.

Kenapa pula aku cengeng hari ni?

"Its not your fault baby. Sayang pun bukan sengaja pening kepala sampai pengsan masuk wad macam ni"

Air mata ku diseka dengan jemarinya.

"Jangan nangis okay, I am here with you"

"Doktor cakap hari ni boleh balik"

"Nanti abang uruskan discharge sayang"

🌼🌼🌼
Wow dah ada baby😍

SUAMI PILIHAN IBU✔Cerita yang buat anda obses. Terokai sekarang