ပြဲပ်က္ခဲ႔ၿပီမို႔ ထံုးစံအတုိင္း
"ဘယ္အခ်ိန္ထိ ဒီလိုေနဖို႔ စဥ္းစားထားတာလဲ"
"နင့္အသက္မငယ္ေတာ့ဘူး"
"ငါ့ကိုမ်က္ႏွာပ်က္ေအာင္လုပ္ဖို႔ပဲေတြးေနသလား"
အစ႐ွိသည္ျဖင့္ မာမီဆီက ျသဝါဒတစ္ခ်ိဳ႕ကို ဖုန္းပူသည္အထိ နားေထာင္ခဲ့ရေသာ္လဲ..အရင္အႀကိမ္ေတြတုန္းကလို ခြန္းတုန္႔ျပန္ရင္း ပဋိပကၡ ေတြ မဖန္တီးျဖစ္ေတာ့...
မာမီစိတ္ေျပေအာင္အလိုက္အထိုက္ျပန္ေျပာေပးရင္း ကိုက ျပံဳးေနမိတဲ့ကိုယ္ဟာ မာမီကို ေက်းဇူးေတြ အထပ္ထပ္တင္ေနရင္းနဲ႔ေပါ့..
ဒီတစ္ေခါက္ မာမီရဲ႕ အတင္းအက်ပ္ အစီအမံေတြေၾကာင့္ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ အခ်စ္က ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္နားအထိေတာင္ လာၿပီးတိုးကပ္သြားသည္မဟုတ္လား...
ဘယ္ေလာက္ထိ နီးကပ္ခဲ့သလဲဆိုရင္ ဘယ္ဘက္လက္ေမာင္းနဲ႔ ပုခံုးနားတစ္ဝိုက္ သင္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရနံ႔ေလး ကပ္က်န္ေနခဲ့တုန္းပဲေလ..
ထိုဇီဇဝါ ဆန္ဆန္ ခ်ိဳအီေသာ ရနံငယ္က ရင္ဘတ္နားအိတ္ကပ္ဆီက ထုတ္ေပးခဲ့သည့္ အျဖဴေရာင္ ကဒ္ငယ္ အထိပါ ကူးလူးစြဲကပ္ေနခဲ့ပံုရသည္။
ပန္းစာလံုးခပ္ေစာင္းေစာင္းနဲ႔ ႐ိုက္ႏွိပ္ထားတဲ့
အနက္ေရာင္ျခယ္ေလေသာ အမည္နာမ...
❆ Kim Jun ❆
"ဂင္ဂြၽန္"
ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္မိတဲ့ နာမည္ရဲ႕ေနာက္မွာ
ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုသာလ်ွင္႐ွိသည္။ ဘယ္အရပ္ဘယ္ဌာေနဆိုသည္ တစ္ခုမွ မပါ..
အသက္အရြယ္နဲ႔ သိကၡာကိုငဲ့ကာ ဆက္သြယ္ျခင္းနဲ႔ မဆက္သြယ္ျခင္းၾကား ဦေႏွာက္က ျဗာမ်ားေနေသာ္ညား ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းမဲ့သည့္ ႏွလံုးသားကေတာ့ အ႐ူးတပိုင္း...
ဆယ္စုႏွစ္ သံုးခုစာမက ကိုယ့္ဆီေရာက္လာသမ်ွ ကို ေခါင္းခါျငင္းဆန္ခဲ့သည့္ ေခ်မိုးသည္ဟုအမ်ားက သတ္မွတ္ၾကေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ ေရစုန္ေျမာရမည့္အေရး..နည္းနည္းဝန္ေလးတာေၾကာင့္ အာရံုထဲ ခဏခဏေပၚလာတဲ့ မ်က္ဝန္းလွလွေတြကို အတင္းလစ္လ်ဴရွုကာ အိပ္စက္ျခင္းဆီကိုသာ ဦးတည္လို္က္သည္။
YOU ARE READING
Mesmerize
Fanfictionအခ်စ္တည္းဟူေသာ ဖမ္းစားညႇိဳ႕ငင္တတ္သည့္သဘာဝတစ္ခုအား ေက်နပ္ေပ်ာ္ဝင္မိသည့္အခါ..
