KARANLIK #wattys2020

-27-

Bölüm Şarkısı: Kediler- Yüzyüzeyken konuşuruz😽

Vote vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın öpiyem :* ay ya da öpmiyem corona🥺💞

Keyifli okumalar güzellerim🥰

•
•

Hayvan gibi açılan kapıyla eş zamanlı olarak gelen sesle beraber sıçradım.

"YAVRUM DOĞA'M!"

Arın yataktan kalkarken Eylem üstüme atlarcasına sarılmıştı bana.

Bu sırada içeri giren Doruk'u gördüm.

"Sana kurban olurum ben! Bir şeyin yok değil mi? İyisin değil mi kuzum?"

Başımı salladım. Yanımda olmaları yeterliydi iyi olmam için.

Ellerini yanaklarıma yerleştirdi.

"Oh iyi bari."

Doruk diğer yanıma oturdu ve bana baktı.

Benim yeşil gözlerimin aynısı olan çakırla karışık yeşil gözlerini gözlerime kenetledi.

Yüzümü ezberlemeye çalışır gibi baktı. İlk defa bu kadar ciddiydi.

Eylem, ellerini yüzümden çekmiş Arın'la konuşuyordu.

Nereden tanıştıklarını sormayı aklımın bir köşesine not edip Doruk'a bakmaya devam ettim.

"İyi misin kardeşim?"

Kardeşim.
Kardeşlik bizi nitelemeye en uzak kelimeydi. Küçüklüğümden beri Doruk hep kendini geri çeken taraf olmuştu.

Şimdiyse ben geri çekiyordum. Her seferinde kapısını çaldığım hâlde beni karanlık kış gecesinin soğuk ayazına bırakması ruhumu yaralamıştı. Yaraları unutmak orada yokmuş gibi yapmak zordu.

"İyiyim." Alnımı öpünce şaşırmış bir şekilde baktım yüzüne.

"Çok az kaldı." Dedi fısıltıyla. Duymamı istemez gibi bir hâli vardı.

Sadece kendini inandırmak istiyor gibiydi.

Anlamaz gözlerle baktım yüzüne.

Duymadığımı düşünse de duymuştum.

Gülümsedi. Özlemiştim sanırım. En son zor günümde yanımda olduğunda sekiz yaşındaydım. Komadan çıkmıştım.

Bir süre beraber oturup konuştuk. İkisi de Arın'ın burada olmasını umursamamıştı. Kırk yıllık dost gibi sıkı fıkılardı.

Şaşırsam da bir şey demeden dinledim.

"Doğum gününe de bir hafta kaldı," dedi Eylem neşeyle bana bakarak.

"Bugün ayın 21'i mi?" Diye sordum şaşırmış bir şekilde.

Başını sallayıp ellerimi tuttu.

"İnşallah o zamana özgür olacağız kuzum."

Neydi bu imalar?

Sorgulayamayacak kadar yorgundum.

Başımı sallamakla yetindim.

Doruk'un telefonunun sesi odayı doldurunca cebinden telefonu çıkarttı ve dışarı çıktı.

Ben bakışlarımı tavana çevirmiştim çoktan.

"Doğa," elimin üzerindeki elini hissedince bakışlarımı Eylem'e çevirdim.