Babamın doğum gününü ilk kutladığımda 2 yaşında idim. Happy bana doğum gününün ne olduğunu açıklamış ve bana babama sürpriz yapmamda yardım etmişti. Karton bir kutunun içine girmiştim ve o kutuyu pasta gibi boyamıştım. Süypiiiş diye bağırarak çıktığımı ve babamın beni kucağında döndürdüğünü hatırlıyorum. 8 yaşımda ilk harçlığımı aldığımda ona bir Iron man aksiyon figürü almıştım. Çok yaratıcı ha. Sonra ki yıl Dawn Connor ve Logan dan yardım almıştım. Dans gösterisi yapmıştık. Büyüdükçe hediyelerim manevi değerlerini yitirdi. Parfüme kadar düştüm. Ama Morgan 3 yaşına girdiği zaman danslı resimli hediyelere döndüm. Beraber yapıyorduk.
Şimdi bir tepeye çıkmışım babamı düşünüyorum onsuz ilk doğum günü. Onun doğum günü. Gökyüzüne bakıyorum belki babam orada gibi gelir diye. Ama hayır gökyüzü bana hiç bir şey ifade etmiyor. Peter'ın bugün ağladığını gördüm. Babamın onun için ne ifade ettiğini anlamak zor değildi. Babamın benim için çektiği video günlüklerine bakıyorum. Daha çok hologram da diyebiliriz. Hologramı gökyüzüne yansıtıyorum belki birşey ifade eder diye... Hayır. Gökyüzünün o hologramsız boş olduğu gerçeğini biliyorum. Yanımda getirdiğim mumu yakıp onun yerine üflüyorum.
İyiki doğdun baba. İyiki doğdun demir adam.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Legacies
FanfictionGitmiş olabilirsin baba. Dönmeyecek de olabilirsin. Dünyanın sana hala ihtiyacı olabilir. Kardeşimin de öyle. Merak etme mirasın hala burada. Natasha teyzeye de söyle gözü arkada kalmasın. Miraslarınız burada. Yarım bıraktığınız işi bitireceğiz.
