KARANLIK #wattys2020

-24-

Bölüm Şarkısı: Kolay Değildir- Duman💘

Uzun zaman sonra sonunda yb atabiliyorum. Uzun zaman bölüm yazamadığım için atamamıştım lütfen kusuruma bakmayın he bu arada korona var kendinize dikkat edin bol bol elinizi yıkayın :*

Keyifli okumalar güzellerim🐈

Vote vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın lütfen✨

Küçük kız yeşil gözlerini az önce dans ettiği çocuğun üzerinde dolaştırdı.

Bir yandan utanıyor bir yandan da bakmak istiyordu.

Bu isteğinin sebebine anlam veremediği gibi kendisine kızıyordu.

Çocuk, Van Gogh'un Yıldızlı Gece tablosunun lacivert boyalarının renginde delici gözlerini kıza çevirdi.

"Çok güzel." Diye düşündü içinden.

"Tıpkı annem gibi." Diye düşünmeye devam etti.

Düğünün bitmesine az kalmıştı ama iki küçük çocuk birbirlerinden ayrılmak istemiyorlardı.

Küçücük olmalarına rağmen anlamışlardı. Birbirlerinin ruh eşi olduklarını.

Çocuk, kendisine doğru gelen halasını görünce gözlerini kızdan çekip halasına baktı.

"Oğlum, hadi gidiyoruz."

Annesi gittiğinden beri halası bakıyordu ona.

Kendi oğlu gibi benimsemişti çocuğu. Kendisinin çocuğu olmadığı için olmayan oğlu olmuştu çocuk onun.

"Hala," dedi çocuk utana sıkıla.

"Efendim canım?"

"Biraz daha kalsak?"

Halası gülüp çocuğun yanındaki sandalyeye oturdu.

"Ne o? Doğa'dan ayrılmak istemiyor musun?"

Doğa mı? Diye düşündü çocuk. Kızın adı Doğa'ydı demek.

"Sen nereden tanıyorsun?"

"Annesi çocukluk arkadaşım." Deyince çocuk mutluluk dansını yapmamak için kendini zor tutarak.

"Bize gelsinler mi hala?"

"Bizde kalacaklar zaten."

Hayatında ilk kez bir isteği gerçek oluyordu. O kadar mutlu olmuştu ki.

"Onlar bugün mü geldi? Dün niye bizde kalmadılar?"

Eren, zeki ve şüpheci bir çocuktu. Her şeyi en ince ayrıntısına kadar öğrenmeden bırakmazdı.

"Evet oğlum bugün geldiler." Başını salladı.

Yerinden kalkıp kızıla çalan kahverengi saçlarıyla oynayan kızın yanına gitti.

Yaşına göre uzundu çocuk.

Kız ona bakmamaya çalışarak başını yere eğdi ve saçlarının yüzünün iki yanına dökülmesine izin verdi.

"Saçların, incilerini kapatamıyor Çilli."

Başını kaldırıp ters bir şekilde baktı. Çilleri hassas noktasıydı.

"Sana ne?"

Altı yaşında olmasına rağmen çok dik başlı bir kızdı.

Çocuk hafifçe gülümseyip "Bana neyse niye dans ettin benimle?"