Μη μ' αφήνεις

25º κεφάλαιο

Άνοιξα τα μάτια μου, πρησμένα με μαύρους κύκλους και έτεινα να σηκώσω τα χέρια μου μα αμέσως τα αισθάνθηκα βαριά και κατάλαβα πως φορούσα αλυσίδες!

Κοίταξα κάτω και έμεινα έκπληκτη αντικρίζοντας τα γυμνά μου πόδια.

-Αααα! αντήχησε η φωνή μου σε όλο το χώρο και ξαφνικά ο ίδιος άντρας εμφανίστηκε μπροστά μου

-Ξύπνησες όμορφη?!

-Είσαι.....είσαι ένα κάθαρμα! Τι μου έκανες?

-Τίποτα! Όχι ακόμα τουλάχιστον! Πως κοιμήθηκες?

-Πας καλά! Βγάλε μου τις αλυσίδες πονάω!

-Αν είσαι καλό κορίτσι!

-Τι πάει να πει αυτό!?

Αμέσως μετανιώνω την ερώτηση μου και το χέρι του προσγειώνεται με φορά στο πρόσωπο μου.

-Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου σιχαμένε!

-Σιχαμένη είναι η κόρη που έκανες με αυτόν τον μπάσταρδο!

- ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΏ! λέω και ξεσπώ σε κλάματα

-Μην ανησυχείς! Απλά ήθελα να σε ακούσει ο καλός σου να φωνάζεις! λέει και μου δείχνει την κάμερα στην γωνία

-Μάνο! Μάνο αν με ακούς, σώσε το παιδί μας και μην γυρίσεις για μένα! ΜΗΝ ΓΥΡΊΣΕΙΣ ΠΊΣΩ ΜΑΝΟ ΣΩΣΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ!

-Είσαι χαζή το ξέρεις!?

-Τι θες! τον ρωτάω με μίσος

-Δεν θα έρθει να σε σώσει! Θα είσαι μαζί μου για πάντα! λέει με ένα χαζό χαμόγελο

-Δεν με νοιάζει για μένα! Το παιδί μου θέλω κάθαρμα!

-Αυτό θα το αποφασίσει ο άντρας σου γλυκιά μου!

-Τι εννοείς?

Η πόρτα άνοιξε και μια γυναικεία μορφή μπήκε μέσα! Στην αρχή δεν μπορούσα να διακρίνω καθαρά με τα δακρυσμένα μάτια μου μα όταν τα άνοιξα ξανά δεν πίστευα στα μάτια μου.

-Ελένη?

-Ναι Εύα! Η Ελένη είμαι!

-Γιατί!?

-Γιατί?! Γιατί Εύα μου πήρες αυτό που αγαπούσα πιο πολύ από οτιδήποτε!

-Εγώ?!

-ΕΣΥ ΡΕ! ΤΩΡΑ ΞΕΧΑΣΕΣ ΠΩΣ ΠΗΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ!?

-Μα εσύ είχες οικογένεια, εσύ ήσουν έγκυος!

-Ο Μάνος εμένα ήθελε! Εμένα διάλεξε! Με εμένα έκανε έρωτα! Και ήταν όλα τόσο τέλεια, ήθελα να αφήσω τα πάντα για αυτόν! Και αυτό και έκανα! Ένιωθα υπέροχα μα όταν πήγα να του πω πως τα άφησα όλα για εκείνον και πως έριξα το παιδί μου για χάρη του ξέρεις τι άκουσα? ΈΧΕΙΣ ΙΔΕΑ ΤΙ ΑΚΟΥΣΑ ΜΩΡΉ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕΣ ΦΙΛΗ! ΣΑΣ ΑΚΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΈΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΊΟ! ΜΟΥ ΤΑ ΠΗΡΕΣ ΌΛΑ! Και τώρα είναι η σειρά μου να πάρω τα πάντα από εσένα!

Την άκουγα να παραλογίζεται, δεν πίστεψα ούτε λέξη από όλα αυτά που είπε μα δεν μίλησα! Η εικόνα του να είμαι μπροστά της μου έφερνε αηδία και απέχθεια για τον εαυτό μου!

-Δεν έχεις να πεις κατι? με ρωτάει επιτέλους ήρεμα

-Άσε το παιδί μου σε παρακαλώ, και εγώ θα φύγω μακριά από τον Μάνο! Στο ορκίζομαι δεν θα τον πλησιάσω ποτέ ξανά! Άσε το παιδί μου μόνο! ικέτεψα

-Ο Μάνος θα έρθει αργά ή γρήγορα και θα διαλέξει μόνος του τι θέλει περισσότερο! Και όταν θα σε παρατήσει για το μικρό χαζό παιδί σου θα βάλω τέλος εγώ η ίδια στην μικρή ζωή σου!

-ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΘΕΣ! ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ! ΚΑΝΤΟ ΛΟΙΠΌΝ ΑΝ ΑΥΤΟ ΘΕΣ!

-Ααα όχι έτσι! Θα κάνω τον Μάνο να νιώσει όπως ένιωσα εγώ να με μαχαιρώνεται πισώπλατα φίλη και εραστής μαζί!

-Είσαι τρελή! είπα μέσα από τα δόντια μου

-Δεν έχεις δει τίποτα ακόμα!